Dostlarsız yaşanır mı?

Dostlar, dostlar!.. Yaşamı anlamlı kılan, hayata değer katan, insanı insan yapıp yücelten dostlar!..

Farkına geç vardığım için oldukça uzun ve ağır geçirdiğim, adına enfaktüs denen o menhus kalp krizi serüveni esnasında bana destek ve ilgilerini esirgemeyerek yaşama asılıp tutunmamı sağlayan dostlar!

Yoğun bakımdaki hayat savaşımda, her sabah ziyaretime gelerek gazetedeki arkadaşlarımın ve en üst düzey yöneticisinden en küçük bireyine kadar beni şahsen tanıyan veya tanımayan herkesin sevgi ve sağlık dileklerini ulaştıran vefa timsali sevgili spor müdürümüz Hüsamettin Acar!..

Telefonla arayan, ziyaretime gelen, odamı adeta çiçek bahçesine çeviren isimleri bu sütunlara sığmayacak tüm can dostlarım!..

Yaptığı anjio, verdiği moral ve yoğun bakım sonrası nelere dikkat etmem konusundaki tavsiyeleri ile Prof.Dr. Mehmet Meriç hiç unutulur mu?..

Ve de gazeteyi arayarak iyi dileklerini belirten benim sevgili, değerli okuyucularım!..

Sizlere yeniden kavuşmanın sevincini yaşarken gösterdiğiniz yakın ilgi ve kardeşliğe gönül ve kucak dolusu teşekkürler bilmem yeter mi?

Hani derler ya, herşeye rağmen hayat ve yaşamak çok güzel!..

Ama bana sorarsanız, o hayat, dostlarla daha bir güzel!..

Ya onlar olmazsa?..

Siz de aynaya bakıp, bir kere daha kendinize sorun bakalım...

Değer mi hiç?!..