Fotoğraftan korkmak
Özcan ÜnlüYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 22/01/2010, Cuma • Yeni Şafak Haber Merkezi
Ömer Lekesiz''e kızıyorlar. Çünkü, çektiği fotoğrafta kendi suretini görenleri huzursuz ediyor. Dücane Cündioğlu''na ve Yusuf Kaplan''a da aynı gerekçelerle tahammül edemiyorlar…
Kapalı kapılar ardında onlara kızıp yorganı yakmaktansa, ''bu fotoğraf karesinin oluşmasına benim dahlim ne idi'' diye sorulması gerekiyor.
28 Şubat''ın üzerinden neredeyse 15 yıl geçti. Kurumları, kahramanları (!) ve trajedileri ile dimdik ayakta dururken, bu vahşi saçmalığın süreği olarak adlandırılabilecek Ayışığı, Sarıkız, Eldiven, Kafes ve daha önceki gün ortaya çıkan dehşetengiz Balyoz kaos planı iddialarının memleketi kuşattığını görmezlikten gelmenin anlamı nedir acaba?
Evimizdeki mızraklı ihmihali, Gorki''nin ''Ana''sını, Fakir Baykurt''un ''Kaplumbağalar''ını, Yaşar Kemal''in ''Demirciler Çarşısı Cinayeti''ni, Necip Fazıl''ın ''Çile''sini, Tavaslı''nın ''Tebareke ve Yasin'' risalesini derdest ederek ifadeye götüren piyade tüfekli jandarma ağabeylerin yüzündeki şaşkın gerilimi yaşayan bir 12 Eylül çocuğu olarak, aslında olup bitenleri fazlaca yadırgamıyorum.
Ancak, Lekesiz''in burnumuzun dibine kadar getirip dayadığı fotoğrafta flû da olsa kendi suretimi gördükçe, büyük bir cesaretle yukarıdaki soruyu soruyorum: ''Benim dahlim ne idi?''
Tercümelerin cirit attığı, Beyaz Saray kitapçılarının piyasayı altüst ettiği, Cağaloğlu''nda Çatalçeşme Sokağı ve dahası Üretmen Han''a sıkışmış özensiz, baştan savma ve sadece bol rakamlı evrakların dolaştığı bir yayıncılık geleneği oluşturma hevesindeki birkaç arkadaşa verdiğim destekten dolayı ıstırap çekiyorum.
Oysa, bir ayağımız bu medeniyetin ana nirengi noktasında, öteki ise dünyayı –başta İslam coğrafyası olmak üzere– dolaşacak biçimde pergelleniyor sanmıştık.
Derdimiz meşhur olmanın şehvetine kapılmak değildi elbette, sadece doğrunun yaptıklarımızla sınırlı olduğu yanılgısına kapılmıştık…
Neyse, şimdi sular duruldu.
Başta Hareket ve Mavera olmak üzere Bürde, Defter, Sombahar, Kayıtlar, Broy, Deneme, A''raf, Edebiyat Ortamı, Yönelişler, Kardelen, Düş Çınarı, Yitik Düşler, Adam Sanat, Milliyet Sanat, Yansıma, Merdiven vb. dergilerin sayfalarını karıştırdıkça, edebiyat piyasası ile edebiyat dünyası arasında sıkışıp kalmanın can yakıcılığını bir kez daha anladım.
Lekesiz''in, “Edebiyat su gibidir, istense de sıkıştırılamaz” sözünü, dergiler bağlamında mırıldanırken işte bu çelişkiyi hatırladım.
''Büyük'' gazetelerin köşelerini işgal etmiş yazar/zaptiyeler, aynı zamanda entelektüel bilirkişi kesilip kifayetsizliklerini bilgi gibi sunarken kaç kişinin siniri zıplıyor?
Beyazperdede, izleyicinin gözüne bakıp ''salaklar, alın size espri'' diyerek ana avrat dümdüz gidenleri komedi üstadı diye sunanlarla, Sezai Karakoç''u çağdışı imgeler peşinde koşan bir şair müsveddesi olarak tanıtan zaptiyeler 28 Şubat''ın eseri değil mi?
Adalet böyle işletiliyor...
Edebiyatın temiz kan taşıyamamasının nedeni de bu adaletsizliğe çanak tutanlar…
Kültür ve sanatın, ille de edebiyatın gücünü ''kudret''ten ''kuvvet''e çevirmenin başka bir izahının kalmamasının nedeni de bu…
Fakat dilerseniz, siz yine de fotoğrafa bakmayıp, ''bulanık suda balık avlama heveslilerine, sövgüden, maçoluk söyleminden, ayrımcılıktan, slogancılıktan beslenerek varlıklarını sürdürenlere'' fırsat ve imkan vererek gözlerinizin üzerine yatabilirsiniz.
Nasıl olsa yani düzen böyle kurulmuş ve nasıl olsa bu düzende emanete ihanetin bir anlamı kalmamış, rolünüzü iyi ezberleyin…
Sahne sizin…
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.