One minute

İstanbul''u gezmek onu onda yaşamaktır...

Ben de İstanbul''u her cumartesi pazar sabahı erkenden gezerim...

Kuş misali...

Bir gün orda bir gün öte yanda.

Bilmediğim semtlerini ya da bilip de bir zevk-ü tahattur yaşamak istediğim sokaklarını durmadan arşınlarım İstanbul''un...

Yunus Emre''nin;

İlim ilim bilmektir

İlim kendin bilmektir

Sen kendini bilmezsin

Ya nice okumaktır.

Dediği gibi ben de aynen İstanbul''a yorarım bu deyişi...

İlim İstanbul''dur

İstanbul ilimdir

Sen İstanbul''u bilmezsen

Bu nasıl yaşamaktır.

Okumak ve yaşamak...

Onun için gezerim her yanını İstanbul''un...

Tanımak için bu şehrin taşını toprağını, değerli insanını...

Gönül sefam kara su olup inse de ayaklarıma ben her vakitte bu şehrin kokusunu ciğerimde duyarım...

Git deseler direnirim...

Öl deseler ayak direrim...

İstanbul''u hatmetmeden içim rahat etmez benim.

Burada doğdum burada yaşıyorum ama daha pek çok semtini bilmiyorum.

Sözüm ona İstanbulluyum...

***

Her hafta ortası plan yaparım, bu hafta nereye gitmeliyim diye...

Sırada Kadıköy vardı...

Havada da yağmur!

Tam çıkıyorum evden; ''one minute'' dedim,

Şöyle bir Kasımpaşa''ya uzandım...

Ne alakası var demeyin?

Alfabetik.

K''lardaydım. Hava muhalefetinden Kadıköy''e üşendim Kasımpaşa''ya yöneldim...

Yanıma da o semtle ilgili kitabı alırım bir yerde mola verdim mi okumaya dalarım.

Kasımpaşa''yı ilk gençlik yıllarımda tanıdım. Bakırköy''den kalkar Kulaksız''da maç etmeye giderdik... Her seferinde de kavga ederdik...

Bilmem o yıllarda Başbakanımla karşılıklı oynadık mı?

Beraber kafaya çıkıp birbirimize bacak arası attık mı?

Çalımı da bastık mı?

Bunları söylemekten çekinmem,

Birazcık da ağabeyi olurum...

''One minute'' derse de dururum!

***

Nerden çıkardın bunu demeyin. Anlatayım;

Kabri nur olsun Ferruh Ağabeyim vardı. Ferruh Toksoy...

Kasımpaşa''da Nalıncı Yokuşu''nda otururdu...

Hürriyet Gazetesi''nde beraber çalışıyorduk, o benim kat be kat ağabeyimdi. Nüktedan mı nüktedan, hovarda mı hovarda, icabında tornavida!...

Ben hiç bu kadar; kederi arkasına atıp neşeyle kol kola giren birini daha görmedim. Rahmet istedi...

İlk ''one minute'' u ondan duydum...

Kasımpaşalı Ferruh Ağabeyimden...

Bir gün Nalıncı Yokuşu''na geldim, o yokuşun dibinde Ferruh Ağabey''in berberi vardı. İş dönüşleri ya da izinli günleri orada konuşlanır, iki lafın belini kırar sonra evine giderdi. Ferruh Ağabey''de de maşallah çay bardağı gibi lafın ince bellisi vardı...

Fıkra anlatmaya başladı mı gülmekten ölürsün, argoyu cilalamaya başladı mı kasıklarını tuta tuta yerlere gömülürsün. Tekerleme onda, taşlama onda, lafı gediğine oturtma onda...

Berberden telefon ettim evine ki, gelsin yanıma...

Şaşırdı...

İlk sözü; ''one minute'' geliyorum oldu...

Dakka dolmadan damladı dükkana...

Sonra o ''one minute'' bizim dile persenk oldu...

Kime gidiyorsun?

''One minute'' dedin mi, Ferruh Baba''ya...

Nereye?

Kasımpaşa''ya...

***

Teskereyi de Kasımpaşa''dan almıştım,

Kayınpederim de Kasımpaşalıydı,

Ferruh Ağabeyim de,

Başbakanım da...

En mutena semtiymiş Kasımpaşa bir zamanlar İstanbul''un...

Haliç''in bir yakası Eyüp bir yakası Kasımpaşa...

Kasımpaşa''nın biraz üstü futbol ayakkabılarımızı yaptırdığımız meşhur Dinyakos''un olduğu Dolapdere, daha üstü Okmeydanı...

Her semtin bir hünkarı var ama ille de Kasımpaşalı...

***

Ferruh Ağabey Kasımpaşa eşrafındandı...

Hep şöyle derdi;

Bu şehrin ab ve havası ayrı bir letafettir...

Kasımpaşalı olmak başlı başına asalettir...

Sonra da ''one minute'' der Kasımpaşalının ne manaya geldiğini şöyle anlatırdı;

İki arkadaş kavga etmişler. Biri diğerine ağzına gelen her türlü küfrü savurmuş. En ağır hakaretleri yapmış, öfkesini burnundan solumuş...

Diğeri bütün bu küfrü, tahkir-i tahrikleri dinlemiş ve tek laf etmiş;

-Haydi oradan Kasımpaşalı!

Bu ağız dalaşına şahit olan oradakiler de hayretle sormuşlar;

-Be birader bu adam sana bu kadar saydı sövdü... Sen ona sadece Kasımpaşalı dedin.

Aldıkları cevap şu olmuş;

-Onun içinde her şey vardır...

***

One minute...

Alınmayın;

Kasımpaşa''nın asaleti İstanbul''un fethinden gelir.

Fatih Sultan Mehmet, gemileri Beyoğlu sırtlarından aşırıp buraya indirmemiş miydi?

O zaman Davos mu vardı?

One minute ama...