Poyraz öyle sert eser ki

“Çekin uşaklar çekin, hemen aldık ırgatı Geliyor bir sert poyraz, vuralım iki katı…”

Gemiciler Kalkalım adlı meşhur Trabzon türküsünde böyle söyler Temel Reis.

Belki de Tursun Kaptan''dır ne bileyim.

Bir ara bakarız, türkünün kaynağı kimmiş öğreniriz.

*

Öyledir, bazen poyraz sert gelir.

Hatta poyraz çoğu zaman serttir.

Dalgaya gelmemek için hazırlıklı olmak gerek.

Lâyıkıyla hazırlık yapma imkânı yoksa bile en azından bilmek.

***

Hayatın akışı içinde çoğu zaman gelişmelerin farkına varmakta zorlanıyor insan milleti.

Çoğu zamanın biraz daha fazlasındaysa, gaflet içinde oluyor.

Böyle gelmiş böyle gider sanıyor.

Değişikliklere ayak uydurmak mecburiyetini idrak edemiyor.

Bilhassa kapalı kafa sahipleri.

Kapalı kasa değil, kapalı kafa dedik, bu ayrı.

***

Hâlbuki arada bir durup bakmak lâzımdır.

Biraz uzaklaşmak…

Dolap beygiri gibi hep aynı yerde dönüp durmanın âlemi yok.

Ne oluyor, ne bitiyor, ne başlıyor?

Burası neresi, ben kimim?

Nereden geliyorum, nereye gidiyorum?

Poyraz görünüyor mu ufukta?

Tayfalar ne durumda?

Yelkeni şişirip “sırt üstü yatmak” münasip midir?

“Dümende iken” coşunca biraz kemençe çalmak caiz midir?

***

Soru çok!

Hepsi de sağlıklı ve makul cevaplar ister.

Eğer bulunan cevaplar geçmişten kalma ise, ezbere dayalı ise, eski düzen mahsulü ise, zamanı ve zemini anlamakta zorlanırsın.

Poyraz öyle bir sert eser ki…

Tedbirsizlik ve idraksizlik başa bela olur.

Dayanamaz “yandı gülüm keten helva” dersin.

Hem de bu başlangıç olur; sonrasında “örtün yorganı ben ölem”e gelir sıra.

Yüce Mevla kimseyi idraksiz bırakmasın. İdraksiz ve iz''ansız…

***

Aaa deyip hayrete düşmeden, âmin diyelim erenler! Bu durum hepimiz için geçerli.

Kendi payıma düşen yanı da var.

Sözü uzatmadan, yarından sonra “vaziyeti anlamak için biraz durup uzaktan bakmak” niyetinde olduğumu ve bu sebeple yıllık iznimin bir kısmını kullanma kararında bulunduğumu arz ederim.

***

Geçen seferki molada bendeniz Yusuf Ziya Bey''e söylemiştim, bu defa o hatırlattı sağ olsun.

Bayram hepimiz için ne de olsa… Hem öpülecek eller var, gözler var.

Üstelik o zaman memleketin tozlu tozsuz yollarında gezmekten yorulmuştum, belki bu defa biraz dinlenirim.

Bacaklarımı kâh uzatır kâh kısaltır, paşa paşa oturur, birkaç kitap karıştırırım.