sevgili okuyucularım; 1 haziran 2014 pazar günü, yani bundan sekiz gün evvel, her sene tertiplenen bir "pilav günü"ydü: tarihî haydarpaşa lisesi"nin.. o mektep ki ıı. abdülhamit han tarafından "tıbbiyeişâhâne" olarak yaptırılmıştır.. cumhuriyet devrinde uzun bir müddet haydarpaşa lisesi"ne mekân ve barınak olmuştur.. selimiye kışlası"ndan sonra türkiye"nin en büyük binasıdır.. son zamanlarda ise bu haşmetli saray, marmara üniversitesi"ne verilmiş, lise de altunizade"de yeniden inşa edilen bir binaya taşınmıştır..
bu satırların yazarı; o haşmetli mekânda her dersyılı 2500 öğrenciyi yetiştirmeye çalışan ünlü haydarpaşa lisesi"nde 1960"dan 1967"ye kadar türk dili ve edebiyatı dersleri okutmak gibi kutsal bir hizmette bulunmuşumdur.. boş günlerimde ve vakitlerimde de bâbıâlî"ye gelir gazetecilikle uğraşırdım.. dünya, tercüman ve sonhavadis 1960-1967"li çalıştığım ve yazı yazdığım basın kuruluşları olmuştur.. gazetecilikle yani yazı faaliyetiyle meşgul olmak, bize edebiyat ve türkçe dersini bütün icablarıyla işlemek ve tatbik etmek imkânını sağlamıştır.. değerli okuyucularım; benden türkçe ve edebiyat dersi görmüş olan hiçbir öğrencimin dili ve kültürü zayıf kalmamıştır.. benden sadece bir ders yılı bile ders gören herhangi bir talebem iyi konuşma, iyi yazma kaabiliyeti kazanmıştır.. ayrıca felsefe ve tarihi de iyi bilir.. ömrüm boyunca beni bahtiyar eden bu gerçeği ifade ederken övünmüş olmuyorum.. sadece talebemle iftihar ettiğimi belirtiyorum, vazifemi iyi yapmanın huzuruna ve sevincine mazhar oluyorum.. sınıfta edebi metinleri okuturken; fikir dolu, bilgi dolu, hikmet dolu sözleri defalarca sınıfta tekrarlatırken ben dahil bütün sınıfın duyduğu haz sadece derste kalmaz, teneffüslere taşardı.. üstelik o şevkle bir de gider o heyecanı öğretmen odasındaki öğretmenlere bulaştırırdım...
bazen; üç-dört kıt"alık bir şiiri, kırk-kırkbeş dakikalık bir ders zarfında bütün sınıfa ezberlettiğim olurdu.. kırk kişilik sınıfta en öndeki sıradan başlayarak en son sıraya kadar, beyit beyit, kıt"a kıt"a tekrar edilen mısralar dersin sonunda bütün çocukların hâfızasına nakşedilmiş olurdu.. seçme atasözlerini, seçme vecizeleri.. güçlü paragrafları ve edebiyatımızın en mükemmel şiirlerini ya sınıfta veya evde ezberletirdim...
hey gidi günler.. ne güzel günlermiş o vakitler.. gençlik var.. heyecan var.. dostluk var.. örnek insanlar var.. güzel ve iyi öğretmenler var... o günleri anlatırken asıl size mümtaz hocalardan, gerçek terbiyecilerden bahsetmeliyim...
80 kişilik öğretmenler meclisi vardı.. sadece 9 – 10 adet edebiyat muallimi vardı.. dilimin ucuna gelmişken hemen sayıvereyim: izzet deliçay, bahadır dülger"in arkadışıydı.. eskişehir lisesi müdürlüğünden gelmişti.. güçlü bir edebiyatçı idi.. lütfiye akün.. edebiyat prof. ömer faruk akün"ün eşiydi.. nevin çetin, rahmetli arapça prof. nihat çetin"in eşidir.. nahit damar, arif damar"ın eşiydi; sol tandanslı bir edebiyatçıdır.. şişli"de oturur evinde sık sık toplantılar tertiplerdi.. ilk eşinin ilköğretim umum müdürü halil vedat fıratlı olduğu söylenirdi.. refik fikret sağnak, edirne"li bir şairdir.. nükteden şakacı bir insandı.. benim üstadım arif nihat asya"dır derdi...
geçelim diğer branşlara.. matematikçiler kenan gün, latif doğusoy, fahrettin dülger, ali karapaşaoğlu, ali aran: bunlar güçlü ve prensip sahibi hocalardır.. yine matematikçi ayten şamilgil, kardeşi nihal şamilgil ciddi birer matematikçidir.. ayten hanım başmuavindi..
coğrafyacı ekrem teziş, tarihçi halil berker beş vakit namazı kaçırmayan mazbut iki öğretmendir.. ekrem bey"in yazdığı bir ders kitabı vardı.. rasim taylan ve kamil ılgaz iki seçkin tarihçidir.. kimyacı cemal yeşilada, aksaçlarıyla hersabah erkenden liseye gelir, laboratuvarda deney hazırlardı.. çekmecelerimiz yanyana idi.. kimseyle konuşmaz, masada sessiz, sakin otururdu.. zaman zaman aramızda birkaç kelâm teati ederdik.. bedenci nurettin akdağ: birgün "osman bey, yeşilada"yı güldürdün.. hiç konuşmayan adamı" demişti.. hocaya, devletin öğretmenlere verdiği nimet çok az diyecek oldum.. "osman bey, demişti.. hocalık ideal ve inanç mesleğidir.. para kazanmak isteyen bakkal dükkanı açsın, tüccarlık yapsın" demişti.. yerimiz dar, kısmet olursa çoğu rahmete kavuşan diğer meslektaşları bir başka yazımızda yadedelim...
ahmet altan, kadir inanır, prof fecriâlem sevilen, avukat ali aydoğ şuanda hatırıma gelen ünlü talebem arasındadır.. ayrımcılık yapmam, onların hepsi de benim için değerlidir.. evladım veya kardeşimdir...
medeniye profesörlüğüne kadar yükselen bir eski talebemizi fakültede ziyaret ettiğim zaman sormuştum: "haydarpaşa"da en çok hangi hocayı seviyorsun?"
"ben hocalarımın hepsini de saygıyla minnetle anarım.. benim için aralarında fark yoktur" diye cevap vermişti..
sevgili okuyucularım, size sıkıntılı bir sual soracağım: bu gerçeğin her zaman için geçerli olduğunu söylemeli miyiz, dersiniz...?
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.