Erbakan Pazarlığı!

Bazı gazeteler "Pazarlık" diye kıyameti koparıyor. Herhalde, elde ettikleri "ganimetin" üzerini örtmek için bu kadar şiddetli bağırıyorlar diye düşünüyorum.

Erbakan''ın milletvekili seçilmesine imkân yaratılmış! Erbakan, Ecevit tarafından kurtarılmış!

Oysa, Siyasi Partiler Yasası''nın bugüne kadar ele alınmaması gayritabiî idi. Zira 1995''te Anayasa değişikliği yapıldı; o gün bugün, yasa ile Anayasa arasında uyum sağlanmadı.

Sözgelimi eski Anayasa metni, kapatılan bir partinin her kademedeki yöneticisini (İl başkanından, genel idare kurulu üyelerine kadar) yasak kapsamına alıyordu. Bunların, yeni kurulan bir siyasi partinin yöneticisi, kurucusu ve deneticisi olması mümkün değildi. Ayrıca, Anayasa değişikliği öncesi, bir partinin kapatılmasına sebeb olanların, 10 yıl süreyle bir başka partiye üye olması da Siyasi Partiler Kanunu''na göre yasaklanmıştı.

Bugün Anayasa''da yasak 5 yıla indirildi. Siyasi Partiler Kanunu''ndaki süre 10 yıl olarak kaldı. Tıpkı bunun gibi, değişiklik öncesi Anayasa''nın 68''inci maddesinde, siyasi partilerin kadın ve gençlik kolları kuramayacağı öngörülüyordu. Oysa, 1995''te, bu yasak kaldırıldı.

Dolayısıyla uyum yasasının çıkarılmasında geç bile kalındı.

Mevcut Anayasa''da, bir partinin kapatılmasına sebebiyet verenlerin milletvekili seçilemeyeceği hükmü yok. Ama yasada var. Anayasa ise, bu kişilerin, sadece, başka bir partinin kurucusu, üyesi, deneticisi ve yöneticisi olamayacağını belirtiyor.

Üzerinde mutabakata varılan metinde de aynı husus yer alıyor. "Milletvekili seçilemezler" hükmü, Anayasa''ya ters düştüğü için kaldırılıyor.

Fazilet Partisi böyle istediği için değil. Daha geçtiğimiz yasama döneminde, Anasol-D Hükûmeti''nin milletvekillerinin de katkısıyla, uyum komisyonunda, yasak kapsamında bulunanların siyasi partiler tarafından aday gösterilemeyeceği hükmü benimsenmiş ve milletvekili seçilemezler, hususu metinden çıkarılmıştı.

Erbakan milletvekili seçilmesin diye Anayasa''ya aykırı bir durum devam mı etsin?

Sonra Erbakan bir siyasetçi. Bırakın, askeri müdahaleler değil, onu, millet tasfiye etsin.

Efendim, askeri müdahale olmadı ki! Kararı Anayasa Mahkemesi verdi!

Peki halâ etkisini sürdüren 28 Şubat neyin nesi?

28 Şubat süreci devam etmeseydi; MHP gidip DSP ile koalisyon kurar mıydı? Rahşan Hanımın bunca hakaretini sineye çeker miydi? 2 bin yılında gündeme bir asker cumhurbaşkanı adayı geleceğinden hiç söz edilir miydi? Ve Merve Kavakçı Parlamento''ya girdiğinde, Ecevit o şekilde davranabilir miydi? DSP liderinin nereden güç aldığını zan''ediyorsunuz?

Fazilet Partisi''nin işine yarayabilecek tek gelişme, odaklaşmanın bir tarifinin Anayasa''ya konulmasıdır.

Böyle bir tarif zaten yapılmalıydı. Çünkü Anayasa''nın 69''uncu maddesi "Siyasi partilerin kapatılması usulleri, yukarıdaki esaslar çerçevesinde kanunla düzenlenir" demekte. Kanun, odaklaşmanın unsurlarını belirlemeli.

Yapılan bundan ibarettir.

Üstelik, "bir parti, kapatılan bir diğer partinin devamı ne zaman sayılır?" Bunun kıstası, Fazilet Partisi''nin ısrarına rağmen kanuna konulmamıştır.

