Kurumsal hesaplar

Ben ülkemde kurumsal açıdan bağımsızlığı değil sorumsuzluğun temel problem olduğunu düşünüyorum.

Şimdi bakınız yargı bağımsızlık istiyor. Ama acaba ne kadar sorumluluk üsteleniyor diye bir düşünelim.

Yargı elbette bağımsız olacaktır. Ama karar verirken bağımsız olacaktır. Mahkeme kürsüsünde bağımsız olacaktır.

Ben naçizane hukukçu olmayan bir vatandaş olarak bakışımı aktaracağım. Danıştay dosyalara yığıldığını açıklıyor, keza Yargıtay da aynı şeyi söylüyor. Ama mesela iş siyasi gelişmeler olunca Danıştay mesela TEKEL işçilerinde kararını birikmiş dosyaları aşarak verebiliyor. Bazı örnekleri bugün liman ihalelerinde 33 ayı aşan süredir vermeyen Danıştay olayında okuyabilirsiniz.

Acaba bu karar süreleri ile farklıların hesabını kim soruyor? Sorulabiliyor mu?

Benim daha fazla dikkatimi çeken bir konu da Ergenekon davasında yaşanıyor. Yeni Şafak Gazetesinde haberleri okuduğumda adeta gözlerime inanamıyorum. Bir hâkim nerede ise önüne geleni serbest bırakıyor. Aynı durumu yine aynı davada darbe girişimi ile yargılanan komutanın eşinin dinlenmesinde okumuştum: "O mahkemenin hâkimi bizden".

Yargıtay Başkanı''nın kapatma davası hakkında "hissederler" cümlesi sanki üstü örtülü ama açık bir tehditti. En azından piyasalar artık bu hissiyatı açıkça göstergelerine yansıtmaya başladı bile. Önceki hafta bir söylenti bile piyasaları sallayabilmişti.

Bir ülkede hukuk benim bildiğim yazılı kanunlarla göre şekillenir. Kararlar kanunlara göre değil de onu uygulayan hâkimlere göre değişiyorsa o ülkede ne kadar hukuk olabilir?

Hafta sonu Konya MÜSİAD salonunda iş adamları ile ekonomiyi tartışıyoruz. "Bir ülkenin siyasi istikrarı bir kişinin ''hissiyatına'' bırakılabiliyorsa siz o ülkede nasıl bir istikrar görüp uzun vadeli yatırım yapabilirsiniz" diye sordum. İş adamaları koca bir ülkeyi yöneten iktidar partisinin sadece bir kişinin ''hisli kelimesi'' ile kapatılıp-kapatılmayacağı davasının istikrar açısından ne kadar sakıncalı olduğunu belirttiler.

Peki, siz bir yatırımcı olsanız ne yapardınız?

Hukuk çoktan ekonominin önüne geçti. Uygulamaların farklılığı ülkem açısından, kurumsal sorumluluk açısından çok can sıkıcı boyuta geliyor. Bir an önce bağımsızlık kelimesinden kurtulup kurumsal sorumlulukların hatırlanması gerektiğini düşünüyorum.

Yargısal söylemlerin bırakın sorumluluğu bir siyasi parti haline dönüşmesi ise tam bir felakettir. Siyaset yapacaklar açısından yol kamu makamları değil, siyasal parti koltuklarıdır. Kurumların ve bugün özellikle hukuk kurumlarının sorumluluk algısının bir an önce yenilenmesi gerekiyor. Kişilere bağlılıktan çıkılarak kurallara bağlılık topluma yansıtılmalıdır.

Bir üst düzey yargı mensubu seçilmiş bir bakana ''kurulmuş zemberek veya dalga mı geçiyorlar'' şeklinde nasıl konuşabilir?

Benim aklım almıyor.

Bir ülkenin gelişmişliği kişilerin değil, kuralların hâkimiyetine bağlıdır.

Bu sayede gelişiriz.