Yine rahmet mevsimi geldi

Yine lacivert gökyüzü hilallendi. Yine kandiller alevlendi. Yine şerefeler ezanlarla şereflendi. Yine âyetler sıcak esintilerle gönüllerimizde harelendi.

Yine ramazan geldi hayatımıza.

Yine rahmet mevsimi geldi.

Yine mühürlendi doymaz iştihaları ruhlarımızın. Yine ara verildi gözün gözü görmediği kargaşamıza.

Şimdi durulacak burada. Şimdi zorunlu tevekküle memur edilecek bedenlerimiz. Şimdi eller açılacak yine duaya. Çaresizlikler itiraf edilecek hüzünlü fısıltılarla.

Yolunda gitmediği besbelli ahval için merhamet istenecek rahmetin sahibinden. Ürküntüsü bugüne vuran yarınlardan korunma dilenecek. Yine sığınılacak şerrin karanlığından hayrın aydınlığına. Yine alınlar sürülecek kadir-i mutlak olanın secdegahına.

Çünkü yine ramazan girdi dünyayla aramıza.

Oruç sınıfının gönüllü öğrencileri olmaya durduk yine. Sabrın diplomasına talip olduk topluca. Önümüze koyduk ibretlik hikâyemizi. İçimize dek gördük kendimizi metanet aynasında.

Çünkü şehr-i ramazan geldi.

Rahmet mevsimine erdi takvimler.

Kanayan yaralara merhem sürüldü.

Nur ile ısındı üşümüş biçareler. O biçareler ki, en kanadı kırık haldeler. En kimsesiz, en yalnız, en bilinmez saatteler. Enkaz altlarında bıraktılar geçmişlerini. Sisten duvarların ardında kaldı gelecekleri. Bilinmez acılarla dağlandı yürekleri. Ve oruçla tazelendi yeniden dirençleri. Mukavemetleri... Hayatın dikenli dallarına astılar yeniden küçük dileklerini. Yeniden giydiler üstlerine dünyanın renklerini.

Çünkü rahmet mevsimi geldi. Sıcacık nefesiyle ısıttı ellerini. Ve hayallerini... Ve hayallerimizi...

Çok şükür, bu ramazanda da ayaktayız yine. Bu ramazanda da bırakmadık imanımızın kulpunu. Ne kadar örselensek, ne kadar sendelesek de, inatla inançlıyız. Var olmaya kararlıyız.

Ne kadar kirlensek de, arınmaya giden yolun haritasını saklıyoruz cebimizde. Ne kadar yorulsak da, tazelenme aşkıyla filizleniyor bir yanımız. Ne kadar yenilsek de, yenilenmeye açık oluyor bir kapımız. Ne kadar doysak da, her on bir ayın ardından yeniden acıkıyoruz. Ne kadar boşalsak da, damla damla birikip yeniden doluyoruz. Ne kadar şikayet etsek de, güçlüklerin ardındaki o tükenmez umutla yeniden umutlanıyoruz. Ne kadar bitsek de, yeniden başlayacak mevsimi buluyoruz.

İşte yine o mevsimdeyiz.

Yine ramazandayız.

Yeryüzünün rahmetle yıkandığı o eşsiz zamandayız.

Eğriyken doğrulmanın, eksikken tamamlanmanın, fazlayken azalmanın kapısındayız.

İnsanlık bahçesinin en başındayız.

Esenlik ülkesinin yanı başındayız.

Çünkü ramazan geldi.

Çünkü ruhların kurak iklimleri rahmetin mevsimiyle bereketlendi.