henüz bitmemiş devam etmekte olan dâvâlara etki edecek mahiyetteki televizyon ve gazete yayınlarından şikayetler gün geçtikçe daha çok artmaktadır.. dâvalıların bazen aleyhinde bazen lehinde tesir yapabilecek yorumlar, hakimi şöyle veya böyle karar vermeye teşvik edecek yazılar pervasız bir şekilde hergün yazılıp çizilip duruyor.. cumhuriyet savcılarından en ufak bir müdahele yapıldığını göremiyoruz.. bu hâl, bir taraftan sonsuz bir fikir ve düşünce hürriyetini göstermeye yarasa da adalet terazisini doğru tartmaktan alakoyacak bir kargaşanın alâmeti olduğu gerçeğini değiştiremez.. cereyan eden dâva hakkında, soruşturma ve ara kararlar hakkında teşvik, tahrik ve tenkid mahiyetinde olan yazıların, yorumların ve münakaşaların adaleti, mahkemeleri, savcıları ve hâkimleri nasıl yönlendirdiğine, nasıl tesir altında bıraktığına dâir sayısız örneklere hergün rastlamaktayız.. dağdaki çobandan, işçiden, esnaftan, memurdan, milletvekilinden, başbakanından, bakanından, cumhurbaşkanına, hattâ en yüksek yargıçlara kadar, adaletin düşürüldüğü bu perişanlıktan şikayetçi olmayan hiçbir türk vatandaşı yoktur..
türk ceza kanununa göre, görülmekte olan dâvaya tesir edecek beyanda bulunmak suçunu, savcıların re''sen takibetmesi ve soruşturması görevleri olduğu halde, ya işlerinin çokluğu, yahut işlenen suçları ânında tesbit etmek imkânlarından mahrum bulunmaları yüzünden yüzlerce suç takipsiz ve cezasız kalmaktadır.. bu işin çaresi; bellibaşlı televizyon kanallarının ve gazetelerin toplandığı istanbul, ankara ve izmir gibi büyük şehirlerde, yayınları günü gününe izlemekle vazifeli çok sayıda savcıyı ve yargıcı görevlendirmekle bulunabilir.. her tv kanalını, her gazeteyi takibeden birer savcının mevcud bulunması gerekir.. basın ve medya savcıları vatandaşın şikâyetini beklememelidir.. bunlar suçu ve kanuna aykırı neşriyatı kendiliğinden izlemekle mükellef ve görevli kılınmalıdır.. beş on senelik uygulama göstermiştir ki (RTÜK) denilen teşkilât, adını andığımız suçu önlemeye ve cezalandırmaya muktedir değildir.. daha doğrusu görevleri arasında savcılık ve yargıçlık yoktur.. ona yapılan masrafı adalet teşkilatına, savcı ve yargıçlara intikal ettirmek gerekir..
şu anda, türkiye''de kamuoyu ve adalet; yazanların ve konuşanların baskısı altındadır.. bu baskı, hem siyasete, hem adalete hükmeder vaziyettedir.. siyasî, fikrî vasfı olan veya olmayan bir adam hasbelkadar, nefsine uyarak veya kasden bir suç işlemiş bulunsa o adamın siyasî ideolojik muhalifi olan kalem sahipleri veryansın ederek vur abalıya diyerek o zavallının veya masum olmayan o suçlunun tecziyesini, hem de en ağır şekilde cezalandırılmasını isteyen yazılar döşenmektedir.. tv ekranlarında da kendi kafadarlarını toplayarak onlara da ayni karalamaları ayni muhakemesiz infazları tekrar ettirmektedirler.. yargıç ve savcı da insandır.. bu yazıların, bu konuşmaların tesirinde kalmaktan kurtulamayan üçüncü kuvvet temsilcileri, adaletin tecellisine hizmet ederken zaman zaman zorlanmaktadırlar.. bazen de bunun tam tersi cereyan etmekte, eğer suç işleyen kişi bir kısım kalem erbabının yoldaşı veya arkadaşı ise, yaptığı işin suç sayılamayacağını ileri süren yorumlar ve tezler gazete sayfalarını ve tv ekranlarını işgal altına almaya başlamaktadır.. herşeyden evvel adaleti zorlaştıran, haksızlıklara zulümlere sebeb olan bu pürüzün halledilmesi lâzımdır.. bunun için de, gazetelerin ve ekranların hergün muntazaman takib ve kontrol edilmesi iktiza eder.. görünen odur ki, bu görevi eksiksiz yapacak yeni savcılara ve yeni yargıçlara ihtiyaç vardır..
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.