Erbakan"a ceza...

Bir cumhuriyet hükümetinin Başbakanlığı''nı yapmış bir kişiye, yaptığı bir konuşmadan dolayı verilen bu ceza, eğer Türkiye, kendini altına imza attığı belgelerle kayıtlı görüyorsa, tam bir demokrasi ve siyaset kazasıdır.

Ne kadar görmezden gelinirse gelinsin, gerçekliğine ne kadar inanılmak istenmezse istenmesin, her yeni olay biraz daha "kuşku"ları güçlendiriyor. Türkiye''de birileri, Avrupa Birliği''ne girmemek için ne gerekiyorsa yapılmasını, "siyasal sistem"in yegane dinamiği haline getirmeye çalışıyor. Bir yandan, "açılım" anlamına gelen hamlelerle umutlar güçlenirken, aynı anda ve daha da vurgulu bir biçimde bütün toplum bir "siyasal otizm"e mahkum edilmeye çalışılırken, yeni çağı tanımlayan hassasiyetlerin Türkiye''yi dışlaması için gereken tüm kışkırtıcılıklar her vesileyle yerine getiriliyor.

Otizm, küçük yaşlardan başlayarak, kişinin kendisini çevresine, annesine ve tüm olaylara kapatması anlamına gelir. Türkiye''nin kendini endekslemeye çalıştığı "siyasal otizm" soyutlanmanın derecesi ve vahameti bakımından tanıma aynen uyuyor. HADEP''li başkanların görevden alınıp tekrar iade edilmeleri, ilk bakışta herkese mantıksız gelmişti. O gelişmelerin devletin iş bilmezliği ya da dış baskıların sonuç alması olarak değerlendirildiği görüldü temelde. Fakat şeklen AB''ye girmeye istekli görünenlerin, gerçekte tam adaylık sürecini baltalamak üzere böyle "kaotik" bir görüntü vermeye özen gösterdikleri görülüyor şimdilerde.

En son, yıllarca genel başkanlık yaparak Türk siyasal hayatının referans isimlerinden biri haline gelmiş, Başbakan olarak Türk siyasal hayatının dönüm noktalarından birinde görev yapmış olan Necmettin Erbakan''a verilen ceza ve bu cezanın siyasetin işleyişine ve siyasal güç ilişkilerine dönük dolaysız etkisi, bir kere daha Türkiye''yi "siyasal otizm"le malul hale getirmeye çalışan güçlerin gövde gösterisi olarak sahnelendi.

Bir cumhuriyet hükümetinin Başbakanlığı''nı yapmış bir kişiye, yaptığı bir konuşmadan dolayı verilen bu ceza, eğer Türkiye, kendini altına imza attığı belgelerle kayıtlı görüyorsa, tam bir demokrasi ve siyaset kazasıdır. Erbakan''ın yaptığı o konuşmanın içeriği, benim kişisel olarak katılacağım bir "bağlam"a oturmuyor, ama Türk siyasal hayatının en önemli kilometre taşlarından olan bir eski Başbakan''a "düşünce beyanı"ndan dolayı bu cezanın verilmesi, üstelik cezanın, cezayı "besleyecek" psikolojik mücadale taktikleri ile "çerçevelenmesi," demokrasi adına da, siyaset adına da, Türkiye''nin altına imza attığı belgeler adına da kabul edilemez.

Şimdi sorulması gereken kritik soru şudur: "Erbakan''a verilen ceza, Refahyol''u iktidardan indiren siyasal depremin artçısı mıdır, yoksa, siyasal sistemi daha derinden sarsacak müstakbel bir depremin öncüsü müdür? Bu sorunun cevabı, siyasal sistemin önümüzdeki on yılı kapsayacak şekilde karakterinin ne olacağını da, Türkiye''nin geleceğini dünya ile birlikte mi, dünyadan kopuk bir şekilde mi arayacağını da belirleyecektir.

Fakat, bu sorunun içereceği cevabın, Türkiye açısından iki ayrı yönü, iki ayrı seçeneği işaret eden bir tarafı yoktur.

Eğer Erbakan''a verilen ceza, bir "artçı deprem" ise, bu siyasal sistemin tam bir kin davası mantığıyla kurgulanmaya çalışıldığını gösteriyor. İktidardan düşürülme biçiminden bugüne kadar Erbakan''ın maruz kaldığı muameleler, "suç" ve "ceza" mantığını oturmaktan çok, "siyaseten köşeye sıkıştırma", "tasfiye etme" ve "pazarlıklara razı etme" şeklinde bir iç idareye sahiptir. Hukukun şekli unsurlarına riayet bile çoğu zaman bu gölgeyi ortada kaldırmamaktadır..

Yok eğer öbür seçenek doğru ve verilen ceza bir "öncü deprem" ise, daha büyük sarsıntılar gelecek demektir. Bu durumda Türkiye''nin önümüzdeki on yılını bürokrasinin hakimiyetine ve tepkilerine terkettiğini gösterir bu gelişmeler. Bu cezanın ardından bir topyekun kazımanın gelme iştahı iyice kabarır ve siyasete düşen bu bomba ile "siyasetsizleşme" Türkiye''nin yegane tanımı haline gelir.

Erbakan''a verilen ceza, artık siyasal sistemi eğip bükme değil kırmadır. Siyasetin bu ülkede en değersiz şey olmasının ilanıdır.