Erdoğan-Aliyev “aile” fotoğrafı… Türkiye-Azerbaycan krizi bitti mi? İsrail Kafkaslarda neler yapıyor? Yoksa Türkiye mi İsrail’i çevreliyor. İsrail’e yakın duran herkes kaybetti. Liderler “büyük imzalar” atmalı. Küresel fırtına herkesi vurabilir.

Türkiye ile Azerbaycan arasındaki soğukluk, yanlış anlama ya da gerilim, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ziyareti ile bıçak gibi kesildi.

Cumhurbaşkanı Aliyev’in serzenişleri ile başlayan, başörtüsü yasağı ile büyütülen, iki tarafta sosyal medya üzerinden sert tartışmalara neden olan, Azerbaycan tarafında anlamsız ve yapay “İsrail sevgisi” şovları ile devam ettirilen “kriz” çözüldü.

Önceki gün Erdoğan ve Aliyev’in verdiği fotoğraflar, devletlerarası dostluğun, “devlet kardeşliği”nin bile çok ötesindeydi, tam bir “aile” görünümündeydi.

Hiçbir devlet başkanı ya da ailesi buna benzer görüntüler vermez. Bize düşen, konuşulanlar ve görünenler üzerinden cümle kurmaktır. O da şudur: Derin bir kriz yoktu, yanlış anlama vardı, bu ziyaretle karşılıklı güven yenilendi.

KRİZ FIRTINALARI: DÜNYA ARTIK ÇOK KIRILGAN.

Dünyamız o kadar kırılgan hale geldi ki, artık her cümle, her fotoğraf, her girişim ülkeleri birbirinden koparıyor, sonrasında iki tarafa da ağır faturalar çıkarıyor. Dolayısıyla her liderin sözü ve attığı adım, milletlerin tarihinde derin dalgalanmalara yol açabiliyor.

Uluslararası sistemin bittiği bu tarih aralığında, hiç sebep yokken ülkelere saldırı yapılabildiği bir dünyada, soykırımın “normalleştirildiği” bir dünyada, her ülkenin gelecek için güvenli sığınaklar aradığı bir dünyada; her kriz savaşlara neden olabiliyor. Ülkeleri parçalayabiliyor, bölgesel kriz fırtınaları oluşturuyor, küresel darbelere yol açabiliyor.

LİDERLER ÇOK AĞIR SORUMLULUK ALTINDA

Devletlerin, ülkelerin, milletlerin çok kolay intihar edebildiği, çok kolay büyük yanlışlara düşebildiği, çok kolay hesap hatası yapabildiği bir dönemdeyiz.

Bu yüzden de ülkelerin jeopolitik gerçeklerle, tarihi derinlikle, değişmez milli hassasiyet ve bağlarla hareket etmesi zorunludur.

Günübirlik sözlere, anlamsız vaatlere kanarak büyük hatalara düşmemesi gerekiyor. Her lider, her devlet yüzyıllık hesaplar içinde olmak zorunda. Çünkü dünya adeta bir uçurumun kenarında ve liderler çok ağır sorumluluklar altında.

Türkiye ile Azerbaycan arasındaki ilişki, tarihi bile aşan sorumluluklar içeriyor. Günceli aşan sorumluluklar içeriyor. Bugünün konjonktürel ilişki ve ittifaklarını çok aşan sorumluluklar içeriyor.

Ülkelerin, haritanın, milletlerin kader yürüyüşüne ayarlı bir ilişki bu. Dolayısıyla üzerinden çok kolay oynanmaması gerekir.

“DÜNYADA ÖRNEĞİ YOK.” O ZAMAN YOLA DEVAM!

Anadolu-Orta Asya’nın geçmişi ve geleceği, Orta Asya-Ortadoğu’nun geleceği, Türkistan’da yüzlerce yıl süren Çin ve Rus baskıları ya da hakimiyeti, Türk dünyasının özgür bir gelecek kurup kuramayacağı gibi devasa tarihsel hesaplar bu ilişkilerin sağlamlığına bağlı.

