İdeolojinin üstünlüğü

28 Şubat sürecinde Hasan Celal Güzel bey , Ankara''nın etrafına kalın ve derin bir çukur kazalım Ankara''nın Türkiye ile ilişkisini keselim bütün sorunlar biter mealinde bir tespit yapmıştı.

Ankara''dan maksat tutucu çağı okuyamayan, kendini güncelleştirmeyen bürokrasi ve mevzuat. Ankara bürokrasisinin Türkiye''nin demokratikleşmesine, ilerlemesine, gelişmesine, kalkınmasına, çağdaşlaşmasına ve modernleşmesine karşı takındığı tavra karşı yapılmış yerinde bir tespit.

Türkiye tam da istikrarı yakalamış içerde ve dışarıda güçlenen bir konuma gelmişken, hukuk belgesi olmaktan ziyade siyasi kanaat ifadesi görünümündeki bir iddianame ile yüzde 47''lik büyük bir toplum desteğine sahip iktidar partisi aleyhine üstelik genel seçimler üzerinden daha 7 ay geçmeden bir kapatma davası açılması baştaki tespiti ne kadar da haklı kılmaktadır.

Tabii işin en garip tarafı da iddianamedeki son derece tutarsız, mantıksız, yaklaşımlar, gülünç iddialar karşısında suçlanan insanların itiraz etmeleri bile yargıyı etkileme gerekçesiyle yadırganmasıdır.

Yargıtay Başkanlar Bildirisi''nde öyle diyor. İddianameye öyle sahip çıkıyorlar ki onun eleştirmesine bile tahammülleri yok.

Düşünün ben siyasi yasağı istenen 70 kişiden biriyim. Başsavcı benim hakkımda gazetelerde çıkan yalan yanlış hatta tekzip ettiğim haberlere dayanarak iler tutar tarafı olmayan saçma sapan bir iddiada bulunmuş. Beyefendi benim hakkımda istediği karalamayı yapacak ben susacakmışım. Hem öyle bir yargılama ki benim hakkımda karar verecek mahkeme benim savunma yapmamı bile kabul etmeyecek. (Anayasa Mahkemesine bireysel savunma talebinde bulundum cevap bile vermediler.). Ben birinin evhamlarıyla yazdığı iddianameye karşı ferdi savunma dahi yapamayacağım ve susacağım öyle mi?

Kendilerini yasamanın da yürütmenin de üstünde gören bir mantıkla yetkilerini aşarak kuvvetler ayrılığı ilkesine de aykırı biçimde hem yürütmeyi hem de yasamayı görevlerinden dolayı eleştiriyorlar.

Doğrudur, modern demokrasilerde yargı yasamayı da yürütmeyi de denetler. Ama bu denetleme o iki erkten daha üstün olduğu için değil hukuka uygunluğu sağlamak içindir. Yasamayı Anayasa Mahkemesi denetler. Demeçlerle değil anayasaya aykırı bir faaliyet varsa vereceği kararla denetler. Yürütmeyi de Danıştay denetler. Ama bu denetleme bildiri yayınlayarak değil hukuka aykırı herhangi bir işlem hakkında yine hukuka uygun karar vererek denetler.

Ama muhtıralardan anlaşılıyor ki, bizimkiler hukuka uygunluk aramıyorlar, kafalarındaki otoriter ideolojiye uygunluk arıyorlar. İddianamenin mantığı da, Yargıtay''ın son bildirisindeki mantık da hukukun değil çağın gerisinde kalmış otoriter bir ideolojinin savunmasından ibaret. Yargıtay bildirisi 1940''lı yılların tek parti dönemine ait otoriter ideolojik yaklaşımın özlemini yansıtmakta ve maalesef Danıştay ve Üniversiteler Arası Kurul da aynı özleme destek vermektedir.

En vahim olanı da ana muhalefet partisinin bu otoriter ideolojik yaklaşıma jet hızıyla sahip çıkmasıdır.

Şunun da altını kalın çizgilerle çizmek gerekir ki bu otoriter ideoloji, Mustafa Kemal''in koyduğu çağdaşlaşma ve modernleşme hedefine de taban tabana zıttır.

Ne garip değil mi ABD milyonlarca kilometre uzaklıktaki Mars''a gerçekte olmayan masallardaki Anka Kuşu''nun adını verdikleri araçla ulaşarak Zümrüdü Anka''ya hayat verirken, hukuku üstün kılması gereken bizim yargıtayımız ve danıştayımız, bilimsel projelerle adını duyurması gereken ÜAK''mız siyasi muhtıralarını ülkenin istikrar ve huzurunun üzerine konduruveriyorlar. Milli iradeyi öne çıkarması gereken ana muhalefetimiz de maalesef bu muhtıralara destek veriyor.

Allah için hükümet hiçbir muhtıraya boyun eğmedi ve gereken cevabı verdi. Ama fayda ediyor mu etmiyor mu orası meçhul. Çünkü artık tuzun da koktuğu bir dönem yaşıyoruz.