Milleti karşısına almak...

Anayasa Mahkemesi''nin bir günde aldığı twitter kararı bize şunu söylemişti: Haksızlık etmek serbest, hakkını aramak yasak.

Bitmedi: Türkiye''nin Anayasa Mahkemesi Başkanı ile Almanya''nın Cumhurbaşkanı üç gün arayla birer konuşma yaptılar. Ankara''da. Bu konuşmalar arasında herhangi bir fark var mıydı? Yoktu. Bazıları buna, ''evrensel ilkeler'' diyebilir. Bizim meselemiz ise evvela milli olmaktır. Buradan bakarsak, Haşim Kılıç, maalesef, ''sömürge valisi edasıyla'' konuşmuştur. (Abdülkâdir Selvi, 26 Nisan, Yeni Şafak)

Sayın Kılıç''ın hakkaniyetten uzak konuşması, bana öyle geliyor ki, milletin iradesine karşı son çıkıştır. Bu adaletsiz tutum, biçimsiz üslup, kör kibir, insanları iktidar partisine ve liderine yaklaştırmaktan başka bir işe yaramadı, yaramıyor. Burada, sorumuz şu olmalıdır: Milleti karşısına alan, kimin yanında durmaktadır?

Biliyoruz ki, üslubunu kaybeden, kendisini de kaybeder. Vicdan yolsuzluğu, gömlek değiştirme, sığ eleştiri gibi ifadeler, bu kayboluşun işaretleridir. ''Devlet imkânlarıyla yapılan hizmetler vatandaşa lütuf olarak sunulamaz'' sözü ise doğru olmakla beraber, siyasettir. ''Nice cübbe gördüm, içinde hâkim yok'' gibi bir şey.

Dememiz o ki, atanmışların seçilmişleri hizaya getirmeye çalışmasından artık bıktık. On yıllardır milletimize musallat olan rütbesi büyük, kendisi küçük insanlardan. Kullanılmaya / kandırılmaya müsait kimselerin birer kahramana dönüştürülmesinden. Dilimde hep aynı soru: Kimsiniz ve bizden ne istiyorsunuz?

Elimde 6 Ocak 1938 tarihli bir kitap var. İstanbul Üniversitesi Ana İlim Kitapları Tercüme Serisi''nin birinci kitabı olarak yayınlanmış. Demokrasi: Mahiyeti - Kıymeti adını taşıyor. Yazarı, Hans Kelsen. (İstanbul Devlet Basımevi)

Kitabın yayınlanmasından dokuz ay dört gün sonra, Mustafa Kemal dünyadan ayrılıyor. Sekizinci bölümünün başlığı, birçok açıdan bize fikir verir mahiyette: ''Şeflerin Seçimi.'' (Sayfa 100) Biliyorsunuz, hemen peşinden, Milli Şef dönemi başlıyor. ''Varol İnönü.''

Kılıç''ın konuşmasını destekleyenlerin demokrasi anlayışı, bana, işte bu kitabı hatırlattı.

***

Kötü niyet ile kirli bilgi bir araya gelirse, ne olur? Ülkemizin son bir yılı, herhalde, sorumuzun cevabını veriyor. Gelişmeleri hem ibretle seyrediyor, hem de bir kenara yazıyoruz. Çıkmaz kalem ile!

Sayın Kılıç''ın ''misafirleri'' üzerinden milletin iradesine gözdağı verdiği saatlerde, işgalci siyonistler, onurumuzla oynarcasına, altı yaşındaki Filistinli bir çocuğu gözaltına almaya çalışıyorlardı. Bunu unutmayız.

Almanya Cumhurbaşkanı''nın insan haklarından bahsettiği gün, Mısır''daki darbeciler, ''kitlesel ölüm kararı''na imza atmakla meşguldü. Dokuz dakikada altı yüz seksen üç idam.

Suriye''yle ilgili bir şey yazmaya ise dilimiz varmıyor. Orası, ''mürekkebin basılı kâğıtlardan utandığı'' yer. Sözün ve insanlığın bittiği.

Şu sıralar, Adem Özköse''nin kitaplarını okuyorum. Söz Direnişçilerde (Pınar Yayınları, Haziran 2013) isimli kitap, söyleşilerden oluşuyor. Bu söyleşilerden biri, ''Bush''a ayakkabı fırlatan gazeteci'' olarak tanınan Muntazar ez Zeydi''yle yapılmış. ''Bush, bir milyondan fazla Iraklının ölümüne neden olduğu halde karşımıza geçmiş gülüyordu'' diyor. Bizler, işte bu ahlak anlayışından, daha doğrusu, ahlaksızlıktan şikâyetçiyiz.

Söyleşide asıl altını çizdiğim bölüme gelirsek: ''Türkiye, dünyadaki mazlum insanların koruyucusu ve ümidi haline geldi. Yiğitlik, samimiyet ve insanlık dendiğinde aklımıza artık Türkiye ve Başbakan Erdoğan geliyor. Hepimiz Türkiye''nin zalimlere karşı direnen halkıyla gurur duyuyoruz. Türkiye, bölgenin yıldızı oldu.'' (Sayfa 91)

Sonrası malum. Türkiye''nin susturulması ve kendi içine dönmesi adına yapılan korkunç hamleler. İçerden ve dışardan.

Dışardakilere sözüm yok. İçerdekiler bahsini ise yine aynı gazeteci üzerinden örneklendirelim: Muntazar ez Zeydi, Paris''te bir basın toplantısına katılır. Orada, bu kez, başka bir Iraklı gazeteci kendisine ayakkabı fırlatır. Amerikalılar adına çalıştığı herkes tarafından bilinen bir gazeteci. İkisi de aynı ülkenin insanı. Biri ne yapıyor, diğeri ne? Farkları; duruşları, kumaşları.

''Ben hangisiyim'' sorusunu, Kılıç dahil, herkes kendisine sormalıdır.