Öyleyse, bu ilişkiler üzerinde yıpratıcı, ayrıştırıcı, yaralayıcı girişimler, küresel güç matematiğinin yeniden hesaplandığı bu dönemde çok tehlikelidir.

Cumhurbaşkanı Aliyev’in “Türkiye-Azerbaycan ortaklığının başka bir örneği yok. Aramıza kimse giremez” mealindeki sözlerini ciddiye alıyoruz çünkü bu, tam da bu dönemde iki ülkenin duruş ekseni olmalıdır.

ARAP DÜNYASI BU BÜYÜK HATAYI YAPTI, ÇOK AĞIR BEDELLER ÖDEDİ.

Arap dünyası bu hatayı yaptı. Onlarca yıldır, İsrail ve Batı işgallerine maruz kaldı ve hâlâ bir çıkış yolu bulmakta zorlanıyor. Son otuz yılın bütün savaşları Arap topraklarında yaşandı.

Her ülkeye başka başka “haklı gerekçeler” öğretildi, ülkeler birbirine düşürüldü, düşman edildi. Her ülke bunun çok ağır faturalarını ödedi, ödüyor.

İsrail ile, ABD ile sarsılmaz ittifaklar kuran ülkeler bile parçalandı, parçalanıyor. Suudi Arabistan, ABD ile en yakın ülkeydi. Şimdi Yemen üzerinden bu ülkeyi de parçalamaya çalışıyorlar.

Onlarca yıldır uygulanan bu politika, Arap dünyasını mahvetti. Bu kadar acı örneklere rağmen hâlâ uygulanabiliyor oluşunu hayretler içinde izliyoruz.

TÜRK DEVLETLERİ AYNI HATAYA DÜŞMEMELİ…

Türk dünyası aynı hataya düşmemeli. Arap coğrafyası gibi bir elli yıl da onlar kaybetmemeli. “Büyük güçler arasında taraf tutma” ya da bir tanesi ile tam müttefik olma gelecek garantisi vermeyecek ve Türkistan coğrafyası da aynı hatayı tekrarlayacak.

Bu politika, Orta Asya Türk coğrafyasında bir başlarsa, sonu gelmeyecek, belki de 21. yüzyıl böyle geçecek. Israrla vurguladığımız şey, Orta Asya’nın “Ortadoğulaştırılma”sının önüne geçmektir.

İSRAİL KAFKASLAR’DA DA BİR “CEPHE” KURMAYA ÇALIŞTI.

Türkiye ve Azerbaycan arasındaki ilişkide yaşanan sıkıntının “görünüşte sebebi” İsrail’di. En son İsrail Cumhurbaşkanı İzak Herzog’un Bakü ziyareti ile gerilim arttı.

Böyle devam ederse tam bir kopuş yaşanabilir, bu da iki ülkeye de çok ağır zararlar verebilirdi. Öyle ki, Anadolu-Orta Asya haritasında yeni ve büyük bir parçalanma yaşanabilirdi.

İsrail’in bu konuda niyeti de politikası da açık. Türkiye çok hızlı büyüyen bir “tehdit”ti. Üstelik ABD ve Batı ile de ilişkileri iyiydi. Batı dünyasını doğrudan Türkiye’nin üzerine seferber etmek mümkün değildi.

İsrail bunun yerine Doğu Akdeniz’de Rum Yönetimi ile, Ege’de Yunanistan ile ortak cepheler kurdu. Bu cepheler doğrudan Türkiye ile savaşa göre hazırlanıyordu ve bu ülkeler birer “yem” olarak Türkiye’nin önüne atılıyordu.

Doğuda, Hazar’da, Kafkaslar-Orta Asya hattında da bir “müttefik” lazımdı. Bu müttefik cepheye dönüştürülmeliydi. İsrail aklınca, Türkiye’yi doğudan da çevreleyecekti. Bu sebeple hem Azerbaycan hem de diğer Türk Cumhuriyetleri ile ilişkilerini güçlendirmeliydi.

