Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
49

Bildirimler

sevgili okuyucularım;



biliyorsunuz: gülten dayıoğlu; türk gençliğinin edebi zevkini edebi kültürünü ikmal eden, türkçeyi mükemmel öğrenmesine hizmet eden güçlü bir yazar ve usta bir romancıdır..



son kitaplarının adı (

kayıplara karışmak

, 2014) ve (

yoksa sen misin

, 2016) olan san'atkarın edebiyata, edebiyat felsefesine ait bazı düşüncelerini aşağıya kaydediyorum.. ilgiyle okuyacağınızı ve düşüncelerine yeni fikirler katacağınızı sanıyorum:



*


hikaye yazarak ne yapmak veya neyi elde etmek istiyorsunuz? başka deyişle niçin yazıyorsunuz?

hayatın içinde beni etkileyen her türlü durumu, olayı dile getirmek beni rahatlatıyor.. bu bir bakıma kendimle barışık kalma yöntemi.. başka deyişle sevinç, çoşku yahut tedirginlikleri içimde zaptetmek yerine başkalarıyla paylaşmayı ve bölüşmeyi amaçladığım için yazıyorum..



hangi hikayeci ve romancıları seviyorsunuz? onların nesini seviyorsunuz? onların yüksek hikayeci olmasını sağlayan özellikleri nelerdir?

steinbeck

lise yıllarında beni çok etkilemişti: dili, anlatımı, kurgudaki hız ve akılcılık, çarpıcı çıkışlar, beğendiğim özellikleriydi.. öylesine açık seçik ve kolay okunur bir yazar olmayı hep istedim.



çocuk hikayesi ile büyükler için yazılan hikaye arasında fark var mıdır?

özellikle ben bu farkı hep savunagelmişimdir.. çocuk için yazmak çok özel bir yazı biçimidir.. pek çok öğenin bir araya gelmesi gerekiyor.. başka deyişle akla gelen her fikir ve duygu, olduğu gibi yazılamıyor.. yalın bir dil, yaş düzeyinde olan kelimelerle kurulmuş kısa, açık seçik cümleler ve apaçık bir anlatım gerekli çocuk edebiyatında..



hikaye ve romanın çocuk yetişmesindeki rolü nedir?

bence hikaye ve roman çocuğun gelişmesinde anne-baba, nine-dede ve diğer aile fertlerinin vereceği eğitim kadar önemlidir. çocuk kitapları çoçuğa hayatı ve yaşamayı öğretir.



hikaye yazarken hangi metod kullanıyorsunuz?

Klasik metodla yazıyorum.. uzun bir süre plan yapmakla geçer.. yazmaya oturduğumda artık düzenli ve programlı bir çalışmaya başlamak üzereyimdir.. aradığım tek şey sessizliktir.. belli paragrafları ve bölünmeleri bitirerek çalışmaya öyle ara veririm.. gelişigüzel, aklıma estikçe çalışmayı sevmem..



bu hikayeler bizzat yaşadığınız, yoğun olarak duygularını yaşadığınız, etkisini hissettiğiniz fikirlerin olayların mı mahsulüdür, yoksa hayal ve tasavvurlarımızın doğurduğu şeyler midir?

hikaye ve romanlarımda gerçek hayattan alınma gözlemlerim ağırlıktadır.. ancak hayallerimi de bir potada eriterek konuya çekicilik ve merak vermeye bakarım..



medeniyetle edebiyat ve hikaye, mutlulukla edebiyat arasında ne gibi ilişki vardır sizce?

teknoloji ağırlıklı medeniyet, içerik ve yoğunluk açısından edebiyatla ters orantılıdır bence.. özellikle teknolojinin, derinlikleri, duyarlıkları alıp götürdüğü inancındayım.. edebiyatın tadına varanlar için edebiyat mutluluğu besleyen bir faktördür.. biz şimdi okumayan bir millet olduğumuz için mutlu olan bir topluluk da değiliz, kanaatindeyim..


Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...