Başbakan ABD"de nasıl karşılandı?

Başbakan, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu''nda kürsüye geldiğinde Metin (TVNet haber müdürü) hepimizin dikkatini çekti: "El Cezire konuşmayı naklen veriyor:"

Ve hep beraber beklemeye başladık. Şöyle düşündük: "El Cezire yine kokuyu aldı mutlaka, ikinci bir ''one minute'' geliyor. Hazır olalım!"

Başbakan konuşmaya başladı. İçimizden biri "Başbakan ''prompter''ı artık çok iyi kullanıyor" dedi. Bir diğeri, "Ben hitabet yeteneğinin yıllar öncesinden şahidiyim; bu aleti kullanmadan da benzer bir konuşmayı tutturabilir" diye ekledi.

"One minute" beklentisi içine giren küçük topluluğumuz konuşmanın başlarına hakim "diskur"u en ufak heyecan belirtisi göstermeden dinledi. Konu "Kafkaslar''da barış" filandı.

Ama çok geçmeden beklediğimiz şeyin yolda olduğu izlenimini edindik.

Başbakan, Gazze''yi anlatmaya başladı. Bir arkadaş, o ana kadar bu yılki BM Genel Kurulu kürsüsünde hiçbir konuşmacının Gazze''den söz etmediğini, dolayısıyla bu çerçevede bir "ilk"le karşı karşıya olduğumuzu hatırlattı.

Hakkını vermemiz gerekiyor; Başbakan gerçekten konusuna iyi hazırlanmıştı. BM Genel Kurulu''nda Gazze''ye ilişkin BM Raporu''nu şahit göstererek sıralıyordu eleştirilerini. "Savaş suçu" kapsamına giren bir büyük saldırıdan sonra, Gazze için vaat edilen yardımların hiçbir ortada yoktu.

Sonuç olarak Gazze''nin yaşadıkları ve yaşamakta olduklarına ilişkin iyi düşünülmüş, iyi hazırlanmış ve iyi ifade edilmiş son derece anlamlı bir konuşma dinledik. Politik olduğu kadar "insani ve vicdani sorumluluğumuzu" da hatırlatan ve mutlaka hepimize iyi gelen bir konuşma.

Ertesi günün gazetelerinde (konuşma bir gün öncesinin akşam saatlerinde gerçekleşmişti) dikkatimi çeken husus Başbakan''ın ABD ziyaretine ilişkin başka konuların söz konusu konuşmaya kıyasla daha ön plana çıkarılmış olmasıydı. Ve bu daha fazla rağbet gören bu ayrıntılar sonraki günlerde de devam etti.

Daha rağbet gören bu ayrıntılar, malum "korumalar arası dalaş", BM Genel Sekreteri''nin verdiği yemekte Başbakan''ın "büyük aktörlerin masası"nda yer alması, ABD Başkanı Obama''nın "Erdoğan çiftini kapıda karşılaması" gibi gerçekten "ayrıntı" niteliğinde olaylardı.

Ve işin şaşırtıcı tarafı, "ayrıntılar"a verilen bu önceliğin (diğerlerini saymıyorum) Taraf gibi ciddi gazetelerde de karşımıza çıkmasıydı.

Bu tür haberler insanda gerçekten hoş olmayan duygular uyandırıyor. "Erdoğan, büyük aktörlerin masasında" demenin ne âlemi var şimdi? Üstelik haber de yalanlıyor bu başlığı. Obama ile kadeh tokuşturulan masada "Erdoğan''ın dışında Rusya, Arjantin, Finlandiya, Çin, Polonya, Güney Kore cumhurbaşkanları ve İtalya Başbakanı Berlusconi vardı" ise, bu "masa" niçin "büyük aktörlerin masası" oluyor?

Obama için "Erdoğan çiftini kapıda karşıladı" demenin ne âlemi var şimdi? Davetin sahibi Obama ve eşi olduğuna göre, Pittsburgh''daki G-20 zirvesine katılan diğer davetliler Obama çifti tarafından "kapıda karşılanmadan" mı daldılar davetin verildiği Botanik Bahçesi''ne?

Bu çerçevede gazetenin dünkü sayısında yer alan yer alan "Herkes gitti salonda ikisi kaldı / Kafa kafaya açılım sohbeti" manşeti de okuyanı üzüyor doğrusu… Bu da mı bir artı puan? "ABD Başkanı Obama Pittsburgh kentindeki David L. Lawrence Convention Center''da ağırladığı dünya liderlerini tek tek yolcu etti. Erdoğan, yerinden kalktığı sırada, Obama başbaşa görüşmek istediğini söyleyip Başbakan''ın yanına oturdu." (Bakın, Obama, diğer davetlileri tek tek "kapıda" karşılamasa da, hatasını anlayıp onları "tek tek yolcu etmeyi" unutmamış!)

Bana sorarsanız, Başbakan''ın her yıl tekrarlanan rutin bir karşılaşma olan BM Genel Kurulu toplantısına katılımı dolayısıyla ABD''de yaptığı temasları, katıldığı yemekleri vs bu tür "büyük ilgi" haberleriyle allayıp pullamak, "Bölgesine düzen veren büyük Türkiye" söylemi ile hiç mi hiç uyuşmuyor. Açın bakın yabancı basını; Birleşmiş Milletler toplantısına (bu yıl da) katılan diğer cumhurbaşkanları ve başbakanları hakkında bizdekine benzer –gerçekten "küçültücü"- haber-yorumlar var mı?

Hepimizi üzmesi, hatta rencide etmesi gereken bu tür yayınların yapılmasında Başbakan''ın bir sorumluluğu olduğu aklımdan bile geçmez. Bu çerçevede danışmanlarının bir payı olduğunu da sanmam. O zaman bu yayınlar kimlerin aklına niçin-neden geliyor? Başbakan''ı ABD''de yollayıp arkasından bu tür yanlış yayınları yapmak kime ne sağlıyor? Biz niye böyle, yani işimize geldiği durumlarda işin ölçüsünü kaçırmakta bu derece ustayız?

Ayrıca unutmayalım ki, konuştuğumuz konularda çok da hakikatsiz olabiliyoruz sırasında. Hatırlayın: Ecevit hakkında, Oval Ofis''te, kanepenin sırtına ilişmiş Clinton karşısında "hazır ol"da bekledi diye ne laflar etmiştik… "Hakikatsiziz" diyorum çünkü aynı Ecevit''i, ABD''ye rağmen "Barış Harekatı"nı yaptı diye başına miğfer yerleştirilmiş posterleriyle ülkeyi gezdiren de biz idik.

Demek ki, en aklı başında saydıklarımızın bile kapıldıkları bu "psikoloji"nin uzağında durmak gerekiyor. Yetişkin bir toplum ve onun yetişkin medyasına yakışan bir psikoloji değil bu.