Orhan Gazi"den, Bülent Ecevit"e uzanan çizgi!..

Belli ki bir gün Avrupa Birliği üyesi olacağız.. Helsinki Zirvesi''nin Türkiye''ye "aday üye ol" demesi ve buna Ankara''nın "peki" diye cevap vermesi, çocuklarımızın ve torunlarımızın ufkunu açtı..

Bundan sonrası bize bağlı. Demokratikleşme sürecini hızlandırır ve ekonomideki yeniden-yapılanmayı gerçekleştirebilirsek, "tam üye" olmamız, bir anda realize edilebilir..

Türkiye''nin, Avrupa ve Batı ile entegrasyonu yolunda çaba gösteren, dünün ve bugünün tüm sorumlu insanlarını anmak ve yaşayanları kutlamak gerekiyor..

Tabiî bu işe, çok önceden de başlayabiliriz..

Osmanlı İmparatorluğu''nu Trakya''ya taşıyan ve biz Türkler''e, Avrupa yolunda ilk adımı attıran Orhan Gazi''yi, unutmayalım..

Ayrıca eğer Fatih Sultan Mehmet önce İstanbul''u, sonra da Mora Yarımadası''nı ve bugünkü Yugoslavya topraklarını fethetmese idi, "Osmanlı İmparatorluğu"nun, "Roma İmparatorluğu"nun yerine geçip, bir Avrupa devleti olması imkânsızlaşırdı..

Osmanlı''nın yerine geçen Türkiye Cumhuriyeti de, Batılı ve Avrupalı olmak konusunda aynı kararlılığı sürdürdü. Mustafa Kemal Atatürk''ün Avrupa hukuku ve Batı kurumları ile özdeşleşmek için yaptığı reformlar, Osmanlı''nın son dönemindeki reformcu padişahların açtığı yolu nihai bir aşamaya getirdi...

3''üncü Selim''in, 2''nci Mahmut''un, Abdülhamid''in, Osmanlı İmparatorluğu''nu modernleştirme çabaları, Cumhuriyet''le hedefe ulaştı.. "Sened-i ittifak"la, "Gülhane Hatt-ı Hümayunu" ile, "Tanzimat"la, "Meşrutiyet"le sürdürülen çizginin zirvesi, "Cumhuriyet" oldu...

Bugün Silahlı Kuvvetler de, eğitim kurumları da, hukuk ve adalet de, idare de, 200 yıllık "modernleşme" veya "Batılılaşma" sürecinin izlerini taşıyor.

Unutmayalım ki "Cumhuriyet Ankara"sını, neticede "Osmanlı''nın İstanbul''luları" kurdu.

Eğer ulusların ve toplumların yaşamı, bir bayrak yarışını andıran süreklilik içinde gelişiyorsa, hiçbir olayın, o anda gökten indiğini ve herşeyin bir sıfır noktasında başladığını kabul etmemiz, mümkün değildir.

Bu açıdan geçmiş yüzyıllar, sadece "tarih bilmi"nin değil, "siyasetin" ve "gazeteciliğin" de ilgi alanına giren zamanlardır.

Neyse.. Türkiye''yi Avrupa Birliği''ne taşıyan yolda, çaba gösteren isimleri anmayı sürdürelim.. Bu açıdan Türkiye''yi NATO üyeliğine sokan "Bayar-Menderes" ikilisi, şeref listesindedir..

Türkiye, "Avrupa Konseyi" üyeliğine, İsmet İnönü Cumhurbaşkanı, Şemdeddin Günaltay Başbakan''ken girmiştir.. Türkiye''nin Avrupa Ortak Pazarı''na ilk başvurusu, Bayar-Menderes-Zorlu üçlüsü döneminde yapılmış, Ankara Andlaşması ise, İsmet İnönü Başbakan''ken imzalanmıştır.

Avrupa Birliği''ne (eski Ortak Pazar) "tam üyelik" için başvuran isim, dönemin Başbakanı Turgut Özal''dır.. O dönemin Cumhurbaşkanı''nın Kenan Evren ve Dışişleri Bakanı''nın da Ali Bozer olduğunu (1987) hatırlayalım.

Bugünkü aday üyelik yolundaki en önemli adım olan "Gümrük Birliği"nin mimarı, 1995''in Başbakanı Tansu Çiller''dir.. Tansu Çiller hükümetinde Dışişleri Bakanlığı yaparken, büyük çabalar göstererek Gümrük Birliği''ni gerçekleştiren isimlerden Murat Karayalçın''ı ve Deniz Baykal''ı da unutmamalıyız.. O dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel de, kendince belirli katkılarda bulunmuştur..

Ve bugün, Başbakan Bülent Ecevit ile Dışişleri Bakanı İsmail Cem, Avrupa Birliği aday üyeliği konusunda, Türkiye''nin başarısını, başka ileri bir noktaya taşıdılar..

Söylemek istediğimiz şu.. Ulusların ve devletlerin hayatı, "tek isim"lere ve "tek adam"lara bağlı değildir.. Unutmayalım.. Mezarlıklar, "vazgeçilmez adam"larla doludur..

28 Şubat post-modern askeri müdahalesi olmasaydı, Avrupa Birliği aday üyeliğimiz iki yıl önce gerçekleşebilirdi.

Ama birileri çevik davranıp, Türkiye''nin ''Batı''lılaşmasını da geciktirdi.

"Rejimi kollamak" gerekçesi ile, sivil demokrasinin de, basın özgürlüğünün de, hukuk düzeninin de, balansını bozdular..

Bakalım dün "durumdan vazife çıkartanlar", bu son durumdan ne ders çıkartacaklar?..

Avrupa Birliği ile entegrasyon süreci, toplumsal ve kültürel yaşamımızı değiştirmeyecek.. Örneğin Türk şoförleri, trafik kurallarına yine uymayabilir. Nitekim Ortak Pazar''ı kuran ve Avrupa Birliği''nin önde gelen üyesi olan İtalya''da da, şoförler, ne Almanlaştı ne de İngilizleşti..

Yine lahmacun ve kebap yiyebiliriz.. Ne İspanya''nın ayakçı meyhaneleri olan "Tapas"ları, ne de Yunan tavernaları olan "Buzuka"ların mezelerini değiştirebildi Avrupa Birliği üyeliği.

Ama Avrupa Birliği aday üyesi olan Türkiye''de, artık askeri müdahale veya post-modern darbe yapmak, yasak.. Hatta belirli bir süre içinde, Milli Güvenlik Kurulu''nun konumu ve Genelkurmay Başkanı''nın devlet protokolü içindeki yeri de, değişmek zorunda..

Ceza Kanunu''nun ve Terörle Mücadele Kanunu''nun bazı maddeleri, çaresiz değişecek.. Avrupa Birliği''nin hukuk düzeni içinde, Hasan Celal Güzel''in hapse girmesi, Tayyip Erdoğan ve Necmettin Erbakan''ın siyasi yasaklı olması mümkün değil..

Avrupa Birliği aday üyeliği, "serbest rekabet"i ve şeffaflığı şart kılıyor.. Her çeşit kartel, şu ya da bu şekilde yapılan sübvansiyonlar, artık Brüksel''in gözetimi altına giriyor..

Özetle, daha iyi, daha ahlâklı, daha açık bir düzen geliyor!..