Kapatmanın kriz provasını da yaptık

Salı akşam saatlerinde başlayan ve Çarşamba günü devam eden piyasa hareketini küçük bir kriz provası olarak aklımızın bir kenarında tutalım. Bugüne kadar Türkiye için kriz kelimesini sadece borsa için söylüyordum. Ama önceki gün yaşananlar artık kriz kelimesinin döviz ve faiz için de geçerli olabileceğini işaret etti.

Kriz provasını neden yaşadık? Bir kesim uzmanlar yurtdışı kaynaklı döviz alımlarını gerekçe gösteriyordu. Bir diğer kesim ise bankaların ay sonu olması nedeniyle günlük alımlarını bahane olarak buluyordu. Ama görülen olay şu ki bu ekonomik gerilim ardında başka nedenler de aranabilirmiş.

Çarşamba günü gündeme sızan bir haber dikkat çekti. “Raportör kapatma görüşlü rapor hazırlamış” mealinde bilgiler geldi. Haber sızıntısının arkasından ise derhal yalanlama gelmiş olmasına rağmen gündemde bir kriz provamız da gerçekleşmiş oldu.

Çarşamba günü yaşananlar bu ülkede yaşayanlar açısından özel ve küçük bir ders niteliğindeydi. Kamu maaş düzeni altında garanti paranın dışında kalanların iş, aş ve ailelerini geçindirme durumlarının ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğu yeniden görülebildi.

Türkiye iki çelişki arasında ne yapacağını bilmez bir duruma geliyor. Küresel krizin etkilerini şimdilik borsa dışına çok fazla taşırmadık. Hatta ekonomi yönetim kademelerinden “krizin fırsata” dönüştürülmesi için çalışmalar bildiriliyordu. Oysa siyasal sürecin demokrasi anlayışını zedeleyici şekilde algılanması ekonomik istikrarı da derinden etkilemeye başladı.

Dün itibari ile krizden fırsat kollayan bir ülke konumundan krizden ayrışan ve ayrıca kriz yaşayabilecek bir ülke konumuna gittiğimiz görüldü. Çünkü bizi en fazla etkileyen dış piyasalarda, elle tutulur bir olumsuzluk olmadığı gibi yükselişler de vardı. Ama biz o atmosferde dahi döviz ve faiz piyasasında yüzde 3''lük kayıpları yaşayabildik.

Artık tek bir temennimiz kaldı. Ekonomiyi hukuk koridorundan bir an önce çıkarmak. İnsanlarımızın akşam evlerine, ailelerine, çocuklarına bakacak iş güvencesini sağlamalıyız. Kamu maaş garantisi özel sektörde maalesef yok.

O insanların bir tek garantisi var; demokrasinin ta kendisi.