Acaba oyun nasıl bitiyor?

Ahmet Taner Kışlalı''nın öldürülmesiyle başlayan olaylar dizisi, oyunun tam da senaristin istediği biçimde geliştiğini gösteriyor. Önce şu soruyu cevaplandıralım: Böyle bir suikastle ne amaçlanmış olabilir? Herhalde ülkenin huzur ve istikrarının sağlanması değil. Toplumun muhtelif katmanlarının birbirlerini anlamaları ve karşılıklı saygı çizgisinde buluşmaları hiç değil. Açıkça belli ki ülke hergün biraz daha istikrarsızlığa gömülsün, demokrasi ve temel hak ve hürriyetler hergün biraz daha ortadan kaldırılsın, böylece ülkenin önü bütünüyle tıkansın, toplum bir daha bir araya gelmeyecek şekilde kamplara bölünsün isteniyor.

Böyle hainane bir oyun karşısında hangi kesimden olursa olsun akıl ve basıret sahiplerinden beklenen nedir? Tam bir sükûnetle olayı değerlendirmek, suikastın gerçek faillerini ve azmettircilerini bulmak ve böylece Türkiye üzerinde oynanan oyunu bozmak değil mi? Ne var ki bunun yerine peşin peşin toplumun bir kesimi suçlanıyor ve durumdan bu kesimi sindirmeye yönelik yeni bir vazife çıkartmak isteniyor. Önceki günkü yazımızda sorduğumuz, birçok kişi tarafından da ısrarla sorulan şu sorunun cevabı, cinayetin gerçek faillerinin bulunması bakımından hayati önemi haiz: Böyle bir suikastten İslami hassasiyeti olan kesimin sağlayacağı fayda nedir? Mahir Kaynak''a katılmamak mümkün değil. Fail olarak "İslamcı" iddiasını taşıyan bir örgüt de ortaya çıksa, bundan sağlanacak fayda ortaya konmadan, cinayeti İslamcılar''ın işlediğine kimse ikna edilemez. Bu olsa olsa taşaron olarak böyle bir örgütün kiralandığını ve ülkenin karıştırılmak istendiği anlamına gelir.

28 Şubat sürecinde şu nokta yavaş yavaş açığa çıktı. Türkiye''de temel hak ve hürriyetlere yönelik sınırlamalar, demokrasinin rafa kalkması sadece toplumun dinî hassasiyeti olan kesimini etkilemeyecek, herkes bundan nasibini alacak, nitekim alıyor da. Mesut Yılmaz''a bütünüyle katılıyoruz. Eğer seyirci kalınırsa kazanılmış birçok haklar sadece İslamcı kesimden değil, herkesten geri alınacak. Bu anlaşıldığı içindir ki sivil siyaseti bütünüyle sindirmeden bu yönde bir adım atılması zor görünüyor. Merve Kavakçı''nın evine yapılmak istenen gece yarısı baskınına seçilmişlerin topluca karşı çıkmaları bunun anlaşıldığını gösteriyor. Seçilmişlerin bu baskının aleyhinde, Danıştay Başkanı ve Başsavcı gibi bir kısım atanmışların lehinde tavır almaları ve bunun MGK toplantısı öncesine denk düşmesi Türkiye''nin tehlikeli bir restleşme noktasına yaklaşmış bulunduğunu gösteriyor.

Bu bakımdan Sayın Vural Savaş''ın önceki günkü açıklamaları bize kendiliğinden yapılmış açıklamalar olarak görünmüyor. Kendi sağlığından endişe eden bir kamu görevlisi, TBMM''yi, iki siyasi partinin genel başkanını, ülkenin en üst yöneticilerini doğrudan karşısına almaktan endişe etmiyor. Bu normal mi? Hiç hayatından endişe eden bir insan hali var mı Savaş''ın konuşmalarında?

Türkiye''de bazı odakların Atatürkçü ve laik hassasiyetini anlamak mümkün. Ancak bu olayı akıl ve basiretle, hukuk çerçevesinde çözmek yerine senaristin oyununa gelip ülkede huzur ve sosyal barışı ortadan kaldıracak, temel hak ve hürriyeti yok edecek fevri ve geri dönülmez adımların atılmasını anlamak mümkün değil. Devir akıl, basiret ve teenni devridir.

Bunu göremediğimiz ve oyunun senaryo çerçevesinde geliştiğini üzüntüyle gözlemlediğimiz için senaristin oyunu nasıl bitirdiğini merak ediyoruz.