Saygın Amerikan gazetelerinden Pentagon'a kadar, öfkeli Kurtlar Vadisi Irak çevirileri okuyor Türkiye bugünlerde. Filmin Avrupa'da çeşitli başkentlerde sansüre uğramasından, en ufak bir zeka pırıltısı taşımayan Polat, Rambo'ya mı, yoksa Bond'a mı benzetmelerine, herkes içten içe bir gurura bulanmış "öcümüzü aldık" ezberinin sefil gülümsemesiyle mukabele etmekte...
Tek bir film marifetiyle, hem bir türlü sızısı yüreklerden sökülüp atılamamış Geceyarısı Ekspresi'nin, hem de meşhur çuval geçirme aşağılanmasının öcünü alarak bir taşla iki kuş vurma durumunun, çevrenizde görebileceğiniz herkesin yüzüne sabitlediği müstehzi ifadenin ne hastalıklı bir anlayışın ürünü olduğu ayrı bir tartışma konusu. Ama bunun, hem ulusal öğretimiz haline gelmiş "temsiliyet"le, hem de başarısızların başvurduğu başkalarının başarısından pay çıkarma zavallılığıyla ilgisi var elbette.
Komiklik derecesinde ciddiye alındığı için altı üstü bir dizi denilip geçilemeyen Kurtlar Vadisi'nin filmi de, altı üstü bir film denilip geçilecek değildi elbet, kabul. Ancak uluslararası arenada, hem Türk'ün emsalsiz gücünü temsil ve intikam aracı olarak işlev görecek duruma gelmesi, hem de ulusal ve kişisel çaptaki yetersizliklerin üstüne çekilen bir perde haline dönüşmesi de doğrusu şaşırtıcıydı.
Acıklı bir durum tabii...
Ancak film, aynı acıklı duruma, aynı özgüven eksikliğinden kaynaklanan "temsiliyet" hastalığına Batılıların da düçar olduğunu göstermesi açısından anlamlı bir rol oynadı. Başta ABD ve sansürcü Avrupa'yı çok kızdıran Kurtlar Vadisi Irak, "Adamların kendilerine hiç güveni yokmuş yahu" cümlesini dillerin ucuna kadar getirdi.
Takipçileri hatırlar: ABD'de ve Türkiye'de CNBC-e'de neredeyse eşzamanlı yayınlanan ve olay vuku bulduktan sonra elbette Türkiye'de yayından çekilen 24 dizisinin bir bölümündeki, kaçakçılık yapan, boyun vurup baş kesen, kadınları hoyratça cezalandıran Türk imgesine karşı, topyekun bir öfke seline kapıldığımız zamanlarda, meselenin büyümesi üzerine olay hükümetlerarası gündeme girmişti.
Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Abdullah Gül, o sırada Türkiye'de bulunan Condoleezza Rice'a Hollywood ve 24 konusundaki şikayetleri ilettiğinde, muhatap: "Biz Hollywood'ın işine karışmayız" şeklinde bir "özgürlük ve demokrasi" dersine hamle ediyordu.
Kurtlar Vadisi Irak'ın başarısı, bu dersten ABD ve Avrupa'nın da kalmış olduğunun kanıtlanmasıydı işte. Yoksa film, onlara günlerini göstermiş değildi elbette. Necip Türk evladının açık alınlı, vakarlı yüzünde oluşan müstehzi ifadeye rağmen hem de...
Çünkü hiçbir sanat eserinin, askeri, ekonomik ya da uluslararası strateji alanında alınmış bir yarayı tedavi etme gücü yoktur.
Bu söz üzerine kahrolacak olan milyonlarca vatandaşa üzgünlükle söylemek gerekir ki, Kurtlar Vadisi Irak, kırılan ulusal onurumuzu tamire yeterli bir hamle değildir. Olsa olsa aynı kulvardaki Geceyarısı Ekspresi'ne bir misilleme olarak görülebilir.
Diyeceğim şu, daha ilkokul kitaplarında "Kahpe Yunan", "Yılan Arap" diye başlayan güvenlik paranoyası cümleleri öğrenerek büyüyen bir milletin, Kurtlar Vadisi'nin medetiyle intikam aldığını düşünmesi ne kadar abesse, ciddiye aldığı bir filmle "temsiliyeti"nin yaralandığını varsayarak, bir filme isyan eden ABD ve Avrupa'nın abartılı "gocunması" da, aynı ilkelliğe ve hatta daha da ilerisi ciddi bir çifte standarda işaret eden bir gösterge.
Sen yıllarca, Irak'tan Afganistan'a, Araplardan Türklere bütün Doğu'yu çeşitli yollarla "terörist" ilan et, sonra kalk "ABD ve İsrail'i eli kanlı katiller gibi gösteremezsiniz" diye sinirle uluslararası ilişkiler stratejisinde değişiklik yapma sinyalleri ver. Üstelik de, Hollywood'ın aksine, Kurtlar Vadisi Irak gerçekleri söylerken hem de...
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.