Gecikmenin bedeli

Fenerbahçe’nin eksik yönleri geçen yıldan beri belliydi. Nedir bunlar: Anelka oynamıyor: Verimsiz, küskün, problemli, gözü dışarıda. Nobre’yi gözden çıkarmışsınız. Forvet kala kala, son on dakikada oyuna girme şansı bulan Semih’e kalmış. Tümer ve Alex savunmaya katkı yapamıyor. Savunma başta Luciano olmak üzere aksıyor. Sol kanat meselesi yıllardır halledilememiş. Sol ayağı olmayan Ümit bütün özverisiyle orayı doldurmaya çalışıyor. İşin ilginç tarafı şudur: İstatistiklere göre Süper Lig’de en çok orta yapan adam Ümit Özat. Ama aynı zamanda “en çok isabetsiz orta” yapan da o. Appiah ve Aurelio orta alanda çırpınıyor, lakin takım oyunu oynamayan Fenerbahçe’de bu çırpınışlar boşa gidiyor. Derken Dinamo Kiev maçı oynanıyor.

Fenerbahçe’nin bir Avrupa takımı olduğu söylenip duruyor. Ancak Avrupa takımları içinde “kolay rakip” denilen Kiev’in fizik kondisyon ve takım oyunu olarak Fener’den birkaç gömlek üstün olduğu o maçta anlaşılıyor. Ve Fener ilk maçta partiyi kaybediyor. İkinci maç için beklenen umutlar ancak bir “mucize” bekliyor, ki böyle şeyler çok nadir gerçekleşir.

Beklenen son Fener’in Şampiyonlar Ligi’nden elenmesi. Eh, sen Şampiyonlar Ligi’ne Semih ile çıkarsan netice bu olur, şaşılacak bir şey yok. Maçın 35. dakikasında Kiev kalesine hiç şut atılmamış. O dakikada Appiah’ın şutu gol oluyor.

Altı veya sekiz aydan beri transfer çalışmalarının sürdüğü söyleniyor. Bunun için hocanın tesbiti kadar önemli değil. Forvete ve savunmaya adam lazım.

Yönetim, Fenerbahçe gibi güçlü ve köklü bir kulübün yönetimi bu kadar geç kalabilir mi? Mazeretler ne olursa olsun kabul edilemez. Madem Avrupa’da kendini göstermek istiyorsan bütün bunları halletmen lazım. Araba çamura saplandıktan sonra yol gösteren çok olur. İş işten geçti, kaldık UEFA’ya. Derken Anelka satılıyor, peş peşe transferler yapılıyor. Keşke bunlar daha önce yapılsaydı. Yeni gelen yıldızlar kim olursa olsun onları sahada görmemiz lazım. Fenerbahçe gençler ilavesi ile neredeyse yeni bir takım oldu. Yeni bir takımın oturması aylar alır. Ayrıca yıldızlar konusunda da aceleci olmamak gerek. Anelka geldiğinde yere-göğe konulamamıştı. Türkiye’ye çok yıldız geldi. Bunların çoğu ışığını kaybetmişti ve burada tamamen söndüler. Tek parlayan kişi Hagi olmuştur. Şunu daima akılda tutalım. Avrupa’da çok iyi olan adamı bize bırakmazlar.

Bu gecikmeler Fenerbahçe’ye pahalıya patlamıştır. Yeni takımın kurulması UEFA maçlarına da yetmeyecek. Bu takım eğer verimli olacaksa ancak onuncu haftadan sonra belli olur. Sakarya dahil artık Anadolu takımlarının hepsi de dişli, dayanıklı genç ekipler. Üç büyükler ve Trabzon zorlanıyorsa buna şaşırmamak lazım.

Şimdi Fenerbahçe’de yine bir “bekle gör” süreci başladı.

Bekleyelim, görelim, tamam. Ama fazla naz, fazla beklenti âşık usandırır. Bunu unutmayalım.