Gel de bunları ciddiye al!

One minute postası, Mavi Marmara''nın Gazze yardımı ve İran konusunda Batılı devletlerle ters düşme derken, açık arayıcılar taifesine gün doğdu ve "yoksa Türkiye yüzünü Doğu''ya mı çeviriyor?" sorusu tedavüle girdi.

Nurtopu gibi bir tartışmamız daha oldu, adı da "eksen kayması" oldu.

Bunun, üç tarafı denizlerle, dört tarafı düşmanlarla çevrili yalnız ve güzel ülkemde, "komşularla sıfır problem" şeklinde özetlenebilecek bir dış politika stratejisinin uygulanmaya başlandığı bir dönemde ortaya çıkmış olması ilginç tabi…

Gelgelelim daha ilginç olan şu ki: Eksen kayması repliğini diline en çok dolayanlar, çok değil daha iki ay öncesine kadar ABD emperyalizmine karşı durduğunu söyleyip, Avrupa Birliği''ne şüpheyle yaklaşan, "Başbakan da ne çok ABD''ye gidiyor, bu ülkede Washington''dan onay alınmadan tek bir adım atılmıyor" diye ağlaşanlar arasından çıktı…

Hani, Rusya, Çin ve Hindistan''ın oluşturduğu Avrasya Birliği''ne İran''la birlikte eklemlenecek olan Türkiye''nin eli daha güçlü olurdu?

Hani, ABD hükümeti destekliyor, iktidarda olan hükümet eliyle Ilımlı İslam planı yürütüyor, Türkiye''yi karanlık dehlizlere sürüklüyor, gericilere, dincilere prim veriyor, hatta türbanı ılımlı İslam''ın bir görünürlük projesi olarak yaygınlaştırıyordu (evet, düşünme edimine hakaret gibi olmasın ama aramızda böyle düşünen akl-ı evveller de mevcuttu).

Hani, Avrupa Birliği bizi peşinden koşturuyor, oyalıyordu, hani bunlardansa Ortadoğu''nun otoriter rejimleriyle müttefik olmak bile ülkenin menfaatleri açısından daha doğru bir seçim olurdu.

Hani, yani "tam bağımsızlık"tı.

Ne oldu beyler?

Batılı değerlerden, çok kültürlülük projesinden, dini ve etnik kimliklere saygıdan sözedenlere her gün ağız dolusu küfrederken, her gün "liboş" diye matrak geçerken; bu uğurda hiç hazzetmediğiniz o kopkoyu milliyetçiliğe, hatta modası geçmiş Turancılığa bile gönül indirebilirken ne oldu da birden ve yeniden Batı''ya sevdalandınız?

İki günde ne değişti de, dün Amerika Birleşik Devletleri''ne etmedik laf bırakmazken, bugün "Arap Dünyası''na mı yaklaşıyoruz?" diye korkulara, tasalara, kaygılara, endişelere garkoldunuz.

ABD ve AB''den gelen bir adet "Türkiye yalnızlığı tercih etti" açıklaması, o eleştirdiğiniz küresel kapitalizmin, tu kaka ettiğiniz neoliberalizmin, lanetlediğiniz özelleştirmelerin kusurlarını ne çabuk kapattı?

Hani, ABD''nin Türkiye üstündeki emelleri sayesinde memleketin her karış toprağına "satılık" tabelası asılmıştı ve dahi vatan elden gidiyordu?

Ne oldu yani?

Tezlerinizden nasıl bu kadar kolay vazgeçebildiniz?

Hükümetin de elbette eleştirilmesi gereken yönleri var ve hatta çok. Gelgelelim, kutup yıldızlarının koordinatlarını, başarılı icraat, başarısız icraat filan dinlemeden hükümetin karşısındaki konuma sabitleyenlerin eleştirileri ciddiye alınabilir mi?

Aylarca Türkiye''nin enerjisini tüketen "Mahalle baskısı, gizli ajanda, Malezya-İran-Cezayir olmak" balonlarını hatırlayanlar, ne demek istediğimi anlar.

Bana kalırsa, Türkiye''de bir eksen kaymasından sözedilecekse, meseleye önce "Türkiye''nin ekseni kayıyor" diye tozu dumana katanların presesyonundan başlamak gerekiyor.

Vaktiyle , "Batı tipi modernleşme" ülküsünü, bu ülkenin dindar kesimlerine karşı haniyse bir dayak manivelası olarak kullanan bu kesim çünkü, aynı ülkünün ''copyright''ı bu kez dindar kesimin yedeğine geçince 100 yıllık rüyalarından çok çabuk vazgeçti.

Sırf hükümetle ve hükümetin siyasette temsil ettiği İslami kitleyle aynı hizada bulunmamak adına, Batı karşıtı söylemlere sarılıp, adından bile tiksinti duyduklarını zannettiğim İran''ı bir stratejik müttefik olarak hayal edebiliyorken, hükümet Batılı devletlere posta koyar koymaz, Batıcı kesildiler.

Gel de bunları ciddiye al şimdi…