Farklı dünyaların insanları

Ne kadar farklı dünyalar bir arada yaşanıyor ülkemizde, hayret ki ne hayret!

Lig maçlarının yayınını ''Lig-TV'' aboneleri izleyebiliyor. ''Lig-TV''nin de sahibi Digitürk Futbol Federasyonuna bunun bedeli olarak 170 milyon dolar ödüyor. Federasyon da parayı belli ölçüler içerisinde kulüpler arasında paylaştırıyor. Maçları kimin yayınlayacağı ihaleyle belirleniyor ve son ihaleyi kazanan Digitürk maç yayın hakkının 2010 yılına kadar sahibi.

Süleyman Demirel''in 1991 seçimi öncesinde taban fiyatlar konusunda "Hükümet ne veriyorsa, bizden 5 bin fazla" vaadine atıfta bulunuyorum.

"Ne kadar farklı dünyalar bir arada yaşanıyor ülkemizde" diye kafa sallamam işte bu noktada oldu. Bir yanda "Etrafta ne var ne yoksa benim olsun" diyenler ve akıllarına koyduklarını elde etmek için ellerinden geleni ardına koymayanlar... Bir yandan da kolayca elde edebileceği uzaklıktaki değerlerden bir başkası lehine feragat edebilenler... Bir yanda, "Aman ha, o olmasın" diye çatlayıp patlayanlara karşılık, diğer yanda "Aman ne güzel, hak eden biri oluyor" diye sevinenler...

Bir yanda kıskançlar, hasedinden kuduranlar; diğer yanda olanla yetinen, gerektiğinde eline geçen fırsatı başkasına ikram edenler...

"Diğer yanda" dediklerim arasına kendimi de yerleştirirsem kusura bakılmasın. Dün Meclis''te yapılan seçimden sonra yemin ederek yedi yıllık görevine başlayan Cumhurbaşkanı Abdullah Gül benim arkadaşım; hem de çok yakın arkadaşım... İnsanın zihnine böyle durumlarda "O oluyor da, ben niye?" diye bir soru çengeli dolanırmış ya, benim ise içim kıpır kıpır... Kendim o makama geliyor olsam bu kadar sevinmezdim.

Bende kıskançlık hissi olmayışı bana özgü bir şey mi acaba?

Sanmıyorum, çünkü tam tersi durumla karşılaşsaydı, Abdullah Gül''ün de benim için aynı hisleri taşıyacağını biliyorum. "Nereden?" demeyin, başbakan olduktan sonra, koltuğunu terk etmesi gerekeceğini bile bile, Tayyip Erdoğan''ın siyasi yasağının kalkması için geceli-gündüzlü çalışan ve sonunda bunu gerçekleştiren Abdullah Gül''den söz ediyorum...

Abdullah Gül''e özgü bir durum da değil bu. İstese pekâlâ kendisini Türkiye''nin en yüce makamına taşıması mümkün iken, Tayyip Erdoğan''ın hiç yüksünmeden Abdullah Gül''ü aday göstermesi az buz bir özveri mi sizce? Partisinin grup toplantısında, "Adayımız, Abdullah Gül kardeşim" ilânını yaptığında yüzüne hiç baktınız mı Tayyip Bey''in? O görüntü ekranlarda sıkça karşımıza çıktığı için rast geldiğinizde bakmanızı öneririm. Nasıl rahat, ikirciksiz, kendini aşmış bir yüzdür o...

Bu iki insanın ülkemizin en önemli koltuklarında oturuyor olmaları, özveri anlayışlarıyla ilintili olmasın? İnsanlar diğerkâm olanla kıskançlıktan içi içini yiyenleri derhal fark ederler çünkü.

"Ticarette, iş dünyasında durum başka mı?" dediniz. Neden başka olsun? Azim ve sebatlarıyla alın teri dökerek büyük paralar kazanmış öyle zenginler var ki ülkemizde, kendilerini pazara dökmedikleri için isimlerini bile bilmezsiniz. "Bana müşteri geldi kardeşim, sabahtan beri siftahsız yandaki dükkândan yap alış-verişini" devri bitti belki, ama yine de herkes "Başkasının elindeki de benim olsun" demiyor iş dünyasında...

Siyasette de öyle. İstese milletvekili ve bakan yapılabilecek konum ve saygınlıkta olduğu halde başkası lehine feragat etmiş nice insan tanıdım bugüne kadar; şu son seçimde bile göze göz dişe diş listede yer kavgası verenler yanında seçilecek yere ''daha ehil'' olduğuna inandığı arkadaşının ismini yazanlar biliyorum...

Acaba haset ve kıskançlık duygusunun pençesinde olanlar nasıl bir hayat sürüyorlar? Geceleri uykuları kaçıyor, dostları ve etraflarındakileri tedirgin ediyorlar mı? Kendilerine ait olmayanı görmek, izlemek, fark etmek onları nasıl rahatsız ediyor? Bu sürekli rahatsızlık hali morallerini nasıl etkiliyor?

Düşünün, paranın üzerinde yüzüyorsunuz, ama yatağınızı üreten fabrika size ait değil diye uyuyamıyorsunuz... 550 üyeli Meclis''te sizin ailenizden, yakın arkadaşlarınızdan bir kişi bile yok, ne kötü... Maçları izlemek zorunda kaldığınız kanal size ait değil; bütün gazeteler ve televizyon kanalları sizin olmadığı için hâlâ başka patronlardan maaş alanlar var medya dünyasında...Böyle insanlar var mıdır? Varlar ve kendileriyle taban tabana zıt başkalarıyla aynı ülkede paralel hayatlar yaşıyorlar...

Abdullah Gül bu konuda da herkese örnek olsun isterim.