Hırçınlık üzerinde düşünmeyi denemek istiyorum.Hırçın kimdir ya da kimhırçınlık çıkarır?Sözlükte hırçın karşılığında: "Belirli bir sebebi olmadan sinirlenip huysuzluk eden (kimse)" deniyor (TDK). Ayrıca hırçın karşılığında: "Pek inatçı, titiz, agresif (saldırgan, yırtıcı, girişken), öfkeli" kelimeleri yer alıyor.Hırçınlık da bu durumda: "Belirlibir sebebi olmadan sinirleniphuysuzluk etme" olur.Ancak "belirli bir sebebi olmadan" ibaresinin altını çizmeliyiz. O sebep zahiren ortaya çıkmayabilir veya
Hırçınlık üzerinde düşünmeyi denemek istiyorum.
Hırçın kimdir ya da kim
hırçınlık çıkarır?
Sözlükte hırçın karşılığında: "Belirli bir sebebi olmadan sinirlenip huysuzluk eden (kimse)" deniyor (TDK). Ayrıca hırçın karşılığında: "Pek inatçı, titiz, agresif (saldırgan, yırtıcı, girişken), öfkeli" kelimeleri yer alıyor.
Hırçınlık da bu durumda: "Belirli
bir sebebi olmadan sinirlenip
huysuzluk etme" olur.
Ancak "belirli bir sebebi olmadan" ibaresinin altını çizmeliyiz. O sebep zahiren ortaya çıkmayabilir veya görünmeyebilir, fakat hırçın
kimsenin bilinçaltında o sebep mevcut bulunuyor olmalıdır. Kendisi izah etmeye muktedir olamasa da, açıklamada güçlük çekse de...
Bazen birilerinin ülke sathında hırçınlaştığı gözlemlenebiliyor.
Ülkede bir şeylerin yolunda gittiği veya yoluna sokulduğunun belli olduğu her defasında birilerinin hırçınlaştığı müşahede ediliyor.
Hırçın, madem ki belli bir sebebe bağlı olmadan sinirlenip huysuzluk eden biridir. Demek ki, o hırçınlık etmek için sebep bulmak zorunda değildir. Buna rağmen hırçınlığını mazur göstermeyi istemesi de doğaldır. O, etrafa belli bir sebep göstermeden hırçınlık çıkartır, hırçınlığının sebebi sorulduğunda da: "sana ne?" diye çıkışabilir.
Durduk yerde etrafına çatar. Öylelerine: "Güneşe çık, gölgenle kavga et!" derler.
Şimdi, siyaset arenasında güneşe çıkıp gölgesiyle kavga etmeye teşne olan siyaset erbabı görülüyor. Kendiliğinden bir proje üretemeyen, başkasının projesinin önünü kesmeye yeltenen bir zihniyetin temsilcileri...
İşte, şimdi, tam da onları hırçınlaştıracak bir ortamın içindeyiz.
Kıpırdayan her şeyin üstüne zıplayan kedi yavrusu gibi, gördüğü her hareketin üstüne zıplayıp onu çökeltmek, pıhtılaştırmak, hareketsiz hale getirmek isteyen bir zihniyet...
Hırçın kimse, eğer bir de haset sahibiyse, başkasında gördüğü her başarıyı akamete uğratmak ister...
Onlar için yaşasın mahkemeler!
Onlar için her proje mutlaka kalbinden vurulmalıdır.
Bir ırmağın üstüne köprü kurulacak... Hayır, olamaz. Bu köprü benim manzaramı engelleyecektir. Öyleyse koşa koşa mahkemeye gitmeliyim.
Hırçın kimse maraza çıkartmak için mutlaka bir göstermelik sebep icat eder.
Hiçbir sebep bulamasa, yaşasın iftira! Yaşasın tezvirat! Yaşasın dedikodu!
Ve yaşasın her türlü bahane!
Kuzuyu yemeye niyetlenen kurdun "suyumu bulandırıyorsun" diye akan suyun üst tarafındaki kuzuya çıkışmasının sebebini anlamak mümkündür. Fakat hırçın kimsenin huzursuzluğunu anlamanın ve anlayışla karşılamanın imkânını bulmak zordur. Ondaki ruh ve kafa karmaşasının sebebini bulmak ve onu ıslah etmek için herhalde psikiyatr hekimlere müracaat etmek gerekecek.
