Aydın Menderes"in ardından

Adı gibi aydın bir insandı. Dr. Erol Göka''nın tespitiyle hem de organik aydındı... Bu demektir ki, ülkesinin kültür damarlarıyla özdeşleşmiş, onun toprağının yeşerttiği kültür verimlerini benimsemiş bir aydındı... Başka bir söyleyişle, o, genetiği değiştirilmiş aydın takımından değildi. Oysa bu ülkenin kültür ortamı Tanzimat''tan bu yana Genetiği Değiştirilmiş Organizma malulü (GDO''lu) aydınlar yetiştiriyordu.

Bence, daha da ötede, o hikmet ehli bir aydındı...

1990''lı yılların başlarındaydı. Sanırım Körfez Savaşı''nın hemen sonlarıydı. Diyanet İşleri Başkanlığı''nın Kocatepe Camii müştemilatındaki konferans salonunda “Yirmibirinci Yüzyıla Girerken Dünya ve Türkiye” başlıklı bir konferans düzenlendiğini işittim. Konferans Aydın Bey tarafından verilecekti. O tarihte adı geçen savaş üzerine kendime yakın görüş sahibini bulmakta zorlanıyordum. Bu bakımdan Aydın Menderes''in bu konuda ne düşündüğü meraka değerdi. O sıralarda onu yakından tanımıyordum. Aydın Menderes, diyebilirim ki, benim düşüncelerime harfiyen ortak çıkan görüşler sergiledi. Konferanstan sonra bir araya geldiğimizde kendimi tanıtmak istedim. O ise, beni zaten tanıdığını söylediğinde benim buna verebileceğim bir tek cevap olabilirdi, onu söyledim: “Siz milletimize Adnan Menderes''in emanetisiniz” dedim. Duygulanmıştı.

1993 yılında kurduğu Büyük Değişim Partisi''ni kutlamak ve bu münasebetle partinin faaliyetleriyle ilgili görüşümüzü belirtmek üzere partinin genel merkezinde ziyaretine gittim. Yanımda rahmetli Ramazan Dikmen bulunuyordu. Ramazan''a, Aydın beye söyleyeceklerimi aktararak fikrini sordum, o da: “Bunları mutlaka senin ağzından işitmeli, o takdirde gereğini yapacağına inanıyorum” dedi. Nitekim Aydın Menderes söylediklerimi önündeki kâğıda dikkatlice not etti. Fakat o partinin ömrü uzun olmadı.

Onun da katıldığı bir sempozyumda yöneticilik görevini üstlenmiştim. Muhtelif vesilelerle karşılaştığımız veya bir araya geldiğimiz her defasında, üzerinde konuştuğu konular hakkında önceden düşünmüş olduğu belli oluyordu. Bu da, onun, hikmetli zihnine uygun düşüyordu.

Yayınladığı eserlerinden bazıları şunlardır: Tarihte Bir Yolculuk (Dergah Yayınları, 1987); Aydın Menderes ve Siyasette Yeni Yönelişler (Dergah Yayınları, 1992 -Söyleyişlerinden oluşan bir seçme-); Yirmibirinci Yüzyıla Girerken Dünya ve Türkiye (Demokrat Parti Yayınları); Yirmibirinci Yüzyıla Girerken Demokrat Parti''nin Misyonu (Demokrat Parti Yayınları, 1995); Gelenekten Güncele (Gün Yayıncılık, 1999); Devletin Alınyazısı (Kızılelma Yayınları, 2005).

O talihsiz kazayı geçirmeseydi gerek fikir alanında, gerek siyasette, zihninde taşıdığı tasarıların çok daha fazlasını dışa vuracaktı.

Babasının olsun, ağabeylerinin olsun vakitsiz ve talihsiz ölümleri kuşku yok ki, onun ruhî hayatında onulmaz yaralar açmıştır. Ailenin tarihçesi de bu bakımdan pek açıcı görünmüyordu. Aile, daha öncesinde de bir başka siyasal idam olayı yaşamıştı.

Bunca kederin üzerine, üstelik belki her an hayatının tehdit altında bulunabileceği endişesiyle bir hayat sürdürmek ve fakat gene de fütursuzca kamuoyu önünde omurgalı bir duruş sergilemek kolay olmasa gerekti. Onun bütün siyasal ve fikrî faaliyetinin böylesi bir tehdit kaygısı altında icra edildiği düşünülürse, her şeye rağmen güçlü bir morale sahip olduğunu söylememiz gerekir.

Hayatında babasının (Adnan Menderes) idamını istismar ederek bu idamdan kendilerine ikbal yontmaya çalışanların onun cenazesine katılmayarak gösterdikleri vefasızlık da milletin hafızasına kaydedilmiştir.

Ölümü, gerçek bir aydının, gerçek bir soylu insanın ölümü olmuştur ve ülkemiz için sahici bir elim zayidir. Allah''ın rahmeti onunla olsun.