Dedektif filminin sonu

PKK liderinin yakalanarak Türkiye''ye getirilmesiyle birlikte irili ufaklı strateji dehaları sinek avlamaktan kurtulmuş bulunuyor. Bunların bir kısmı, olayların tam da tahmin ettiği gibi geliştiğini köşelerinde "itiraf" ediyor. Bundan böyle gurur duyuyorlar ki, kendilerinin de "aslında emin olmadıkları" anlaşılıyor. Adeta para yatırdıkları taraf kazanmış gibi, bu işin sefasını sürmek istiyorlar.

Türkiye gerçekten bu tür stratejik tahminlerde bulunulabilecek kadar verilerin ulaştığı veya yaygınlaştığı bir ülke pozisyonunda mı? Ecevit, bazı şeyleri kendisinin bile bilmediğini açıklamakta bir "sakınca" görmüyor. Yani böyle ortamlarda ön kestirimlerde bulunmak biraz bilge durumunda olmayı, değilse antenlerin oldukça güçlü olmasını gerektiriyor.

Bence daha önemlisi, kamuoyunun şu yakalanma olayının sonuçlarından çok, olayın cereyan ediş tarzına yönlendirilmesi. Konunun "irdelendiği" her mecliste, dış bağlantılar, CIA veya MOSSAD faktörleri esrarlı bir şekilde telaffuz ediliyor. Sanırsınız ki olayın nasıl ve kimler tarafından gerçekleştirildiği tüm detaylarıyla film şeklinde gösterilse, hiçbir mesele kalmayacak.

Böyle bir zamanda yakalanması olayını sorgulayan görüşler, yazılar da dolaşmıyor değil ortada. İncirlik faktörünün reytingi oldukça iyi. Ama yeterli bulunmuyor. Özellikle perde arkası uzmanları, PKK lideri karşılığında daha ciddi şeylerin verilmiş olması gerektiğini vurguluyor. İsterseniz burada, perde önünde görülenler üzerinde duralım. Çünkü bazen herkesin tahmin ettiği yer, saklanacak en emin yer olabilir. Tabii ortada saklanan bir şey varsa.

Ecevit''in "Birinci parti olacağız" gibi açıklamalarını burada dikkate almamıza gerek yok sanırım. Çünkü kendisi "yanlış bilgilendirilmiş veya yardımcıları henüz kamuoyu yoklamalarını kendisine iletmeye olanak bulamamış" olabilir. Hepsinin üzerinde hükümeti elinde tutan dördüncü sıradaki bir parti liderinin, "meşruiyet arayışı" içinde böyle açıklamalar yapması gerekiyor olabilir. "Dördüncü partiyiz ve yine iktidarda olacağız" demesini bekleyemeyiz.

Görünen o ki sonucu ne olacağı hemen hemen belli olan bir genel seçim öncesinde PKK liderinin yakalanması olayı mevcut iktidar çevreleri tarafından kullanılmak istenmektedir. Kıbrıs fatihliğinden sonra Ecevit''e kahraman olmak için yeni bir fırsat doğmuştur. Seçimler ertelenememiş, iki turlu bir hale getirilememiş ve belirsiz bir şekilde seçim sürecine girilmiştir. Mevcut siyasi yapıda mızrak çuvala bir türlü sığmamaktadır. Dolayısıyla seçimlerden sonra aşağı yukarı aynı tablo çıkarsa ne yapılacağı üzerine bir telaş söz konusudur.

Başta DSP olmak üzere iktidara yakın siyasi çevreler, halk kimi seçerse o iktidar olur şeklinde değil, her durumda nasıl iktidar olabilirizin hesaplarını yapmaktadır. İdeolojik bir devleti öngören tek parti kültürümüzde zaten, olağanüstü durumları dikkate alarak malı götürme geleneği mevcuttur. Bizdeki başarılı politikacılar, bütün ekonomik verilere rağmen bu geleneği kullanmanın, vatan millet edebiyatıyla herkesin gönlünü almanın bir yolunu bulmuştur. Ne de olsa milli meseleler önce gelir.

PKK olayının bitirilmiş olduğu zaten son zamanlarda sürekli vurgulanmaktaydı. Liderinin yakalanması ise her şeyin üzerinde, sembolik anlamı bakımından önemli. Yine de bu işin lideriyle kaim olduğunu düşünmekte fazla aceleci davranmamak gerektiğini düşünüyorum. Dışişleri''nin İtalyan ve Hollandalı avukatları geri çevirerek spontane bir tavır sergileyebilmesi bana ilginç geldi. Bunlar, Avrupa Birliği''yle olan gelecekteki ilişkiler dikkate alınmadan alınan tavırlar değil mi?. AB aday listesinden çıkarılmış olmak Dışişleri''ne serbest hareket imkanı sağlamış gibi görünüyor.

Şunu söylemeye çalışıyorum: PKK lideri yakalandı. Fakat dedektif filmlerini hatırlatan sansasyonel bir olay, günlük siyasete alet edilmemeli. Hatırlarsak, Mesut Yılmaz da, İtalya''da "yakalanması" olayını havada kaparak sahiplenmek istemişti.

Ülkemizin önünde duran dağ gibi sorunlar yerinde duruyor: Demokrasi yerleşmiş değil. Batı''nın bütün insan hakları raporlarında Türkiye Üçüncü Dünya ülkelerinin çoğundan daha alt sıralarda. Ekonomik açıdan vatandaş kan ağlıyor. Sürekli işletmeler kapanıyor, işçiler atılıyor. Krizin Rusya''dan değil, Ankara''dan geldiği anlaşılıyor.

Liderler, afaki konulardan, vatan millet edebiyatından medet umma politikasından vazgeçmeli, bize ekonomik ve siyasi göstergelerden haber vermelidir.

Ayaklarının vatan toprağına basmasını istiyorlarsa, bunu yapmalıdırlar.