Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
48

Bildirimler

Modern şiire –yeniden- hecenin gücüyle hükmetme maharetini gösteren Süleyman Çobanoğlu, tam da ''artık bitti'' denilesi bir kuraklıkta şiir vadisine döndü.

''Şiirler Çağla''nın ardından yaşadığı 15 yıllık ''şiir tembelliği''ni attığı ''Hüdayinabit'', 50''si yeni toplam 71 şiirle raflardaki yerini aldı.

Kitabın adı bir çeşit ilham, "kendiliğinden biten, ekilmiş olmayan (bitki)" anlamına geliyor. Arapça ''huda'' ile Farsça ''nabit'' kelimelerinin izdivacı… En az sözü geçen şiir kadar, kitabın bütününe anlam katan bir tercih…

* * *

''Şiirler Çağla''da gümrah bir ırmağa bıraktığı heceyi, aynı derinlik ve rikkatle yeni şiirlerinde de ustaca kullanıyor şair. Söz dizimi, ironisi, naifliği ile kendi şiirini söylerken, dizelerinde Yunus''un, Yahya Kemal''in, Asaf Halet''in, Sezai Karakoç''un sesinin yankısını yeniden ve daha berrak duymamızı sağlıyor.

''Bütün gürültünün içinde sade Müslüman''ı arayan'' şair, ''uluhiyet önünde şiirin haddini bilmesi'' gerektiğini söylüyor, kitapla ilgili bir söyleşisinde ve neredeyse tamamı hikemi bir teslimiyetin izlerini taşıyan bütün şiirlerine aynı pastel rengi vuruyor.

Eliot''un ''Çorak Ülkesi''nden çıkarak, Neşideler Neşidesi''nden, İncil''den, Kur''an''dan, ninnilerden ve türkülerden yuvarlanarak Türkiye''nin şiirini söylemesi boşuna değil…

* * *

''Hüdayinabit''teki şiirler, ilk kitaptaki dolaylılık ironisini de ortadan kaldıran örneklerle dolu. Ki şair, ''Büyük Türkçe''ye daha yakın'' olarak tanımlıyor yeni şiirlerini, elhak doğru…

Halk şiirinin sadeliği, terkipleri, derinliğiyle harmanlanmış yepyeni bir şiir macerası…

"Küçük şiiri, dolaysız, kendini azaltan, fazlalıklardan arınmış şiiri" sevdiğini söylüyor meşrep olarak…

Sırf bu yüzden işi çok zor…

''Hüdayinabit'', son yıllarda sessiz ve derinden akan şiir ırmağında dibe vurmamak için tutunulabilecek sahih bir eser olarak okurunu bekliyor.

Bütün eleştirileri, burun kıvırmaları, dudak bükmeleri, kıskançlıkları, celallenmeleri, alayları ve kompleksleri bir kenara bırakarak, sahih şiir vadisinde yepyeni bir ses arayanlara derin bir nefes aldırmayı başararak…

Ve dahası, "umudu kalmamış kuşlara baktım/ ay altında göz kapatan atlara/ bir damla yağımdan ben bunu yaktım/ uzattım, umutsuz kuşlara baktım" diyerek Müslüman''ı arayan samimi bir dervişin derdi olarak…

TADIMLIK
Tevâtür
Dirhem aklı yoktu. amma dedi ki
dağlar yavaş yavaş uzaklaşıyor
yedi kerre öldü yola gömdüler
hâlâ yüzüğünde zehir taşıyor
kitaplar buğdayı taşıyabilmez
yazıysa kavline bile mendebur
dedi ki tazılar zâr edip döndü
hepsinin ağzında bir sayfa Zebur
HAMİŞ
: Ve keşke, "Nuri Pakdil aynı kitabı yazsın, aynı şeyi daha ağır yazarım" demeseydi, şair…
Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...