Tramvay tekerlemesi

Sırada hangi suikast var?

Doğu Perinçek, Mumcu ve Kışlalı cinayetlerini dört kişilik Süper-Nato timinin işlediğini söylüyor. Ya doğrudur, ya değil.

Her iki ihtimalde de bu açıklamalar karşısında yetkililerin tavrı dikkat çekici.

Bir parti başkanının sahip olduğu bilgilere, devlet organlarının uzak olması düşünülemez.

Perinçek, kesin bilgilere dayandığını söylüyor ve Muammer Aksoy, Turan Dursun, Bahriye Üçok, Eşref Bitlis, Şemsi Denizer''in de aynı ekip tarafından öldürüldüğünü iddia ediyor.

"Bu açıklamayı, ön hazırlıkları güvenlikle ilgili kamu kurumlarında konuşulan sıradaki suikastleri önleme kaygısıyla yapıyoruz. Hedef şaşırtmalar, kamuoyunu kandıran açıklamalar, yeni cinayetler için cesaret vermektedir."

Gerçekten sırada kim var acaba?

Hangi gazeteci, hangi yazar?

Hangi sendikacı, hangi asker?

"Şu olabilir mi..." diye kafa yormak da doğru değil. Sonra, "Hedef gösterdin, azmettirdin" suçlamasıyla karşılaşmak da var. Fakat kimsenin öldürülmeyeceğini söylemek, fazla iyimserlik olur.

Önceki suikastlerin tarihlerine, etkilerine ve kimlerin ekmeğine yağ sürdüğüne bakarak, bazı tahminlerde bulunabilir.

Yapılacak tahminler, tutar mı tutmaz mı, belli değil. Yalnız, kimlerin "sanık" olarak yakalanacağını, yapılacak gösterilerde ne tür sloganlar atılacağı belli.

Gelin bu kısmını bölüşelim. Siz, yakalanacak olanları söyleyin, ben de atılacak sloganı. (Yakalanacak kişilerin sonradan "temiz" çıkması şartını unutmayın.)

Vakit geçirmeye lüzum yok. Atılacak slogan işte şu: "Türkiye laiktir, laik kalacak!.."

EĞER GÜÇ OLMASAYDI, ZATEN PROBLEM OLMAZDI. (F. Foch)

Kitap, çöpü kovar

Köşeyi beş metre geçince bir elektrik trafosu vardı. Kimse kendi evinin, dükkanının önüne çöp konmasına razı olmadığı için, o trafonun önünde birikiyordu çöpler.

Çöp, işleyenler için bir hammadde olabilir, kazanç kaynağı olabilir ama, hemen trafonun yanındaki işyerleri için öyle değil, sadece bir pislik kaynağı. O yüzden, yandaki dükkan sahipleri, "Lütfen buraya çöp atmayın" ile başlayıp "Validesini seven çöp bırakmasın" gibi nazik ifadelerle devam eden ve sonunda ağır kelimeler içeren uyarı yazıları yazdılar. Hiçbiri kâr etmedi. "Buraya çöp atan eşektir" yazısını göre göre bıraktılar çöpleri.

Sonunda kesin çözüm bulundu. Kitapçı dükkanı, oraya portatip kitap rafları yaptı. Başına bir adam dikti. Yüzde yirmi, yüzde otuz indirim panolarını da astı.

Ve ondan sonra, kimse çöp atmaz oldu trafonun önüne. Geceleri kitap rafı olmadığı saatlerde bile, hiç kimse çöp bırakmadı oraya. Kitap, çöpü kovdu.

Kitaplar böyledir. Okuyanların kafasında da temizliği sağlar.

Tilkiye sormuşlar "Tavuk yer misin?" Tilki gülmüş; "Yiyelim de, çöpünü nereye atacağız?"

İşe bak

Milliyet''in 50. yılı kutlamalarında Çiller''lerle Aydın Doğan aynı masada yan yanadıydılar. Şaşırdık. Son seçim öncesinde, birbirlerini yalancılıkla suçlamalarını ne çabuk unuttular diye... Birbirlerini Taksim''e asmaya çağıracak safhada olan ilişki, birden normalleşmiş! Global dünya böyle.. Dün döversin, bugün seversin. Hatta yarın "dünür" bile olursun. Olan, arada ezilenlere olur.