Ankara"nın yeni "28 Şubat ödevi"

Onbinlerce canımızın yokolduğu yüzyılın en büyük felaketinde enkazlar arasına sıkışıp kalan "kutsal devlet", ne yazık ki hala köhnemiş yapısından vazgeçmeye niyetli görünmüyor.

Bütün yapılanmasını yasaklara, yasakları da korkularına göre ayarlayan devlet, 17 Ağustos depreminde kendi insanının yardımına koşamadı. Çünkü bu devletin bütün refleksleri insanı önceleyen bir şefkat örgütlenmesine değil, içinde insanın olmadığı "ideolojik bir şişmanlığa" ayarlıydı.

17 Ağustos, "kutsal devlet"in toplumsal hafızadaki çöküşünün miladı oldu. Ve Türkiye''de yediden yetmişe herkes, üstümüzün gerçekten "çürük" olduğunu en büyük acıyı yaşayarak gördü. Şimdi artık bütün bir toplum, Türkiye''nin bu çürük çatıyla 21. Yüzyıl''da ayakta kalamayacağını çok iyi biliyor.

Ancak hala ağır depresyonla sarsılan devletteki bu çürümeyi görmeyen, görse bile iflah olmaz "laikçi yobazlığı"na yediremeyen kafalar var. Bunlar için hiçbir "şok" kar etmiyor. Ne yazık ki, "ideolojik şişmanlığın" tedavisi de yok. 17 Ağustos depreminde sadece biraz sendelediler o kadar. Devletin bu fanatik "korku bekçileri", felaketzedelerin imdadına yetişemediler ama, halkın ırmak gibi akan yardımlarının önüne barikat kurmada müthiş bir başarı gösterdiler. Zaten bugüne kadar tek başarılı olduğu alan da yasakçılıktı. Dolayısıyla, 17 Ağustos depremi ve artçı şokların Ankara''nın beceriksizliğini gözler önüne sermesi bile, devletin hücrelerine kadar sinmiş o kutsal yasaklarına geri dönmesine bir türlü engel olamıyor.

Artçı şokların etkisinden biraz olsun kurtulan Ankara, harıl harıl yeni bir "28 Şubat ödevi" hazırlıyor. Şimdi Ecevit, Yılmaz ve Bahçeli kafa kafaya vererek, Orgeneral Kıvrıkoğlu Paşa''nın, "28 Şubat gerekirse bin yıl sürer" kutsal metninden aldıkları ilhamla "yakışıklı" bir "yasaklar haritası" hazırlamaya çalışıyorlar.

Ancak 28 Şubat''ın bu "üç atlısı"nın ödev konusunda bazı sıkıntıları var. Daha doğrusu, ödevin yasaklarla ilgili bölümünü "bin yıllık" mı, yoksa daha kısa süreli bir plana göre mi hazırlayacaklarına bir türlü karar veremiyorlar. Belki de bunun için Paşa''nın bir "artçı şok" sonrası yeni bir demeç vermesini bekleyecekler.

Kim ne derse desin, devletimiz yasaklar konusunda maharetlidir. Bu yüzden, "çetelerle içli dışlı" olan Bursa Valisi Orhan Taşanlar''ı sırf İmam-Hatip lisesinde başörtüsünü yasakladığı için baş tacı etmekten çekinmiyor.

Bu yüzden, depremzedeye çürük çadır verirken yandaşlarına milletin imkanlarını dağıtan Kızılay "dinozor"u Kemal demir''e ödül, felaketzedelerin yardımına koşan sivil toplum kuruluşlarına yasaklar getirmeyi kutsal devletin asli görevi olarak görüyor.

Bu yüzden, Tür insanının da en azından demokratik ülke insanları kadar özgürlüklerden nasibini almış ve başı dik olarak 21. Yüzyıl''a girmesine bir türlü gönlü razı olmuyor.

Bu yüzden bu ülkede, düşünen, düşündüğünü ifade eden insanların çeteler kadar bile değeri olmuyor.

Şimdi artık şunu çok iyi biliyoruz ki, devletin tabuları arttıkça depremde yaşadığımız acılar, ıstıraplar daha da derinleşiyor, tabular yıkıldıkça yüreklerimiz biraz olsun serinliyor. Ama nafile... Türkiye''nin en tepedeki hukuk adamı Sami Selçuk''un "demokrasi manifestosu"nu boğmak için devletin bütün dinozorları özel kampanya başlattılar. Ancak bu işin kurtuluş yok. Türkiye, her şeye rağmen 21. Yüzyıl''da bu tabulardan da, dinozorlardan da kurtulacak. Kutsal devletin bile, dünyanın yeni gidişatına daha fazla direnmesi mümkün olmayacaktır.