Gözümüz aydın olsun

Abdullah Öcalan, Mesut Yılmaz Hükûmeti döneminde yakalansaydı, Anap lideri, olayı istismar ederdi. Nitekim, bugün bile, "55''inci Hükûmet dönemindeki politika kararlılıkla sürdürülüp, mutlu sona ulaşılmıştır" diyor.

Ecevit ise tam bir devlet adamı gibi davrandı. Soğukkanlı bir açıklama yaptı. Böyle bir başarıyı, kendi Başbakan olmasına rağmen, üstlenmek istemedi.

Oysa, Mesut Yılmaz, Apo İtalya''da güvenlik güçlerine teslim olunca, "Eşkiyanın başını ezdik" diye demeçler vermiş ve bölücübaşının oraya davet üzerine gittiği ortaya çıkınca iyice mahçup olmuştu..

Böyle devlet meselelerini partizanca ele alırsanız, birlik ve beraberlik ruhu kayboluyor.

Hatırlayalım: Mesut Yılmaz Apo''nun teslim oluşunu takip eden günlerde, herkese meydan okuyordu. Kısa bir süre önce, Türkbank meselesi ortaya çıkmış, Korkmaz Yiğit tutuklanmış ve kaseti Kanal 6''da yayınlanmıştı. Muhalefet, gensoru önergesi vermişti.

Anap lideri, Korkmaz Yiğit olayını gölgeleme arzusuyla, hemen ekranlara çıktı. Gazetelere demeçler verdi:

"Apo''nun yakalanmasıyla moral bulan Başbakan, muhalefete rest çekti: Topunuza hodri meydan. Gücünüz varsa düşürün... Şehitlerin kanı yerde kalmayacak demiştim. Kaldı mı? Eşkıyanın başı kendiliğinden mi teslim oldu? Savaşı bile göze alarak Suriye''ye meydan okumasaydık, o katil ininden çıkar mıydı?" (Sabah 15 Kasım 1998)

Halbuki, savaşı göze alarak Suriye''ye meydan okunacağından Yılmaz''ın haberi olmamıştı. Tam o tarihlerde, Birleşmiş Milletler''deki bir toplantıya katılmış, Türkiye''nin komşuları ile olan sorunlarını gündeme getirmiş, ama tek bir cümle ile bile Suriye ve Apo meselesine temas etmemişti.

Suriye''ye ilk meydan okuyuş, Kara Kuvvetleri Komutanı Atilla Ateş''ten gelmişti. Ateş, Suriye sınırında bulunduğu bir sırada bu konuşmayı yapmıştı. Ateş''ten 15 gün sonra Cumhurbaşkanı Demirel meseleyi sahiplendi.

Bir yandan da, Barzani ve Talabani barıştırılıyor, Amerika''nın kanatları altında, Kuzey Irak''ta huzur ortamı sağlanmaya çalışılıyordu. Bu barış sürecinde, Ankara devre dışı bırakıldı. Apo''nun Suriye dışına kovalanışı da, aynı döneme rastgeldi. Konuyla ilgili herkes, Apo''nun bölgeden uzaklaştırılışının, bir büyük planın parçası olduğunu idrak etti. Terör sona ermeden, siyasi çözüm üretmek mümkün değildi.

Kuzey Irak''ta, Kürt devleti kurma teşebbüsü, bizim topraklarımızın bütünlüğü korunsa bile, Türk milleti tarafından çok büyük tepki ile karşılanacaktı. Ama Apo tasfiye edilir ve PKK sona ererse, husumet ortadan kalkacak, herkes daha makul düşünmeye başlayacaktı.

Kuzel Irak''ta bir Kürt devleti kurmaya kadar gidecek gelişmeler gündemdeyken ve asıl bu istikametteki çabaların ülkemize karşı bir tehdit doğurup doğurmayacağını tartışmamız gerekirken, Mesut Yılmaz, çıkmış, hiç de kendisinin olmayan bir başarıyı sahiplenmek istemişti.