Halbuki, eski Anayasa metninde, "kapatılmış bir siyasi partinin üye çoğunluğunu teşkil edeceği yeni bir parti kurulamaz" hükmü vardı. Belirli bir nisap (yarıdan bir fazla) belirlenmişti.

Bu defa uyum yasasına, devamlılığı göstermek için hiç değilse programlarda ayniyet gibi bir ölçü konulabilirdi. Bu da sağlanamadı.

Kısacası Fazilet Partisi''nin, odaklaşma tarifi haricinde, bir de Siyasi Partiler Yasası''nın gündeme alınması dışında, dedikleri gerçekleşmedi.

Oysa tahkim meselesinde, hükûmetin istediği oldu.

Çerçevesi iyi çizilmemiş tahkim hakkı ülke açısından zararlıdır.

Tahkimin amacı, dünkü yazımızda da belirttiğimiz gibi, yabancı yatırımcıyı ülkemize getirmek, iç tasarruf açığını, dış tasarruf ile kapatmak. Aynı zamanda ileri teknolojiden yararlanmaktır. Bu hedeflere ulaşmak için ulusal yargıdan vazgeçilebilir.

Oysa, üzerinde mutabakata varılan metinde, yerli sermayeye de tahkim hakkı tanınıyor. Yalnız, yerli sermayenin uluslararası değil, ulusal tahkime gitmesi isteniyor. Tahkimin, ulusal veya uluslararası olması önemli değil. İdare Hukuku ve Danıştay devre dışı kaldığına göre, ülkemize ne menfaat sağlanacak, ona bakmalıyız.

Bir kere, yerli yatırımcı için ayrıcalık tanınamaz. Yerli yatırımcı ile imzalanan imtiyaz sözleşmelerinden doğan ihtilaflara Danıştay bakmalıdır.

Yabancılık unsuru da, küçük ölçekli paralar değil, 300-400 milyon dolar gibi büyük meblağlar dışardan geldiğinde söz konusu olmalı; kanunda tarif bu şekilde yapılmalı. Aksi takdirde yerli yatırımcı dışardaki bir miktar parasını yurda sokar. Naylon firmaları yabancı firma gibi takdim eder.

İş sıkıya bağlanmalı.

Ayrıca Anayasa''nın 155''inci maddesindeki Danıştay''ın ön incelemesi katiyen kaldırılmamalı.

Yabancılık unsuru olduğunda, sadece mukaveleden doğan ihtilaflarda hakeme başvurulsun. Ama bakalım sözleşmede kamu zararına hükümler var mı, yok mu, ön incelemede Danıştay bunu belirlesin.

Kamunun hakkını kim en iyi korur?

Enerji Bakanlığı''ndaki, medya sermayesi ile içli dışlılığı, Karamehmet ve Uzanlara yok pahasına satılan cep telefon lisanslarını gördükten sonra, bakan tasarruflarının Danıştayca denetlenmesi gereğine inanıyoruz.

Hele, dün Fehmi Koru''nun yazdığı gibi, Güneş Taner''in Sabah Grubu''na yönetici sıfatıyla girdiğini duyduktan sonra.

İnterbank''ın içi boşaltılırken, Güneş Taner Hazine''den sorumlu bakandı. İnterbank, batmak üzere olduğu için Mevduat Sigorta Fonu''na devredildi. Oysa devirden tam önce, Çağlar''ın Sabah''ın sahibi Dinç Bilgin ile ortak olduğu Etibank hisseleri, Bilgin''e geçti. Buna Hazine''den sorumlu Devlet Bakanı Güneş Taner nasıl izin verdi? Etibank''taki hisse devrinin, devletin İnterbank''a el koymasından sonra gerçekleştiği, ama evrakta sahtecilik yaparak, devir işleminin daha önce gerçekleşmiş gibi gösterildiği öne sürülüyor.

Güneş Taner, şimdi Sabah Grubu''nda para pul işlerinin yöneticisi.

Taner, Anasol-D Hükûmeti''nin bakanıyken, Türk Ticaret Bankası''ndaki, yolsuzluk ve usulsüzlük sebebiyle düşürüldü. Eline çantasını alıp Bakanlar Kurulu sıralarını terk edişini halâ hatırlıyorum.

Meğer gideceği yer belliymiş.

Marş ileri... İstikamet İkitelli.