Bu gidiş nereye?

İlk günden bu yana, kuruluş aşaması dahil, Ak Parti''ye muhalefet ettim. Kendimce, yanlış bulduklarımı eleştirdim. Fakat bunu hak ve hakkaniyet ölçüleri içinde, husumete dönüştürmeden, düşmanlığa girmeden, meseleyi kişiselleştirmeden yapmaya çalıştım. Üslubumuzu, nezaketimizi, iyi niyetimizi korumak ve hayırlı işleri de anmak şartıyla. Özetle; yapıp ettiklerimizin Allah''ın gücüne gitmemesi gerekiyor.

Biliyoruz ki, düşmanlık kazandırmaz, kaybettirir.

Hem her iktidarın az-çok yıpranma payı vardır, hem de insanları, imkânları ve emaneti kötüye kullananlar mutlaka olacaktır. Bundan dolayı bütün mahalleyi yakmak yahut koca bir gemiyi batırmak olmaz. Görünen odur ki, ''yolsuzluk operasyonu'' adı altında yapılmak istenen şey, ülkemizin ve milletimizin yolunun kesilmesidir. Ayrıca, iktidar partisinin, uygunsuz bir yöntemle terbiye edilmeye çalışılmasıdır. Fakat olmadı. Oyun erken bozuldu.

Hata yapmak insana mahsustur. Bunu kabul etmek ise erdemdir, olgunluktur. Özür dilemek de öyle. Bir kabahati savunmak, hatada ısrarcı olmak, uslu insanların işi değildir. Daima hatırlayalım; zarardan dönmek, ne döneklik, ne korkaklıktır.

Bugün için, şöyle bir noktaya gelinmiştir: Paralel yapı, örgüt, devlet denildiğinde, gözler hep aynı cemaate ve şahsiyete çevriliyor. Bu gruba karşı, insanımızın hatırı sayılır bir kısmında, kırılması güç bir önyargı oluşuyor, oluştu.

Kabul edilsin veya edilmesin; adına ''hizmet hareketi'' denilen topluluk, bu krizi iyi yönetememiştir. Savunma psikolojisiyle ve acele edilerek, çok sayıda hata yapılmıştır. Sözgelimi, internete getirilen bazı düzenlemeleri protesto etmek, şaşkınlığın zirvesi olmuştur. Zübeyir Gündüzalp''e ait olduğu söylenen şu iki cümlenin ısrarlı bir biçimde gündemde tutulması da öyle: ''Şeyhülislam seçmiyoruz ki, dindarlığına bakalım. Kim daha çok özgürlük veriyorsa, oyumuzu ona veririz.'' Umarım Halk Partisi''ni kastetmiyorlardır.

Bu bölümü toparlayalım: Yaşanan her olumsuzlukta, patlayan her skandalda, yardım konvoyuna baskın yapılması yahut yasadışı dinlemeler, gözler aynı yere çevriliyorsa, işte o yerin önce durması, sonra geri çekilmesi gerekiyor. Bunun dışındaki her adım, meseleyi daha yakıcı, yıkıcı bir noktaya taşıyacak, fitne, düşmanlık ve iddialar büyüyecektir. Üçüncü tarafların çabalarını da unutmayalım.

O cemaatin içinde, çok kıymetli arkadaşlarımız, kardeşlerimiz var. Bazı hizmetlerini de asla unutmayız. Bunu, bir dost tavsiyesi olarak görsünler.

Elbette, şunu da herkesin kendisine sorması gerekiyor: Bu telefon dinlemelerinden elde edilen sonuçlar, en çok hangi ülkenin, istihbarat servisinin işine yarar?

***

İlk yazılarımızdan bu yana, fırsat buldukça, itimat bahsinin önemine değiniyoruz. ''Mümin güven yurdudur'' sözünü hatırlatıyoruz. ''İtimat duygusu zedelenirse, insana mahsus birçok incelik ve güzellik de yok olur'' diyoruz. Nitekim, yaşadığımız insanî / vicdanî krizlerden biri de budur. Artık herkes, diğerinin gözünde, ''şüpheli şahıs'' haline gelmiştir. İnsanın kendisi bile, duyguları dahil, imara açılmıştır. Yunus Emre, ölenleri anlatırken, ''dün olmuştur gündüzleri'' der. Dün, yani gece. Evet, daha yaşarken, bunca çirkinlikle beraber, gündüzümüz geceye dönüşmüştür.

Dünya, gerçek insanlar için, güvenli bir yer olma özelliğini yitirmiştir. Alibeyköy mezarlığının önünden geçerken bir afiş gördüm. Üzerinde şu cümle vardı: ''İstanbul''un mezarlıkları artık daha güvenli.'' Düşünsenize, mezarlıklar bile güvenli görülmüyor. İşte böyle bir dünyada yaşıyoruz.

Öte yandan, biliyoruz ki, yalanın dibi deliktir ve fesadın işi kesat gider. Bir zaman sonra, yalanlar hükmünü yitirir, geriye hakikat kalır. Hakikat, evvela, millettir, vatandır, değerlerimizdir.

İnsanların mahremlerini araştırmak, ayıplarını / kusurlarını bir kenara yazmak veya ortaya çıkarmak, bu topraklarda hoş karşılanmamıştır, karşılanmaz. Yapanın aleyhine olur.

Yalçın Arı, ''İnsanlar hâlâ kanıtın bir kâğıt veya belge olduğunu sanıyor. Kanıt artık bir algı. Sana bir şey itham ediliyorsa, öylesin'' diyor. O halde, yanlış algı oluşturacak, ayrışmayı daha da keskinleştirecek her şeyden ve herkesten uzak durmamız gerekiyor.