"Topunuza hodri meydan. Gücünüz varsa hükûmeti düşürün.. Şehitlerin kanı yerde kalmayacak demiştim.. Kaldı mı?"

Şehitlerin kanı üzerinden siyaset yapmak doğrusu ciddi bir devlet adamına hiç yakışmıyordu.

İyi ki, şu anda Yılmaz değil, Ecevit Başbakan. DSP lideri, konuyu istismar etmese bile, halkımızın bu başarıyı takdir edeceğinin de farkında.

1984 Eruh baskınından beri çok kan aktı. Bu kan, ülkemizin, birliğini, dirliğini bozdu. Kardeşler arasına nifak tohumları serpti, kuşku ortamı yarattı. Hiçbir taraf galip çıkmadı.

Türkiye devleti güneydoğusundan rahatsız olur duruma düştü. Yöredeki illerin çoğunda Hadep ön saflarda. Parti kapatacağımıza, oturup düşünmeliyiz? Niçin? Nerede yanlış yaptık?

Evet, artık, oturup düşünme zamanı. Çözüm üretme zamanı.

Kimse, Kürt meselesini kurcalayarak siyaset yapmasın. Ahmet Kaya gibi hassasiyetlerle de oynamasın.

Sanki, Türkiye''de Kürtçe konuşmak veya şarkı söylemek yasakmış gibi, bunu ilan etmenin ne anlamı var. Bir şarkı bestelersin; ilgi duyan olursa kasetini alır, dinler. Arzu eden kanal, klibini oynatır. Yasak gelirse, o zaman, meydan okursun.

Bence Ahmet Kaya, hiç yoktan hadise yarattı.

Ama bir başka ilginç olay bu vesile ile ortaya çıktı. Tıpkı Refah partilileri yapıldığı gibi, tozlu raflardan bir kaset çıktı. Bir fotoğraf karesi Hürriyet gazetesine verildi.

Terör örgütüne yardım ve yataklık, fotoğrafın gizlice çekildiği 1993 tarihinde de suç olduğuna göre, eldeki bu belgeleri hangi günler için saklıyorsunuz? Ve basın, bu gibi işlere nasıl alet oluyor?

Afyon''daki cinayete de temas etmeden geçemeyeceğim. Karagümrük çetesi, 10 gün öncesine kadar Eskişehir Cezaevi''nde yatarken, bunların bir bölümü, Mustafa Duyar''ın yattığı Afyon Cezaevi''ne sevkediliyor. Çete başları Nuri Ergin ise Eskişehir''de kalıyor.

İşte sorular:

1)Eskişehir''den Afyon''a nakil nasıl gerçekleşti?

2)Silahı, tetikçilere veren kimse ile Eskişehir''den sevki gerçekleştirenler aynı ekipten mi?

3)Mustafa Duyar acaba hangi sırlarla bu dünyadan ayrıldı?

4)Karagümrük çetesinin, DHKP-C''nin infaz ihalesini yüklendiği ve Duyar''ın, sırf bu örgüte ihanet ettiği için öldürüldüğü iddialarına inanalım mı? Yoksa, bu gerekçe ile, olayın gerçek yüzü mü saklanmak isteniyor?

Aman, Apo''nun da can güvenliğine dikkat edelim. Onun da açığa çıkaracağı çok sayıda sır var. Bakalım kimlerle temas halindeydi? Kimler ona gizlice haber uçurdu?

Apo ele geçti. İtirafları, bir- çok olayı ve ilişkiyi aydınlatabilir.

Aman, kim vurduya gitmesin.

Hepimizin gözü aydın! Bir kanlı devir kapanıyor. Artık akıllı siyaset ile, Güneydoğu''da yaşayan kardeşlerimizle aramızda açılan uçurumu kapatma zamanı geldi.