TÜRKİYE İSRAİL’İ ÇEVRELİYOR MU? İSRAİL’İN BÜYÜK KORKUSU NE?

Dahası, Türkiye Ortadoğu’da derinlemesine ortaklıklar kuruyor, Doğu Akdeniz’den Kızıldeniz’e ve Basra Körfezi’ne kadar bir ortak güç haritası izliyor, Suriye-Lübnan-Libya-Somali-Sudan hattında sağlam temeller oluşturuyor.

Türkiye’nin öncülük ettiği bu yeni coğrafya ortaklığı, İsrail’in kuruluşundan beri savaş yürüttüğü Arap ülkeleri formatlarının hiçbirine uymuyordu.

Bunun en son örneği Mekke İttifakı’ydı. Türkiye-Suudi Arabistan-Pakistan ortaklığı, daha önceki “etkisiz” bölgesel ortaklıkların hiçbirine benzemiyor, inanılmaz bir askeri hareketliliği barındırıyordu.

İşte İsrail Türkiye’nin dikkatlerini Ortadoğu’dan Orta Asya’ya itmeye çalışıyor, bu amaçla da Azerbaycan ve Türk Cumhuriyetleri üzerinde bir şeyler deniyordu.

İSRAİL’İN TÜRKİYE KARŞITI CEPHELERİ. TÜRKİYE’NİN ÖNÜNDEKİ TEK ENGEL İSRAİL…

İsrail; Doğu Akdeniz’de Rum Kesimi, Ege’de Yunanistan, Güney Asya’da Hindistan, Basra Körfezi’nde BAE, Kızıldeniz’de Somamiland, Kafkasya’da Azerbaycan şeklinde direnç merkezleri oluşturma telaşı yaşıyordu.

İran savaşı biter bitmez, bu merkezleri de kullanıp yeni bir savaş senaryosunu devreye alacak, bu sefer de hedef Türkiye olacaktı.

Türkiye’nin İsrail ile yaşadığı kriz inanç ya da ideolojik bir kriz değil, jeopolitik bir krizdir. Ortadoğu’da haritaların ayakta kalmasının, onlarca yıldır bölgeye yönelen istila ve işgallerin sonlandırılmasının, coğrafyada ulus-üstü güvenlik kalkanları ve refah havzalarının oluşturulmasının önündeki tek engel İsrail’dir.

İSRAİL “BİR HAFTALIK” DEVLETTİR. VAROLUŞ KRİZİ, KORKUSU BUDUR.

Ya Türkiye’nin ya İsrail’in coğrafya güç haritası etkili olacak. Türkiye İsrail’in coğrafya planlarını asla kabullenmez. Bu bir milletin gelecek okumasıdır, büyük yürüyüşüdür. Bu yürüyüş önünde duran İsrail oluyorsa, tehdit odur.

İsrail de artık Türkiye’nin varlığı yüzünden coğrafyada istediği gibi hareket edemeyeceğini biliyor. Bu yüzden de hem içeride hem de Türkiye’nin çevresinde yeni krizler üretiyor. Türkiye’yi bunlarla meşgul etmeye çalışıyor.

İsrail Türkiye ölçeğinde bir ülke değil. Batı desteği kesildiği anda “bir haftalık” bir devlettir. ABD ve Batı dünyasının daha büyük sorunlarla yüzleştiği ve bu sorunların büyüyeceğinin açığa çıktığı bir dönemde İsrail için bir “varoluş krizi”nin başlayacağı açıktır.

BU “GARNİZON”UN SİYASİ ÖMRÜ BİTMİŞTİR. İNTİHAR SALDIRISI YAPABİLİR!

Türkiye açısından “20. yüzyıl için kurulan bir Garnizon”dur ve siyasi ömrü bitmiştir. Artık Batı dünyası için de İsrail üzerinden bölgeyi dizayn etme tarihi bitmiştir. Onların da İsrail’e ihtiyacı kalmamıştır.

Dolayısıyla İsrail için “elini çabuk tutma”, “infial uyandırıcı bir hareket”le kendini yeniden Batı için anlamlı hale getirme dışında seçenek kalmamıştır.

