Medya da seçimi kaybetti

Onsekiz Nisan seçimlerinde yenilen sadece bazı siyasi partiler mi? Hayır. Aynı zamanda gazetecilik yerine, iş takipçiliğini tercih eden basın kuruluşları da önemli bir mağlubiyete uğradı.

Basının görevi halkı bilgilendirmek. Bilhassa seçim döneminde. Ama bizimkiler, sadece Anavatan''a, iş takipçisi iki milletvekili adayı vermekle yetinmediler, patronları, genel yayın yönetmenleri, Ankara temsilcileri ve köşe yazarlarıyla, bizzat siyasi kavganın içinde yer aldılar.

Favori Yılmaz gözden düştü

Favorileri Mesut Yılmaz''dı. Fakat, patrona özel olarak yaptığı kamuoyu yoklamalarıyla, "erken uyarı" vazifesini gören, konunun uzmanı bir araştırmacı, Anavatan''daki kan kaybını herkesten önce tesbit etti; bu kaybın, medya desteği ile de telafi edilemeyeceğini anladı.

Anap geriliyor, ama, DSP, tırmanıyordu. Bu yüzden bizimkiler, Ecevit''in peşine takıldılar. Zaten DSP, Anap''ın tabii müttefikiydi. DSP - Anap formülü, işlerini yürütmek için yeterli olurdu. Ecevit''e ulaşmak belki zordu; lakin Hüsamettin Özkan hiç de yabancıları değildi.

Belirli aralıklarla düzenlenen kamuoyu araştırmaları, sahip çıkılacak partileri önceden belirlemeğe yarıyordu. DSP ile Anap''ın toplam milletvekili sayısının hükûmet oluşturmaya yetmeyeceği görüldü. "MHP yedek olur" diye düşünüldü.

Kartel''in patronu, hemen, Devlet Bahçeli ile yemek yedi ve destek vaad etti. (Aynı kişi, Fazilet yükseliş trendinde iken, Recai Kutan''la ilişki kurup, ona tarafsız yayın yapılacağı sözünü vermişti. Bu sözü, konjonktür değişikliği sebebiyle, tutma lüzumunu hissetmedi.)

Seçimden bir hafta önce sonuçlanan kamuoyu araştırmasında, MHP''nin oy oranı %18 civarında çıkınca, bizim sosyal demokrat "aydınımız", bir anda, milliyetçi bir Anadolu çocuğuna dönüşüverdi. Bahçeli''ye verilen destek iyice yoğunlaştı.

Yeni hükûmet formülü bulunmuştu: DSP - MHP. Milliyetçi sola teveccüh artarken, Anap''ın ve Mesut Yılmaz''ın pabucu da dama atıldı.

"Medya da, 18 Nisan seçimlerinde kaybedenlerden biriydi" dememin sebebi bu. Basının desteklediği kazanmadı. Gazeteler, kazanacağını gördüklerini desteklediler. Tabii malum medyadan söz ediyorum. Halkı bilgilendirmekten ziyade yönlendirmeğe çalışan, devletle göbek bağı olan medyadan.

Şimdi aynı kişiler bir siyasi linç havasında bazı parti liderlerine, özellikle Tansu Çiller''e saldırıyor. Gazetelerin ön sayfaları, DYP Genel Başkanı''na adeta kin kusuyor. Köşe yazıları da.

Taha Kıvanç, dün, Yeni Şafak''taki sütununda çok güzel yazmış. Bir büyük gazetenin genel yayın yönetmenini kastederek, "Bir zamanlar Çiller için bıyıklarını kesmişti. Şimdi belki de, Bahçeli için bıyık uzatıp uçlarını aşağıya doğru sarkıtır" diyor. 68 kuşağı, iş takipçisi olduğu belgeyle sabit olan bu genel yayın müdürü, Çiller''i manşetten düşürmüyor. Ona hakaretler yağdırıyor. Seçim öncesinde, patronu, Çiller ile giriştiği iddiayı kaybetmiş ve gazetecinin muhbirliği ortaya çıkmıştı. Bir vakitler, bıyığını Çiller uğruna kesen genel yayın müdürü, ihbarı belgeleyen savcılık tutanağını yayınlamadı. Tıpkı, iş takibini belgeleyen kasetlerin muhtevasını gazetesinde neşretmekten kaçındığı gibi.

Hürriyet, siyasi linçte başı çekenlerden: Tansu Çiller, seçim sırasında yaptığı televizyon mülakatlarından birinde, Harvard Üniversitesi''nden fahri doktora aldığını söylemişti. Hürriyet gazetesi, bu büyük yalanı (!) belgeleyip okurlarına sundu. Oysa, DYP liderine, Harvard''dan, fahri doktora verilmemişti ama, 1''inci Dünya Kadınlar zirvesine katıldığı için, Harvard''dan onur belgesi almıştı.

Belgede, Çiller''i öven şu satırlara rastlanıyor: "Birinci Dünya Kadınlar Zirvesi''ne, dünyanın saygın ve güvenilir kadın liderleri çağrılmıştır. Kendisini, örnek kamu hizmet liderliği alanında yaptığı öncü çalışmalarından dolayı kutlarız."

Fahri doktora da, sonuçta, ülkesi yararına çalışmalar yapmış kişilere verilen bir onur belgesi. Çiller''in kastı, Harvard''dan doktora aldığını söylemek ve bunula övünmek değildi. Harvard''da yapılan konuşmalarda, Asya ve güney Amerika ekonomilerinin ahbab çavuş ilişkileri sebebiyle battığı konusunun ele alındığı bilgisini, kamuoyuna intikal ettirmekti. Bir teferruat, ana madde gibi gündeme getiriliyor ve kendilerine kafa tutmayı göze alan Çiller, siyaseten linç edilmek isteniyor.

...............................

Tansu Çiller siyaseti bıraksın. Çok güzel bıraksın. Ama önce o bıyığını kesen genel yayın müdürü, iş takipçiliği ortaya çıktığına göre, gazeteciliği bıraksın. Patronu da, elektrik ihalelerini bıraksın.

Sıra sonra Tansu Çiller''e gelsin. Razı mısınız?