Erdoğan ve 2008

Erdoğan 2008 yılında da en çok konuşulan siyasetçi oldu. 3 Kasım 2002 seçimlerinde partisini iktidara taşıyan Erdoğan yılın adamı olmuştu. 2003''te başbakan olan, sonraki yıllarda AB ile katılım müzakerelerini başlatan, 2007''de yüzde 47 oyla iktidarını sürdüren Erdoğan hep yılın lideriydi. 2008''de de bir çok yazara gören yılın lideri yine Erdoğan oldu.

En başarılı lider sıralamasında başından bu yana birinciliği koruyan Erdoğan, doğal olarak 2008''de hakkında en çok haber çıkan siyasetçi konumunda.

Geçtiğimiz yıl Erdoğan''la ilgili 282 bin haber çıkmış, Gül''le ilgili 131 bin, Baykal''la ilgili 80 bin, Toptan''la ilgili 33 bin, Bahçeli ve Babacan''la ilgili 31 bin…

Bir siyasi liderin 6 yıl boyunca zirvede yer kalması hiç de kolay değildir. Hem popüler olacaksınız, hem güven ve beğeni sıralamasında birinciliği koruyacaksınız, hem de gündemi belirleyenler listesinde ön sırada olacaksınız…

Erdoğan''ın 2008''deki en büyük başarısı şüphesiz, AK Parti''yi mahkeme sürecinden sağ sağlim çıkarmak olmuştur. Çeteler ve mafyayla mücadelede başarılı olan hükümet açısından Ergenekon operasyonu önemli bir aşamayı ifade ediyordu.

2008''de Erdoğan bazı çevrelerce eleştirilirken, bir çok kesimden de takdir ve övgü aldı.

Aslında Erdoğan''ın eleştirilmesine sebep olan açık sözlülüğü, takdir edilen başarılarının arkasında yatan faktör olarak da görülebilir.

ABD''yle ilişkiler konusunda eleştirilen Erdoğan, 2008 yılında PKK ile mücadelede ABD''nin tam desteğini almaya bildi. Tezkere sürecinin sıkıntılarından sonra ABD''nin işbirliğini kaybettiği düşünülürken, tam tersine ABD açısından önemli müttefik konumunu pekiştirdi, Kuzey Irak''a yönelik operasyonlarda mesafe aldı.

Kuzey Iraklı liderlerin kimi sözlerine tepki vermekten çekinmeyen Erdoğan, 2008 yılında bu liderlerle temas kurulmasını sağlayarak, PKK''nın köşeye sıkışması sürecini hızlandırdı.

İsrail''in Pakistan''la diplomatik ilişki başlatmasını sağlayan lider olarak aynı zamanda Filistin-İsrail, Suriye-İsrail arasında arabuluculuğa soyunan Erdoğan, İsrail''in yaptığı yanlışlıklar karşısında sert tepki vermekten çekinmedi. Gereken her durumda uyarısını yaptı. Gazze saldırısı sonrasında İslam dünyasından ilk ve en sert açıklama Türk hükümetinden geldi.

Ermeni diasporasına ve soykırım iddialarına karşı milli hassasiyetleri gözeten bir duruş sergileyen Erdoğan, Ermenistan''a yönelik açılımlara da imza atarak ezberleri bozdu.

DTP''yi ve PKK''yı şiddetle eleştiren Erdoğan, Kürt meselesinde demokratik açılımları yapan, Kürtçe televizyonu hayata geçiren lider oldu.

Kısacası Erdoğan hem rasyonel adımları atmaktan kaçınmadı, hem de gereken yerde duygusal tepkisini gizlemedi.

Erdoğan''ın samimiyeti ve açık sözlülüğü, bir çok konuda tepkiler vermesine ve bazı çevreleri rahatsız etmesine sebep olmuş olabilir, ama her olayda Erdoğan ezber bozan açılımlar yaptı, sorunların üzerine gitmekten kaçınmadı.

Rusya-Gürcistan sorunu ortaya çıkınca bölgeyi gezen ilk lider oldu. Gazze saldırıları sonrasında bölge ülkelerini dolaşan ilk lider yine kendisiydi.

Arap ülkeleri göstermelik tepkiler verirken ve İsrail konusunda reel politikaya sığınırken, Erdoğan reel politikayı yadsımayan bir normatif politika örneği ortaya koymaya çalıştı.

İki yüzlü, çifte standartçı, ya hep ya hiççi yaklaşımların hakim olduğu dünya siyasetinde gerektiğinde tepki verebilmek pek de alışık olunan bir tutum değildir. Mesele genelde ya siyah, ya beyaz ekseninde görülür. İsrail bir yanlışlık yaptığında ABD''nin, İngiltere''nin ya da AB''nin tepki verdiğini göremezsiniz. İlişki içinde olduğunuz ülkelerin yaptıklarını tamamen onaylamak, farklı ses çıkarmamak durumunda kalırsınız.

Oysa Türkiye''nin gücü herkesimle aynı samimiyetle ilişki kurabilmekten geçiyor. Türkiye, İran''a ABD''nin hissiyatıyla paralel şekilde tepki gösterse, ihtiyaç olduğunda devreye giremezdi.

Türkiye, Rusya''yı "mutlak hasım" gibi görse, bir çok konuda yapıcı katkı veremezdi.

Türkiye, Hindistan''la ilişkilerini geliştirmese, Pakistan sıkıntıya girdiğinde yardımı istenen ülke olamazdı.

Türkiye, Suriye ile arasına duvar örse, İsrail-Suriye görüşmelerinde arabulucu olamazdı.

Hükümetin tarzı başlangıçta bir çok kesim için yadırgatıcı, geleneksel yaklaşımlara uygun düşmeyen bir tarz olarak görülmüş olabilir. Ancak gelinen noktada Türkiye, bölgesel dengelerde desteği aranan bir aktör haline geldiyse, bu yaklaşımın yanlış olmadığı söylenebilir..