Post-modern rüşvet aracı olarak televizyon

Peki özel kanallar nasıl yaşıyor? Bu kanalların sahipleri, kanallarını sübvansiyone ediyor.. Onlar da, sonra devlete, iktidara dönüyor.

Bu "medyatik toplum", yaşamın her alanını amma da derinine etkiledi..

Örneğin eskiden, devletle işi olan "müteşebbisler" çeşitli kılıflar içinde, işlerini çözecek yetkililere "rüşvet" verirlerdi..

"Rüşvet", klasik bir uygulamaydı..

Tarihin ilk çağlarından beri değerini hiç kaybetmemiş bir olguydu "rüşvet."

Şair Fuzulî bile, "selam verdim, rüşvet değildir diye almadılar" şeklinde anlatmamış mıdır olayı?

Ama bu "medyatik toplum" ile, "rüşvet" de değişti..

Özellikle televizyon kanalları özelleşip, çoğalınca, "post-modern rüşvet" de, hayatımıza girip, yerleşti..

Eskiden veya çok yakın geçmişte, devletten kolaylık bekleyen iş adamı, mesela bir siyasi parti liderine gidip, "seçim masraflarınıza katkısı olur" diyerek, içi banknotla dolu bir çantayı (veya bavulu), mahçup bir ifade ile yere bırakırdı..

Bir bakanın veya bir bürokratın seyahat masraflarının karşılanması, her bayramda değerli hediyeler gönderilmesi de, "klasik rüşvet" yöntemleri arasındaydı.

Bu konuda eşler de devreye sokulup, "hanımefendi" ile dostluğa yönlendirilirdi..

Böylece başlayan ailesel yakınlık ile, daha zarif rüşvet verme modelleri oluşurdu..

Bakardınız, işadamının eşi, "hanımefendi"ye sabah kahvesi içmeye gittiğinde, şöyle derdi..

-Ah hanımefendi.. Önceki gece rüyamda sizi, denizde yüzerken gördüm.. Çok parlak bir güneş vardı gökte.. O anda uyandım.. Rüyamı kocama anlattım.. "Hayırdır" dedi.. Güneşin parlaklığını hatırlatarak, "hemen git bizim kuyumcuya, hanımefendiye parlak bir pırlanta al" diye uyardı beni..

Sabah kahvesi, hanımefendiye sunulan bu pırlantanın verilişi ile devam ederdi böylece..

Bu çok kanallı, özelleştirilmiş televizyon ile, böyle "klasik rüşvet" verme modelleri "out" oldu..

Şimdi açık açık, kamera ve ekrandan rüşvet veriliyor. "Post-modern rüşvet"in, gizlisi saklısı yok artık..

Bakın özel kanalların ekonomik yapılarına..

Hemen hepsi, milyonlarca dolar zararda..

Küçük boy, kablolu bir yayının aylık açığı 300-400 bin dolardan başlıyor..

Ulusal çapta yayın yapan, reytinge dönük kanallar ise, aylık 2 milyon dolardan başlayan sübvansiyonlarla yaşıyor..

Bahtsız Cavit Çağlar''ın kurup geliştirdiği ve şimdi Ayhan Şahenk''in elinde bulunan "NTV", herhalde 100 milyon doların çok üzerinde para yemiştir..

Özel televizyon kanalı sahiplerinin listesine bakın.. Kamuran Çörtük ve Mehmet Nazif Günal gibi müteahhitlerin, Mehmet Emin Karamehmet, Ayhan Şahenk gibi bankacıların da televizyon kanalları var..

Bir olayı ekranda izlerken, kamera sayısına bakın, rakamı görürsünüz..

Ve herkes biliyor ki, özel televizyonculuğun tek gelir kaynağı "reklam"dır..

Özel televizyoncu, elindeki izleyici oranını (reyting), reklamcıya satar. İşin özü budur..

Aynı şekilde, Türkiye''deki reklam pastasının, bu kadar çok kanalı beslemekten uzak olduğu da biliniyor..

Bu durumda devlet kanalları olan TRT''ler, vergilerle yaşıyor..

Peki özel kanallar nasıl yaşıyor?

Bu kanalların sahipleri, kanallarını sübvansiyone ediyor.. Onlar da, sonra devlete, iktidara dönüyor.

İktidardaki politikacıların, ekranda sık görülmesi.. Muhalefete yer verilmemesi.. "Resmî ideoloji"nin cilalanması..

Süleyman Demirel''in her sözünün ekrana taşınması, eskiden resmi televizyonların işiydi.. Bir de bakın bugüne..

Ne diyebiliriz ki? Helal olsun.. Yaratıcı insan aklı, sonunda kitle iletişim araçlarını da, böyle kullanmayı başardı ya..

Masrafı biraz fazla ama, bu televizyon kanalcılığı, herhalde bir getiri sağlıyor. Ayrıca, sahiplerine yönelecek medyatik veya siyasi saldırılara karşı da kalkan oluyor bu kanallar.. Belki bu da değiyor yapılan harcamalara.

6 yaşındaki Temel''in annesini, lüks otelin müdürü çağırmış..

-Bundan sonra oğlunuz Temel, otelimizin havuzuna giremez.. Çünkü küçük Temel, her gelişinde havuza çiş yapıyor, demiş..

Temel''in annesi savunmaya geçmiş.

-Ama bütün çocuklar havuza çiş yapar!..

Otelin müdürü acı acı gülüp, cevap vermiş.

-Sizin Temel, tramplenden yapıyor çişini..

NOT: POAŞ ihalesine geçen defa Kamuran Çörtük''le ortak giren İş Bankası, bu defa da Doğan Holding''le ortak katılıyor ihaleye..

Kadir Çelik''in, televizyon programına çıkarttığı kişilerle iş ilişkisi varmış..

Ne ayıp değil mi? Bu durumu, bütün medya ve meslek kuruluşları hemen kınamalı..

Medya mensubu, mesleği dışında iş ilişkisine girer ve üstelik bunun için de meslek araçlarını kullanır mı hiç?

Hiçbir gazete sermayesi, medya gücünü kullanarak, devletin özelleştirme ihalelerine katılabilir mi?

Bir gazeteci, hiç siyasilerle temas kurup, Ankara''dan kamu kredisi veya teşvik isteyebilir mi?

Bir gazeteci, hem bankanın yönetim kurulunda, hem de gazetenin yönetiminde olabilir mi hiç?

Çok ayıp böyle şeyler..

Kadir Çelik çok ayıp yapmış..

Böyle şeyler, televizyon ekranına taşınmaz..

İçi boşaltılmış bankaların parasıyla fonlanan televizyon kanalı kurup, yönetebilirdi Kadir Çelik..

O zaman "başarılı televizyoncu" diye ödül de alırdı..

Ne demek, 8 bin marklık pizza faturasını başkasına ödetmek?

Medyanın itibarı ile oynamış..

Başkasına veya kamuya ödetilen faturalar, en az 20-30 milyon dolardan başlamalıdır..

Medya, elbet Kadir Çelik''lere kızar..