Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
49

Bildirimler

Sevgili okuyucularım; kitaplarımı karıştırırken dün celâl sılay''a ait bir yazı parçasına tesadüf ettim.. günleri ve ayları sayarak takvimden yapraklar kopardıkça, mâlumunuz hâtıralar çoğalıyor, bilhassa yazar çizer düşünür takımından görüşüp konuştuğumuz, dostluk kurduğumuz kişilerin de adedi artıyor.. işte bu celâl sılay biraderimizde onlardan birisidir.. birader dedimse öyle pek akran sayılmayız.. en aşağı aramızda 20 sene fark vardır.. celal sılay 1914''te bursa''da doğmuş, 1974 eylül ayında kalp krizinden ölmüş, zincirlikuyu mezarlığına gömülmüştür.. bursa askeri lisesinde okuyarak istanbuldaki özel bir liseden mezun olmuştur.. gazetecilik yapmış, takma adla fıkralar makaleler yazmış işte, esi, doğu ile batı, yeni insan dergilerini yayınlamıştır.. yeni gazete, hergün, memleket gazetelerinde yazıları neşredilmiştir..

adı geçen şairimiz, gerçek bir şairdir.. yani iyi bir şairdir.. düşünen adamdır.. ve de duyan bir adam.. varlığı, insanları, kâinatı, nebatat ve hayvanatı anlamağa, onları şahıslandırmağa, insan hüviyetinde görmeğe teşebbüs eden bir zekâsı vardı.. böyle bir kalp genişliğine sahipti..

ben kendisini ilk defa üstad necip fazıl kısakürek''in feneryolundaki evinde tanıdım.. kısa bir boy, saçsız iri bir baş, beyaz sarı karışığı bir ten, yüksek tonda pesperdeden çıkan kalın bir ses.. ve yerinde duramayan bir adam.. necib beyle konuşurken boyuna el kol hareketleri yapar, sandalyesinde boyuna kımıldar, kâh oturur kâh kalkar.. arada da kahkahalar atar...

samimiyetleri ileri derecede olmak lâzımgelir ki, kısakürek, kimseye göstermediği yakınlık ve müsamahayı celâl sılay''dan esirgemezdi.. necib fazıl, kim olursa olsun daima üst perdeden konuşur, karşısındakine âdetâ tahakküm ederdi.. celâl sılay, bu kaidenin hep dışında kalmıştır.. bir de ittihatterakki mensuplarından bir yarbay agah bey vardı.. bu zat ve ayrıca daha evvel moskova sefiri daha sonra da sivas milletvekili olan sedat zeki örs de kısakürek''in samimiyet dairesine mensup şahsiyetler olmuştur.. 1950''li yıllardan itibaren kaldırımlar şairinin dostluğuna mazhar olmuş ve her istediğim zaman ziyaretinde bulunmaya mezun bir aile dostu statüsünde kalmışımdır.. üstadın fırtınalı hayatının çilesini çekerken hiç şikâyette bulunmayan neslihan abla, kayın validesi melek yüzlü sârâ abla, pek genç kaybettiğimiz en küçük kızı zeynep ve birkaç sene evvel yitirdiğimiz ortanca oğlu ömer''in hayalleri birer birer gözlerimin önüne geliyor.. büyük oğlu mehmet, küçük oğlu osman, ve kızı ayşe, üstaddan yâdigar olarak, onun dostlarına dostluk gösteriyorlar.. ve rahmete kavuşanların yokluğunu bizlere hissettirmemeye çalışıyorlar..

sevgili okuyucular, celâl sılay''dan söz açılınca üstadı hatırlamamak mümkün olur mu? yüce allah, birisi büyük, diğeri orta boy ve fakat gerçek san''atkâr iki şairimizden rahmetini esirgemesin..!

size celâl sılay''ın bir şiirini de armağan ediyorum:

gitti

işitmek istediğini bir sağırın

sezdi havamızdan geçen şarkı

duyuramadı sesini, bu sağıra

eridi gitti!

yürümek hasretini bir kötürümün

hissetti koltuk değnekleri,

kaldıramadı yatağından hastasını

çürüdü gitti!

körün görmek arzusunu duydu

bahçenin kenarında bir çiçek

gösteremedi yapraklarının rengini

dağıldı gitti!

ve duydu bir açın yemek ihtiyacını

buğday tarlasındaki başak

utandı büyümesindeki şehvetten

kurudu gitti!

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...