Mısır"ı bırak, Suriye"ye bak!

Arap dünyasındaki devrim, sizi de şaşırttı mı? Eminim ki; yüzünü Batı''ya dönmüş, modern ve laik Cumhuriyet''in "Pis, uyuşuk, tembel, hain, akılsız Arap" şeklindeki ırkçı doktrinleriyle, ideolojik önyargılarıyla büyütülmüş kuşaklarının çoğunu şaşırttı.

Şaşırdık, çünkü ''düşmanlık dogmaları''yla keskinleşmiş Arap coğrafyası yabancılığımız, aniden gelişmiş gibi gözüken bu halk hareketi karşısında afalladı. Kabul edelim, hem hızlı geldi bu toplumsal eylem, hem de Araplar sözkonusu olduğu için fazla hareketli…

Nitekim, bizim bildiğimiz topyekun halk hareketi ya da devrim, ''copyright''ı Batı''ya ait olan bir gelenekti. Özgürlük için, adalet için, hak için, hukuk için ya da ekmek için ayaklanma olsa olsa, Batı''dan gelirdi, Batı eliyle tesis edilirdi, peşine yasemin, gül filan gibi güzel çiçek isimlerinden takılar alarak hem de...

Bu şık hamleler, bu yürek yağları eriten çalımlar, bu çatır çatır, söke söke hesap sorma temrinleri Batılı''ya özgü bir talep biçimiydi. Doğu toplumları, ya Türkler gibi Başbakan''ı asıldığında bile sesini çıkaramaz ve tepkisini göstermek için sandığı bekler ya da onu bile yapmayıp Araplar gibi tiranlara, diktatörlere, eli kanlı katillere, firavunlara boyun eğer, yaşar giderdi.

En azından biz Cumhuriyet kuşaklarına böyle belletilmişti.

Öyle miymiş? Değilmiş efendim. Gün gelir, Kahire''nin, Sudan''ın, Tunus''un sokakları da bayram yerine dönermiş. Kıvılcım ateşe yanar, domino taşları üstüste düşer, otokrasilerin köküne kibrit suyu dökülürmüş.

Bugün bu sütunda, "Mısır''a diktatörlüğün devamı mı, yoksa İslamcı bir rejim mi gelecek?" şeklinde kehanetlerde bulunmayacağım. Müslüman Kardeşler''in Mısır''da ne zaman sahne alacağı ya da Mübarek diktatörlüğünün sürüp sürmeyeceği üzerine fal filan açmayacağım. ABD destekli Mübarek''in gitmesi, ama rejiminin aynen devam etmesinin ne anlama gelebileceği, Müslüman Kardeşler''in yönetime geçmesi ihtimalinde Mısır ve İslam Dünyası ile İsrail ve ABD ilişkilerinin nasıl dönüşebileceği de değil derdim.

Ülkesinin insanlarınca katil olduğu öne sürülen El Beşir''in Sudan''ın başında kalmaya devam edip edemeyeceğini hiç bilemiyorum sözgelimi. Uluslararası ilişkiler stratejisti değilim. Diplomasi analistliği de en belirgin özelliklerim arasında sayılmaz.

Benim yol göstericim vicdanım. Hele de, Arap dünyasında yanan ateşle ilgili Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad''ın açıklamalarından sonra harekete geçen vicdanım.

Beşar Esad Wall Street Journal''a verdiği demeçte: "Tunus, Mısır ve Yemen''deki protesto gösterileri, Ortadoğu''da yeni bir çağa öncülük ediyor. Arap yöneticilerinin halkın siyasi ve ekonomik isteklerini yerine getirmek için daha fazlasını yapması gerekecek" diyesiymiş.

Bunu söyleyen, Mısır''daki gösterilerin Suriye''ye yayılmasından endişe ederek ülke genelinde internet bağlantısını kestiren bir diktatör.

Türkiye, "komşularla sıfır sorun" politikası uyarınca, Suriye''yle diplomatik çerçeve içinde ilişkide bulunmak zorunda olabilir. Ama bu, içindeki adalet terazisini hala doğru veriler koyup doğru dengeler bulmak umuduyla çalıştıranları, derinlerinde bir vicdan, etik, erdem duygusu taşıyan sivilleri bağlamaz. Sözkonusu olan bugün sokaklarında ateşler yakılan Arap ülkelerinden daha kapalı bir toplum çünkü, Mısır gibi İsrail''le kurumsal ilişkisi yok diye, gözden kaçması muhtemeldir, ama sözkonusu olan en az Mübarek kadar baskın, Baasçı bir diktatör çünkü.

Faruk Ünsal başkanlığındaki Mazlum-Der bir çağrı yapıyor bugün Esad''a: "2 Şubat 1982''de Hama''da yapılan katliamın kayıpları nerede?" diye soruyor. Buna katılalım; Hama''yı hatırlayalım.

Ne oldu 1982''de Hama''da; Baasçı Esad rejimi, kendi halkı üzerine 21 gün boyunca ateş yağdırdı ve yaklaşık 40 bin kişi hayatını kaybetti. Saldırılardan sonra başlayan operasyonlarda 13-70 yaş arası erkekler şehirlerde tutuklandı ve kendilerinden bir daha haber alınamadı. 20 binden fazla Suriyeli kayboldu. Katliamdan sonra, 800 bin kişi ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. O gidenler bugün 2 milyona ulaştı ve hala diasporada yaşayan o insanların ülkelerine geri dönme umudu yok. Çünkü ülke bugün bile, olağanüstü hal yönetiminde. Geri dönenler tutuklanıyor ve hapse gönderiliyor. Suriye''de Müslüman Kardeşler Teşkilatı''na üye olmak sözgelimi, idamla yargılanmayı gerektirecek denli ağır bir suç. Yasak listesi kabarık, baskı unsuru içeren yasalar çok, merak edenler bu konuda Uluslararası Af Örgütü ve Mazlum-Der''in raporlarına bakabilir.

Sözümün özü şu, Suriye''nin de, Esad''ın deyimiyle "yeni bir çağa öncülük edecek bir devrim"e ihtiyacı var, yargı reformuna, insan hakları odaklı bir yönetime ihtiyacı var. Ve bunu birilerinin söylemesi gerekiyor.