Öcalan"la barış ve Kürt Devleti

Gizlisi saklısı zaten yoktu ama, artık hiç kalmadı. Abdullah Öcalan''ın idam atılmaması için hesaplı, planlı bir kampanya başlatılmış bulunuyor ve bu kampanyayı doğrudan devlet yürütüyor. Daha İmralı''daki dava başlamadan, devlet sözcüsü gazetelerde gündeme getirilen ve bugünlerde artık pervasızca sürdürülen kampanya ile kamuoyuna; infazın Türkiye Cumhuriyeti''nin yüksek menfaatlerine uygun olmadığı mesajı ilmik ilmik işleniyor. Her şey öyle hızlı ilerliyor ki, çok yakında şehit analarının sesi hiç duyulmayacak ve medyada "gözü yaşlı, intikam isteyen ana imajı"na rastlanmayacak gibi görünüyor. Öcalan''ın avukatları aracılığıyla örgütüne yaptığı, "PKK''yı 11 Eylül tarihinden itibaren silahlı mücadeleye son vermeye ve Türkiye''yi terketme" çağrısı aslında PKK liderinin daha Suriye''deyken vermeye başladığı mesajların finali niteliğindedir. Bu gerçek bir yana, olup bitenleri PKK lideri''nin Türkiye''ye teslim ediliş şeklini, verdiği ifadeleri, ard arda yaptığı açıklamaları, Kuzey Irak''ta başlayan Kürt devleti kuruluş sürecinden ve en son da ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Harold Koh''un yaklaşımından soyutlayarak kavramak mümkün değildir. Çünkü, Öcalan''ın silah bırakma gerekçeleri ABD''nin ya da ABD''nin ve son olarak Türkiye''den rüzgar gibi geçen Koh''un Türkiye ile ilgili çekincelerinden farklı değildir. Nitekim, çağrısının sonunda "uluslararası çevreleri ve hükümetleri de olumlu yardımlaşmaya" çağırarak kareyi tamamlamaktadır.

Belli ki artık, Öcalan hakkında verilecek kararı Türkiye''nin tek başına alabilmesi çok güçtür. Böyle olduğu içindir ki, Cumhurbaşkanı Demirel de Öcalan''ın idamı için hukuki süreçte herşey normal gitmekteyken önce "siyasi bir durum" dedi; şimdi de işin içinden çıkılmazlığın bir ifadesi olarak "karmakarışık bir mesele" diyor. İş bu noktaya geldikten sonra, Demirel''in önceki gün söylediği, "Devlet mücadelesini kararlı bir şekilde sürdürüyor. Terörü bitirmek için devletin kimseye ihtiyacı yok" sözünün de bir değeri kalmamaktadır. Madem öyle, Vural Savaş hariç -ki o da zaten davanın savcısı konumundadır- neden politikacı ya da bürokrat bir tek devlet yetkilisinin "Öcalan asılmalıdır" diyemediğini izah edilmelidir. Bu zevattan artık, "hukukun gereği yapılır" diyen de kalmamıştır. Zaten; Öcalan''ın "ateşkes" çağrısı "barış için bir fırsat" olarak ilan ettikten sonra devletin başının ve devletin başbakanının hala "eşkiya ile pazarlık olmaz" noktasından politika yapmalarının da bir anlamı yoktur.

Daha iki yıl önce, "kültürel çözüm denensin, bölge halkının uğradığı baskıları anlamak lazım" türünden görüş ifade edenlerin vatan haini ilan edildiği bir ülkede bugün gelinen nokta insanda aşırı bir kandırılmışlık duygusu uyandırıyor.

Öcalan''ın "silahlarının alın gidin" çağrısı ve PKK yönetiminin alelacele "tamam gidiyoruz" şeklindeki açıklaması gülünesi bir durumdur. Nereye gidecekler? Avrupa''ya gitmeleri mümkün değil. Yeniden Suriye''ye giderlerse bu kadar gürültü niye koptu? Herhangi bir komşu ülkeye gitmelerine de sevinemeyeceğimiz ortada. Geriye Kuzey Irak kalıyor. Bu seçenek de ABD Başkanı Clinton''un, daha Öcalan''ın çağrı yaptığı gün söylediği, "Kürt gruplar anlaştı, PKK bölgede barınamaz" sözüyle ortadan kalkmış bulunuyor. PKK''nın bulunduğu mevzileri terketmesi pratikte mümkün görünmüyor. Terketmiş gibi yapıp, Türkiye''nin Öcalan lehine adım atmasını bekleyeceklerdir.

PKK, Türkiye Cumhuriyeti''nin bu hizaya yani, kendisiyle uzlaşma noktasına getirerek başarıya ulaşmış ve siyasallaşma sürecinin en kritik eşiğini aşmış sayılır. Ancak, bu durum Türkiye için bir başarı değil, yenilgidir. Yenilgi bununla da sınırlı kalmayacaktır. Öcalan''ı asamayarak vatandaşına karşı itibar kaybeden Türkiye, bütün bu gelişmelerin doğal sonucu olarak Kuzey Irak''ta kurulacak bir Kürt Devleti''ne karşı pasif kalmaya mahkum olma ve uluslararası arenada da kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyadır.

Şimdi... Düne kadar, "daha çok kan, daha iyi çözüm" üzerinden politika yapan devlet ve onun sözcülerini sorgulamanın zamanıdır. Herkesin şu soruyu sormaya hakkı vardır: "Binlerce askerin ve bölge halkından binlerce insanın canına mal olan bu politikaların sorumluları, şimdi hangi cüretle hiçbir şey olmamış gibi yeniden politika üretmeye kalkıyorlar?"

Tarih, kimseye aynı hatayı iki kez tekrarlama hakkı veremez...