Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
45

Bildirimler

geçenlerde bizim yusuf ziya: “osman amca, dedi aşka dair yazsan ne iyi olur; hem ilgi ile okunur, hem de herkes aşkın ne olduğunu anlar..” yusuf''un bu sözüne anlamlı anlamlı gülmekten kendimi alamadım..

serde edebiyatçılık varya: yusuf bey, herhalde evvelâ bunu düşündü.. edebiyatın “olmazsa olmaz” şartlı asıl konularından birisi hiç şüphesiz “aşk”tır.. diyebiliriz ki, şimdiye kadar yazılmış şiirlerin aşağı yukarı dörtte üçü aşk üzerinedir, aşkı anlatır.. asıl teması, asıl mesajı aşk olmayan romanların piyeslerin hepsinde de garnitür olarak da olsa, katalizör olarak da olsa mutlaka aşk sahneleri bulunur.. kaldı ki, asıl tebligatı, asıl işlediği aşk ise bir hikâyenin, bir tiyatro çeşidinin, bir romanın; o zaman zaten edebiyatla aşkın birbirinden ayrılmaz iki varlık, iki kavram olduğunu peşinen kabul etmeye mecbursunuz..

birşey daha var: mevlânın yeryüzünde yarattığı güzelliklerin farkında olmayacak kadar gaflet içinde bulunmadığımın da, elhamdülillâh farkındayım.. bunun için rabbime daima şükürler ederim.. benim gibi nice kullarına rabbüteâlânın, ayni hassasiyeti; ayni heyecanı, ayni gücü ve kabiliyeti ihsan etmesinden daha tabiî ne olabilir ki!..

güzel yaratıcımız, bu âlemi ve insanoğlunu sevilmek için yaratmadı mı? o halde yeryüzünün güzellikleri ile beraber, bütün canlıların bu arada güzel insanların; kara gözlerin, kara kaşların, kara saçların; yeşil mavi gözlerin; esmer, sarışın kumral tenlere bürünmüş tanrı kullarının; yüksek ruhlu, kahraman ruhlu, içi şefkatle merhametle asaletle dolu özel yaratılışlı güzel insanların saygı ile arzu ve ihtirasla sevilmesini yeryüzünde engelleyecek maddî ve manevî bir kuvvet düşünebilir misiniz?. böyle bir kuvvet yoktur, ama, hiç şüphesiz aşkın doğması ve kendisine salim ve meşru bir yol bulmasının da usulû, erkânı ve insanî kaideleri vardır.. hasbelkader sevdiğin kişiyi rahatsız edebilir misin?. bu yüzden yakınlarını ve diğer insanları rencide edebilir misin?. hattâ hayranlık duyduğun kişiye bu duyguyu gelişigüzel ihsas edebilir misin?. nice hayranlıkları, nice tesadüfleri, nice heyecanları kendimize bile açıklayamadan kazıyıp atmak zorunda kaldığımızı inkâr edebilir miyiz?.

demek, aşkın da sevginin de ortak yaşayış ve toplum tarafından tayin edilen kanunları var.. toplum bu kanunları; vicdana, gerçeklere, asalete ve güzellik kaidelerine göre tesbit eder.. aşka tutulan kalb, bu aşkı bu kaidelerin imbiğinden geçirerek kazanmak ve inşa etmek zorundadır..

buraya kadar hep aşkın yüceliğinden asaletinden bahsettik..

aşka bir hastalık, bir çılgınlık, bir belâ diye bakanların yanında bir mutluluk, bir bahtiyarlık, başka nimetlerde ve olaylarda görülmeyen bir sevinç nazariyle bakanlar da var.. kanaatımca bunların hepsi de doğrudur.. daha doğrusu aşkın binbir çeşiti vardır.. bazı aşklar sahibini başarıdan başarıya çeker götürür; bazı aşklar da ona giriftar olanı, dağıtır, ordan oraya savurur.. sıkıntılara ve yenilgilere sürükler.. onun için aşk ateşle oynamaktır.. aşkı zaptürapt altında tutmak lâzımdır.. serbest bırakırsanız; insana yaptırmayacağı iş yoktur.. gözünü karartan âşık, hapse girmekten, adam harcamaktan hattâ kendini harcamaktan da korkmaz.. aşkın bu türlüsü artık aşk olmaktan çıkar, bir hastalık şekline girer.. bu hale düşen kişi kendi kendini tedavi etmelidir.. sevdiğiniz kişinin çirkin ve olumsuz taraflarını gözönüne getirerek ancak bu suretle aşk hastalğından kurtulabilirsiniz.. halkın kalp yangını dediği aşktan kurtulmanın en pratik yolu, sevdiğinizle aranız iyiyken kaçık uzaklaşmaktır.. eğer o sizi bırakıp giderse yanıp kebap olursunuz.. acısını uzun müddet çekersiniz.. tabi bu çağrıyı, rûhu, bağdatlı fuzûlî gibi olgunlaşmamış kişiler için söylüyorum.. sevgili okuyucularım, aşk, havva anamızla âdem babamızdanberi devam eden bir duygu bir heyecandır.. hem mutluluk verir, hem acı verir.. aşka dair gerçekler ve hikâyeler konuşmakla, yazmakla bitmez.. fırsat düştükçe konuşuruz.. fakat en doğrusu, en hayırlısı, aşkı beklemeden evlenmektir.. çünkü nikâh da aşkı doğuran bir başka faktördür..

faruk nafiz çamlıbel, 1969 yılındaki bir görüşmemiz sırasında: “aşk, ruhlarının frekansı eşit iki insanın birbirini keşfetmesidir.. insanın başına hayatı müddetince, ya bir, ya iki yahut en çok üç kere gelir.. dördüncüsü yoktur” demişti...

ömrü boyunca aşkı terennüm eden bu büyük şair, acaba doğru mu söylüyor?..

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...