Nasıl oluyor da oluyor?

Emin Çölaşan''ın yazısına sansür uygulandığı iddiasına, Doğan Medya Grubu, yeni faaliyete geçen Yayın Konseyi aracılığıyla cevap verdi. Hayatımda böylesine açık sözlü bir açıklama pek az okudum. Çölaşan''ın sergilediği teslimiyetçi tavrın sebebinin ipuçları da var o açıklamada.

Uzun uzun yazmışlar, ama işin özü bir cümlelik: "Evet, Çölaşan''ın yazısının bazı bölümlerini biz çıkardık" diyor açıklamayı kaleme alanlar; "Benzer bir yazı daha yazsın, onu da çıkartırız..." demeye de getiriyorlar. Yazıdan sansürlenen bölümler çıkartılırken Çölaşan''ın rızasının alınmadığı da belli; "Emin Çölaşan da 11 Aralık 1999 tarihli yazısında bu gerçeği vurgulamıştır" cümlesi ise onun yapılanı kabul ettiği anlamına geliyor. Öyle anlaşılıyor ki, bizler Çölaşan''ın ''şeref ve onur'' mücadelesine girmesini beklerken, yazısını sansüre uğratanlar, "İşlem doğru, ben yanlıştım" bile dedirtmişler Çölaşan''a...

Doğan Medya Grubu, cerbezeli yazarının onurundan çok kendi grup itibarını düşünüyor belli ki. "Bundan sonra böyle, işinize gelirse" tavrı bunu açığa vuruyor. Bu kadar aleniyete dökülen keskin tavırdan sonra, Çölaşan''ın yazılarını okumaktan vazgeçmekte hiçbir mahzur yok. Onun türünde, alanı bu kadar daraltılmış bir gazeteciliğe mahkum olan kişinin yazdıklarını okumakla, hatta dikkate almakla kaybedecek vaktim yok benim. Medya dünyasında kendini etrafa ''kırılmaz, bükülmez'' biri olarak tanıtan bir yazarın da sonu böyle gelecekmiş demek... Yazık oldu.

Oysa, "Eğer gazetemin benim yazılarımdan, cümlelerimden ve hatta sözcüklerimden birine sansür uyguladığını kanıtlarsa" demişti beni kast ederek Çölaşan ve eklemişti: "Kanıtlamanın da ötesinde bir tek belirtisini gösterirse, ben bu mesleği o gün bırakırım... Çünkü onurlu ve şerefli bir gazeteci, yazısındaki her sözcüğün sahibidir. Bir tek satırına sansür uygulanması bile, onun derhal istifa etmesini gerektirir." Şimdi, kendisine sansür uygulandığını cümle âleme duyurmak için açıklama yapıyor gazetesi, o da, "Yapılan normal" diyor. Helâl olsun.

Ben, bu noktaya gelineceğini daha önceden keşfetmiştim aslında. Çölaşan, 1996 sonlarında, rahmetli Yavuz Gökmen''i kast ederek, "Yazısına sansür uygulanan haysiyetsizler (!) var" diye yazdığında, ben, ona da sansür uygulandığını ispat etmiştim. "İspat edersen istifa ederim" diye önceden meydan okuduğu halde, ispat sonrası pısıp köşesine çekilmeyi yeğlemişti. Şimdi de aynısını yapmaya kalktı, ama ''star'' gazetesi konuyu büyütünce suskunluğunu bozmak zorunda kaldı.

Üç yıl önceki tartışmamızda, "Ben senin hakkında kimseye tezkiyede bulunup panele çağrılmanı sağlamadım, senin yanında yazıma sansür haberi aldığım doğru değil" diyerek beni yalancılıkla itham etmişti Çölaşan. Tartışmayı bitiren "Şeref sınavı" (Zaman, 29 Kasım 1996) başlıklı yazımda, iddialarımın doğruluğunu, yazılı metinlere ve kendi ifadelerine dayanarak ispatlamıştım.

Paneli düzenleyen Edebiyatçılar Derneği''ydi ve derneğin başkanı Prof. Mustafa Şerif Onaran, o sıralar çıkan Siyah/Beyaz gazetesinde (27 Haziran 1995) olayı şöyle kayıtlara geçirmişti: "Edebiyatçılar Derneği, bir kaç yıl önce, ''fıkra yazarlığı'' üzerine bir açık oturum düzenlemişti. Bu açık oturuma değişik görüşte yazarlar katılsın istiyorduk. Emin Çölaşan dürüst bir gazeteci olduğuna inandığı ''Zaman yazarını'' (burada benim adım anılıyor. T.K.) da çağırabileceğimizi söyledi."

Benim yanımda yazısının sansürlenmesi ise Çağdaş Gazeteciler Derneği''nin (ÇGD) 1992 yılında düzenlediği Basın Kurultayı sırasında geçmişti. Beklerken, Çölaşan''ı telefona çağırdılar, döndüğünde burnundan soluyordu. Yazısını sansürlemişlerdi... Hızını alamayıp panelde de konuya değindi ve sözleri sonradan kitaplaşan kayıtlara şöyle geçti: "Şimdi gazeteler işte bunların elindedir ve vitrine çıkmış, ama bunlardan olmayan insanların da hergün bunlarla kavgası vardır. Az önce yaşanan bir kavgaya yine bu salonda oturan bir gazeteci arkadaşımız tanık oldu." O ''gazeteci arkadaş'' bendim işte.

Sansüre uğradığı itirafını Emin Çölaşan bir kitabında bizzat yapmıştı. "Turgut''un Serüveni" kitabında s. 12-13) şu satırlar yer alıyor:

"Sonra Özbayrak anlattı. Benim yazıları hergün faksla Erol Simavi''ye geçiyorlarmış ve gazetemizin sahibi, bazı uygun görmediği bölümleri benim yazı dizisinden çıkarıyormuş. Bugün 4 Temmuz 1988 saat 14.50: Çetin Emeç İstanbul''dan beni aradı. O gün dizinin ikinci yazısı vardı ve kesintiye uğramıştı. ''Dizinin bazı bölümlerini Erol Bey sakıncalı buldu. Bu yüzden o bölümleri çıkaracağız. Bilgin olsun'' dedi. (..) Bu kesintiler yazı dizisi boyunca devam edip giderken, bizim Ankara bürosunda da, arkadaşlarla aramızda ilginç espriler oluyor. Kemal Saydamer bana, ''Abi sana ne mutlu ki, yazılarını Erol Simavi gibi bir büyük adam makaslıyor'' diyor, hep birlikte kahkahalarımız patlıyor. Ben diyorum ki, ''Erol Beye bir faks çekeceğim ve yayınlanmakta olan yazı dizniz çok güzel, ellerinize sağlık'' diyeceğim. Yine kahkahalar patlıyor."

Çölaşan son günlerde fitre ve zekât konusunda ilginç bir kaç yazı yazdı; suya sabuna dokunmasına izin vermeyen gazetesinin ''Ramazan'' sayfasına taşınma hazırlığı mı yapıyor yoksa? O konuda başarılı olabileceğinin ilk işaretini de yine yazarınıza vermişti Çölaşan.

En iyisi onu da yarın anlatayım.