İşleri zor, çok zor...

28 Şubatçı reflekslerden söz ediyorsun, fakat o reflekslerde epey gerileme var" dedi bir dostum ve gerekçesini bir cümleyle özetleyiverdi: "Baksana, 28 Şubatçı yazarlar, Sami Selçuk''un konuşmasına, ancak 24 saat sonra yorum getirebildiler."

Ne yalan söyleyeyim, olaya hiç böyle bakmamıştım; hatta ünlü bir yazar "Konuyu 24 saat beklettikten sonra ele alıyorum" diye yazdığında, bunu, bir yerlerden beklediği sinyallerin henüz ulaşmamasına değil, başka sıkıntılarına bağlamıştım.

Dostumun tespiti uyarıcı yerine geçti. Bir süre önce, eski bir istihbaratçının, "O gazeteyi BÇG''nin yayın organı olarak görmek lâzım" cümlesi nakledilmişti bana, onu hatırladım. Gerçi refleksi zayıf yönetmenin gazetesiyle istihbaratçının kast ettiği aynı değil, ama demek ki, gazeteleri böyle tasnif etmek mümkün oluyor...

Dikkatim ayağa kalkınca daha önce fark etmediğim ayrıntılar karşıma dikilmeye başlar benim. Başbakanlık basın yayın genel müdürlüğünün yayımladığı ''dış basında Türkiye'' bültenine göz gezdirirken, İsviçre''de çıkan 160 tirajlı Neue Zurcher Zeitung gazetesinden tercüme edilen bir yorumla karşılaştım. Yazar, son gelişmeleri aktarırken, bir yerde Hürriyet''ten alıntı yapması gerektiğinde, İsviçreli okurlarına şu bilgiyi yansıtıyor: "Ordu yanlısı Hürriyet gazetesi..." Bu sıfatı görünce ne kadar güldüğümü bilemezsiniz...

Gülmemin sebebi, İsviçrelilerin bu yazıyı okudukları gün, Hürriyet''in Sami Selçuk konuşmasının basındaki yankılarını sayfalarına taşırken kullandığı bir tasnifti. Hürriyet, 28 Şubatçı gazetelerde çıkan yorumları geniş biçimde verirken, Yeni Şafak''ın da içinde yer aldığı birkaç gazete için sayfanın en kuytu köşesini uygun bulmuş; başlık olarak da "Dinci gazeteler" sıfatını kullanmış... Oysa, aynı İsviçre gazetesi, Yeni Şafak''tan yaptığı bir alıntının önünde, yazarı için yalnızca ''politik yorumcu'' sıfatını kullanmakla yetinmekte...

Galiba, taşlar önce dışarıda yerli yerine oturuyor, bizdekilerin ise, 28 Şubatın refleksleri eskisi kadar güçlü olmadığından, yazılarında tavır belirlemek için 24 saat beklemeleri gerekiyor... Dışarıdakiler, herkesi kendi değerine göre öne çıkartır ve gazeteleri gerçek konumlarına göre tasnif etmekten çekinmezken, bizimkiler kimseyi aldatamayan eski yâvelerini sürdürüyorlar... Bunlara gülmeyeyim de ne yapayım?

Bizim ''28 Şubatçı medya'' yurtdışındaki itibarlı medya organlarıyla çok sık ters düşmeye başladı. Hatta bizdekilerin yalan ve yanlış haberlerinin tekzibi, aradan fazla vakit geçmeden, ya bir yabancı ajanstan, ya da itibarlı bir gazeteden geliyor. İşleri eskisi kadar kolay değil; çok zor çok...

Örnek mi istiyorsunuz, işte size örnek: Eski istihbaratçının "BÇG''nin yayın organı" dediği gazetede fotoğraflı bir haber yer aldı hafta içinde. Gazete çok fotoğraf ve az yazı mantığıyla çıkıyor. Habere göre, deprem bölgesinde hizmet veren ''dinci vakıflar'' kadın-erkek ayrımı yapıyorlarmış; kurdukları aşevine dişi sinek bile yaklaştırmıyorlarmış... Haber bu. O haberin ertesi günü, ünlü Associated Press (AP) ajansı bütün dünyadaki abonelerine şu haberi geçti: "İslâmî gruplar hükümete rağmen depremzedelerin hizmetindeler." Haber, deprem bölgesindeki Huriye Öztürk adlı bir kadının günlerce çektiği diş acısını Ankara belediyesinin sağlık merkezinde dindirdiği bilgisiyle başlıyor ve aynı kadının "Benim için politika önemli değil, yaptıkları insani bir hizmet" cümlesiyle de bitiyor. Ajans muhabiri, çeşitli İslâmî vakıfların hiçbir ayrım gözetmeksizin deprem bölgesine götürdüğü hizmetleri birbiri ardına sıralamış...

Bekâr evlerinde kahvaltı altlığı olarak kullanılmayı bir matah zanneden ucuz gazeteler, tekzibi aynı gün dış basında çıkan yalan haberlerle kimi aldatacaklarını sanıyorlar Allah aşkına? Bu yolla yalnızca patronlarının kasalarını biraz daha hafifletmiş oluyorlar, o kadar. İnandırıcılıkları kalmadığı için hesabına çalıştıkları odakların işine de yaramıyorlar.

Sadece aynı çizgide hareket eden yayın organlarında değil, onları bilgi ve istihbaratla besleyen Batı Çalışma Grubu''nda da seviye düşmesi söz konusu galiba. Yoksa, Genelkurmay başkanı Org. Hüseyin Kıvrıkoğlu''nun "özel seçilmiş gazeteciler" (bu sıfat bana ait değil, bir çok yabancı gazete ve ajans, Genelkurmay''daki basın toplantısına katılan meslektaşlar için "özel seçilmiş gazeteciler" sıfatını kullandılar) ile yaptığı basın toplantısında üç vahim hataya sebep olur muydu BÇG?

Bir milletvekili ile ilgili ilk vahim hatayı ihbarcının ''eroin'' ilişkisi ve "DSP''li tanık" ortaya çıkınca herkes öğrendi. İkinci hata, Genelkurmay''ın açıklama yapmasına sebep olan "Kürt sorunu ve kültürel haklar" konusundaki sözlerdi. Üçüncüsüne nedense kimse değinmedi: Adana''da yayın yapan bir radyoda, depremde ölenlerden "Leşler" diye bahsedildiğini söylemişti Org. Kıvrıkoğlu; itham edilen ''Özel FM 103.3''ten cevap geldi. Radyonun yönetim kurulu başkanı A. Andı, "Bizim mikrofonlarımızda böyle bir söz sarf edilmedi; RTÜK de iddianın doğru olmadığını tespit etti" açıklamasını yaptı. Belli ki, sağdan soldan gelen mesnetsiz ihbarları sanki gerçekmiş gibi önüne koyup Genelkurmay başkanını yanılgıya düşürmüş BÇG...

"BÇG güdümündeki 28 Şubatçı" medyanın işi zor, çok zor.