Yamyassı edilen bu harfin günahı ne?!

Modern milliyetçilik muhafazakarlık” kavramı ortaya atıldı ama bu kavram tutmadı.

Çünkü tutamazdı, tutabilemezdi; eh tutabilene de aşkolsundu! Çünkü ne yazık ki Türkiye''de modernizm, milliyetçilik, muhafazakarlık gibi kavramların "algılanışı" çok farklıydı.

Karakteri snopluk, bopstillik, züppelik olarak temayüz edenler, bu kavramlar ile modernlik arasındaki farkı ne yazık ki göremediler.

"Bir Türk dünyaya bedeldir.." sözündeki yaklaşım ile "Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.." mısrasındaki vatanseverlik olgusu arasındaki farkı ise hiç göremediler.

Bu iki cümle arasındaki farkı görenlere ise dünyayı dar ettiler; dar etmekle kalmayıp, daralmış beyinleri kendi küçük dünyalarına ilhak ettiler.

Muhafazakarlığın ise tutuculuk olarak görüldüğü bir zihin konforunun egemenliğinde elbette tüm bunların "mezcedildiği" bir kavram tartışmaya bile açılmayacaktı.

Çünkü "tartışma" kültüründen ziyade, "tartma-kıyma-asma-kesme-biçme-atıp tutma-alıp verememe" kültürüyle bezenmiş bir toplumda bu çok zor olurdu.

Daha "köylü" ile "köylülük" arasındaki farkı idrakten yoksun olan ve köy-kent gibi bir ucubeyi modernlik olarak gören bir algı skalasının egemenliğinden kurtulamayanların "cirit attığı" bir ülke burası..

Tıpkı uygarlık, modernlik ve çağdaşlık arasındaki farkı bilmeyen ya da göremeyen "asri okumuşlar"ın cehalet mengenesine sıkışmasında olduğu gibi.. Yani, "çağcıl" olduğu iddiasındaki partiye üye olan ve partiye girerken (pek tabii ki çıkarken de!) "göğsünü gere gere" girip çıkan Tuğba Özay, modern ve çağdaş olacak..

Ya da "löküs" villasında konken oynamaktan başka bir "vizyon ve aksiyonu" olmayan bir kadın "moderen" olacak..

Ama "gönül köşkü"nün nezahetle donanmış odalarını insanlığa açan bir imam hatipli kız, metastas yapan habis bir ur olacak; öyle mi?

"Öyleyse", adını koyalım:

Kafası çalışmayan, vicdani hasletten nasipdar olmayan insanlar, ister modernitenin tüm nimetlerinden beslensin, ister beyin hücrelerinin sıhhatine değil damarından akan kanın asaletine gönderme yapan bir milliyetçi olsun, isterse kendi dini inancı dışındaki insanları tahrik ve tahkir etmekten başka bir misyon taşımayan muhafazakar olsun..

Ne yapayım ben böyle modernliği, milliyetçiliği ve nasıl "hıfzedeyim" ben böyle muhafazakarlığı..

Alın milliyetçiliği.. "Muhtaç olduğun kudret damarlarında dolaşan asil kanda mevcuttur" gibi sözler, 20''li yıllarda kurtuluş mücadelesi veren bir millet için anlaşılabilir sözlerdir. Çünkü konjonktüreldir, o dönem için hoş sözlerdir. Ama bu sözleri 21. yüzyıla taşımak, nefret denilen o duyguyu, "kemiklerde dolaşan iliklere" kadar enjekte etmek değil midir?

Örneğin; "Ben Türk''üm, Türk olmaktan dolayı rahatsızlık duymuyorum.." demek, milliyetçiliktir; bu anlamda ben de milliyetçiyim.

Ancak, "Türk''üm diyemeyenler defolup gitsin.." diye manşet atmak Hitler''in nazizmine, Mussolini''nin faşizmine, Stalin''in bolşevik diktatörlüğüne biat eylemekten başka bir şey değildir.

Muhafazakarlık kavramına gelince.. İçki içmemek muhafazakarlık; içki içilmesini "Türkiye''nin her yerinde" yasaklamayı talep etmek tutuculuktur.

Evet bu metafor, bağımsız gazete olarak görünmek için gazetenin logosuna "Bağımsız" sıfatını koymaya benziyor.

Tıpkı, çamaşırların "temiz görüntü" vermesi için çamaşır makinesine anten taktırılmasında olduğu gibi!.

Üstelik bu kafa, insanların kafasını ütülemekle kalmaz, kağıda serpiştirdikleri hurufatın düzgün çıkması için örneğin Z harfini de düzeltirler..

Ve bakarsınız ki orta yerde, ütülenmiş bir Z harfi, yani yamyassı bir doğru çizgi vardır..

Ama bu "çizgi" hiç de doğru bir çizgi değildir!