devletin bütün T.C. vatandaşlarına hemen hemen ücretsiz sağlık hizmeti vermesi; memlekette, geniş ve yaygın bir memnuniyet havası vücuda getirmiştir.. vatandaş, erkenden kalkıp hastane kapılarında sıraya girmek, poliklinikten lâboratuvara, patalojiden mikrobiyolojiye, plastik cerrahiden radyolojiye, kayıt servisinden ödeme servisine, muayene veya ameliyat günü almaktan ölçüm neticelerini öğrenmeye kadar bitip tükenmeyen işlemleri takibetmeye mecbur bulunsa da, kendi sağlığı için yapılması gerekli bu muâmelelerden şikayetçi değildir.. ya kendisi, yahut oğlu, kardeşi gibi yakınları vasıtasıyla bu işleri tamamlamaya çalışmaktadır.. hasta olan vatandaş, yahut hasta sahibi, derdine çare bulmak için kuzu kuzu her sıkıntıya, her zahmete, yapılması gerekli her işleme katlanmaktadır.. şu iki üç aydır, benim şahidolduğum manzara budur...
sevgili okuyucularım, çeşitli rahatsızlıklar dolayısıyle muhtelif hastanelerde görevli hekim arkadaşlarla kurduğum temaslar, haseki, gureba, cerrahpaşa, çapa tıp fakültesi, medikal park gibi sağlık kuruluşlarında yaptırdığım muayene ve tedavi hizmetleri ve işlemleri bendenizde, âdetâ tabâbet filozofu bir ruh ile hastalık filozofu bir gönül teşekkül etmesine sebeboldu.. genç doktorların o hasta kalabalığını sabırla, yorulmadan, yüksünmeden sıra ile muayene ve tedavi edişlerini, arada bir de ellerindeki evraka ve defterlere yazılar ve kayıtlar düşmelerini bir gazeteci alışkanlığı ve merakı ile seyretmekten kendimi alamadım.. bu arada ben de zaman zaman sıra bekledim.. bazı kereler de yaşıma hürmeten ön sıralara davet edilmek gibi nazikâne jestlere muhataboldum hastanede, daha doğrusu poliklinikte sıra beklerken, gazeteciymiş, avukatmış, milletvekiliymiş gibi iltimas ve imtiyazlara yer yok.. yeni gelen birisi muayene odasına dalacak olursa, bekleyenler ikaz ediyor.. ikazı dinlemeden girenleri ise doktor tekrar dışarıya çıkarıyor.. böyle ufak tefek sıra ihlâlleri ve düzensizlikler, tatlı sert ve uyarılarla tekrar nizama iade ediliyor...
gördüğüm birşey var ki, adı geçen hastanelerde bölümlerin, odaların değişik branşlara göre taksiminde, merdivenlerin koridorların tabelaların temiz ve tertipli tanziminde bir özen, bir dikkat sarfedilmiştir.. her kliniğin ve her polikliniğin tıkır tıkır mükemmel çalıştığına şahit oluyorsunuz.. bazen de herhangi bir bölümde bir aksaklık meydana çıktığını görüyorsunuz.. meselâ cerrahpaşa''da bana şua tedavisi yapacak bölüme vardığımda aldığım cevap şu oldu: ışın verecek makina bozuldu.. “ne yapacağız” dedim; başka bir hastaneyi tavsiye ettiler..
bir üniversite hastanesinde cihazların bozulması ve hemen tamir edilememesi acı bir gerçektir.. cihazların ve makinaların, teknolojik aygıtların iyi kullanılması, iyi muhafaza edilmesi ve yeni cihazların icadedildiği an hemen tedarik edilmesi gibi tedbirlerin ve hizmetlerin eksiksiz ve gecikmeden yerine getirilmesi gerekmiyor mu?
her cihazın kullanılış sorumluluğunun belli ve ehil kişilere verilmesi gerekmez mi? ayrıca devletin de bu cihazların tedarikinde destekleyici ve teşvik edici olması icabetmiyor mu?
cihazların bakımında ve kullanışında hatası görülenlerden hesap sorulmalıdır.. makinaların resmi muamelat, kırtasiyecilik ve parasızlık yüzünden tamir edilememesinin önüne mutlaka geçilmelidir..
sevgili okuyucular, masrafların çoğluğuna ve böyle mevzii aksaklıklara rağmen türkiyemizde en iyi işleyen kurumlarımızın başında hastanelerimiz, tıp fakültelerimiz ve sağlık bakanlığımız gelmektedir.. tedavi için avrupadan türkiyeye gelen insanlar bulunduğunu görüyoruz..
başarının kazanılmasında dirayeti, hizmeti ve gayreti görülenlerin övünmesi, yerden göğe kadar haklarıdır.. bana sorarsanız; adalet, eğitim ve tababet gibi üç temel sektörün en yücesi, en asili, değerli hekimlerimizdir.. ilk ikisi daha sonra gelir.. haksız mıyım dersiniz!..
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.