Talabani"nin derdi ne?

Irak''ın Kürt Cumhurbaşkanı Celal Talabani son günlerde farklı havalara girmeye başladı. Bir dönemler sadece Türkiye tarafından kabul edilerek dünyaya açılabildiklerini ve Saddam''ın zulmü karşısında Türkiye tarafından himaye edildiklerini unutmuşçasına, Türkiye''ye karşı efelenme ve hatta tehdit etme pozlarına giriyor.

Talabani''yi bir rahatsızlık sarmış. Türkiye''ye sızarak bombalar patlatan PKK''ya istedikleri himaye ve özgürlüğü verecekler, Kerkük''ün demografik yapısını istedikleri gibi değiştirecekler, ama Türkiye bunlara karışmayacak.. Bu mümkün mü? Türkiye Irak''ın içişlerine tabii ki karışmaz, ama kendi içini karıştırmak isteyenlere de sessiz kalamaz. PKK Kuzey Irak''ta durduğu sürece bu sadece Irak''ın değil, Türkiye''nin de içişi, meselesidir.

Talabani ABD''den aldığı dokunulmazlık zırhıyla bölgede istediği havayı atabileceğini sanıyorsa yanılıyor. Bu çiğlikleri ne Irak gibi bir devletin başkanlık makamı kaldırabilir, ne de “aşiret ağzıyla” yapılan bu konuşmaları Türkiye sineye çeker.

Siz hem Türkiye''ye kabul edilebilmek için kırk takla atacaksınız, hem de aba altından sopa göstererek tehditler yağdıracaksınız. Bu durum bile Talabani''nin kameti kıymetini göstermeye yetiyor.

Talabani, ABD''nin PKK ile mücadele için özel temsilci atamasından ve Türkiye''nin yaptığı baskı sonucu PKK bürolarının kapatılmasından çok rahatsız görünüyor. Son çıkışlarını buna bağlamak gerekir.

Kendi bölgesindeki terör örgütü üyesi Kürtleri savunma psikolojisiyle, “biz burada özerk bir yönetim kurduk, siz bizim Kürtlerimize karışamazsınız” edasıyla kızgınlığını dile getiriyor, hezeyanlarda bulunuyor. “Komşu ülkelerdeki Kürtleri kışkırtırız” iması yapıyor.

PKK''nın giderek uluslararası baskı altına girmesini aşmak için de “PKK''yı ikna ettik, yakında ateşkes yapacaklar” diyor ve PKK''yı “taraf” pozisyonunda kabul ettirmeye uğraşıyor.

PKK''ya yönelik hamleleri siyaseten dengelemeye, hem bozulan fiyakalarını düzeltmeye, hem PKK''nın ezikliğini gidermeye çalışıyor.

Talabani''nin PKK''nin hamiliğine soyunması sadece Kürt dayanışması olarak yorumlanamaz. Aslında Talabani PKK''ya yapılan baskıyı, Kuzey Irak otoritesine yapılmış bir baskı olarak görüyor ve bundan rahatsız oluyor. Bu topraklardaki herhangi bir faaliyetin Türkiye''nin baskısıyla etkisizleştirilmesini ise hazmedemiyor, bu hareketi kendilerine yönelik bir etkisizleştirme gibi okuyor. “Biz ABD''nin bu bölgedeki bir numaralı ve koşulsuz müttefikiyiz, bizi nasıl sıkıştırırlar” havasına giriyor.

Diğer bir husus, Talabani''nin “bizim de kartlarımız var” sözü. PKK''yı bir nevi kendi kartları gibi görüyor. Oysa Talabani bilmeli ki, Talabani''nin bir kartı olamaz, Talabani ancak birilerinin kartı olabilir.

Nitekim de Irak''lı Kürt liderler birilerinin çok iyi birer kartı olmuştur. Kendilerini ABD''nin kullanımına koşulsuz şartsız açmışlar, bu kullanım değeri kadar değer kazanmışlardır. Kendini kullandırtma alışkanlığı ise bölgede Irak Kürtlerini İsrail''den sonra bölge halklarının aleyhine kendi çıkarları için her şeyi yapabilecek ABD işbirlikçisi bir hale getirmiştir.

Uzunca zaman ezilen, dışlanan, mağdur edilen bir kitlenin liderliğine soyunan bu insanların kısa zamanda bölgede kullanışlı malzeme haline gelmesi siyaseten bir başarı gibi görünebilir, ama uzun vadede üzerlerine öyle kötü bir etiket yapışacaktır ki, temizlemesi çok zor olacaktır.