Kim bilir, bunu belki de Türkiye ile doğrudan bir savaş başlatarak bir intihar saldırısına dönüştürecektir!

Azerbaycan’ın bu rolü kesin ve net biçimde reddetmesi gerekir. Böyle bir tarihi hatayı yapmaması gerekir. Bir “BAE” olmaması gerekiyor. Türkiye bu konuda Azerbaycan’a her türlü korumayı ve güveni verecektir. Bu hataya düşmesini engelleyecektir.

Nitekim önceki gün Azerbaycan’daki Erdoğan-Aliyev fotoğrafları bu konuda güçlü mesajlar vermiştir.

HİÇBİR LİDER İSRAİL’İN YOLUNDAN GİTMEZ. GİDENLER KAYBEDİYOR.

Netanyahu, soykırım üzerinden bir dünya inşa etti. Seçimi kazanamadı ama İsrail için soykırım ve şiddet süreklidir, kim gelirse gelsin devam edecektir. Öyleyse, insan tarihinde bir sapma olan İsrail’in temel politikaları ile bir yüzleşme olacaktır.

Dünya, bu soykırım ekibini cezalandırıyor. Netanyahu kazanamadı. Trump ağır bir yenilgi aldı. Brezilya’da, Sırbistan’da İsrail yanlıları kaybetti. Avrupa’daki gelecek seçimleri de böyle olacak.

İnsanlık soykırımın küreselleşmesini reddediyor. Trump yönetimi, ABD’deki seçim yenilgisini İsrail yanlısı olmaya, İsrail için İran’a savaş açmaya bağladı. Bu halde hiçbir ülke ve lider, İsrail’in yolunda gitmemeli.

LİDERLER ÇOK GÜÇLÜ İMZALAR ATMALI. “KÜRESEL FIRTINA” HERKESİ VURACAK.

Türkiye ve Türk dünyası, bu ülkelerin bağımsızlığından bu yana ilk kez sağlam temeller kurdu. Türk Devletleri Teşkilatı, Anadolu-Türkistan ortak coğrafyası için bir şeyler inşa etmeye, bünyesinde barındırdığı her ülkeye koruma kalkanı oluşturmaya çalışıyor.

Küresel fırtınanın bu kadar yıkıcı bir hal aldığı bir dönemde, her tarafta büyük güçlerle çevrelenmiş bu dünyayı başka türlü ayakta tutmak mümkün olmayacak. İsrail bağlantısı, artık hiçbir ülke için güven sağlamayacak hatta tehlikeli hale gelecek.

“Tarihi aşan sorumluluklarımız var” derken işte bunları kastediyorum. Tarihin tam da bu döneminde, liderler çok güçlü imzalar atmalı, milletlerin tarihinde kalıcı izler bırakmalı. Önceki gün Azerbaycan’da gördüğümüz fotoğraflar bu imzalardan, bu izlerden biri olmalı.

BİR SÜPER KUŞAK HAYALİMİZ VAR. TARİHİN AKIŞI DEĞİŞTİ, BUNU YÜZ YIL DAHA KİMSE DEĞİŞTİREMEZ.

Tarih ve coğrafya; özellikle bugünlerde, büyük sözlere, cesur iddialara, coşkulu bir yürüyüşe ihtiyaç duyuyor. Artık hiçbir ülke, başkalarının gölgesi altında yaşamaya mahkûm edilmemeli.

Türk dünyası da, İslam dünyası da... Bizler, beş yüz yıllık batı sömürge tarihi biterken, yeniden geldiğimizi, geri döndüğümüzü biliyoruz.

Öyleyse yumruklarımız sıkılmalı, sesimiz gürleşmeli, büyük coğrafyamız bir “Süper Kuşak” haline getirilmeli. Buna imkânımız da var gücümüzde. Sadece cesur olmak bize yetecektir.

Herkes şunu bilmeli.

Tarihin akış yönü değişti. Bunu yüz yıl daha kimse değiştiremez. Herkes hesabını buna göre yapmalı…