İnsaf yahu, insaf!

Naipaul gibi İngilizlerin açıkça ajan provokatör olarak kullandığı üçüncü sınıf, pespaye bir yazarın Avrupa Yazarlar Parlamentosu''na davet edilmesi olacak iş değil. O yüzden medya üzerine gitti bu olayın haklı olarak ama insaf ve vicdan ölçülerini aşarak ve zaten dört bir taraftan çoklukla haksız ve maksatlı olarak topa tutulan 2010''a vurmak için bir fırsat olarak değerlendirdi bunu.

Bu arada 2010''un sinema direktörü olarak Mahpeyker gibi aslâ tasvip etmediğim, desteklemediğim rezalet bir film üzerinden meselenin iç yüzü bilinmeden beni de yıpratmaya dönük bir yayın faaliyetine girişildiğini gözlemliyorum.

"Naipaul skandalı" dolayısıyla çoğunlukla haklı ve doğru argümanlar çerçevesinde Yeni Şafak''ta iki yazar -Akif Emre ile Salih Tuna- konuyu sütunlarına taşıdı.

Akif Emre''nin benim de öteden beri sıklıkla dillendirdiğim, İslâmî entelijansiyasidaki kişilik ve zihin kayması sorununu enfes bir şekilde özetlediği yazısında isim vermeden Mahpeyker rezaleti üzerinden okuyucuda beni de yerden yere vurduğu bu dekadant kişilerin içine dahil ettiği izlenimi oluşturan ve bu iğrenç karenin içine yerleştirdiği sonucu doğuran sözkonusu yazısı ve ardından Salih Tuna''nın münasebetsiz (?) ve yalan yanlış sözleri benim sigortalarımın atmasına yetti. Dengem bozuldu. Uykularım kaçtı.

Benim böylesi bir şeye sessiz kalmam elbette ki mümkün değil. Gelen e-maillere ve telefonlara cevap yetiştirmekle uğraşıyorum üç gündür. Mahpeyker meselesiyle ilgili bir açıklama yapmam farz oldu artık.

Öncelikli olarak ben Mahpeyker''le ilgili almam gereken önlemleri fazlasıyla risk alarak aldım zaten. Bunu -Akif Emre dahil- bilenler biliyor.

Benim Mahpeyker gibi rezil bir filmi onaylamam mümkün mü? Benim kontrolümün dışında bu film gösterime girdi ve Allah''ın yardımıyla gişede battı çok şükür.

Proje sahipleri, filmin kopyesini, bütün ısrarlarımıza rağmen son gün gönderdiler bana. Filmi görünce neye uğradığımı şaşırdım. Galasını protesto ettim; bakan ve diğer zevatın galaya gitmemelerini söyledim. Proje sahibini derhal ofise çağırdım ve yapması gerekenleri bir bir ilettim kendisine. Ama yapmadığı anlaşılınca parasını ödemedim, ödemeyeceğim. Ayrıca filmin Avrupa''da gösterimleri vardı; iptal ettim ve 2010 logolarını çıkarttırdım.

Ben kontrolümün dışında gelişen bu olaydan hemen sonra istifamı verdim ama kabul edilmedi: "Bu kadar güzel iş çıktı; kendine haksızlık etme; bu sorunu bir şekilde hallederiz" denildi. O yüzden açıklama yapmadım şimdiye kadar.

Ben 2010''da İstanbul''un -özellikle Osmanlı- medeniyet birikiminin yeniden icat edilmesiyle birlikte dünyanın karşı karşıya kaldığı en temel sorunları çözebilecek şifreleri barındırdığını ve bu şifreleri deşifre edecek estetik değeri yüksek, film dili geliştirecek, parlak ve yeni kuşakların önünü açacak birinci sınıf projeler yapmak için, bana ayrılan bütçenin 10 katından fazlasını alacak kadar inanılmaz bir mücadele verdim. Hiç kimsenin vermeyi göze alamayacağı, yorucu bir mücadele. Bu arada bu tür kurumlarda görülebilecek komisyonculuk, rüşvetçilik ve yolsuzlukla da, ilkel bürokrasiyle de kıran kırana savaştım.

Sonuçta, ortaya çok esaslı, nitelikli, bütün dünyada takdir edilecek, çaplı projeler çıktı. Bu filmler, yarın televizyonlarda gösterildiğinde 2010''da yüzümüzü ağartacak dünya çapında işlerin yapıldığını herkes görecek ve o zaman beni ve Şekip Bey''i yıpratmaya çalışanlar ne diyecek merak ediyorum doğrusu…

2010, baştan yanlış kuruldu. Üç kez yönetim değişti. Son yönetimin bazı dengeleri de gözeterek yapabileceğinin en iyisini yapmaya çalıştığını söyleyebilirim. 2010''u ve Yürütme Kurulu Başkanı Şekip Avdagiç''i vurmaya çalışanların çoğunun nedensiz olmadığını bilin derim.

Bu satırları, "şakşakçılık" ve "midesinden bağlılık" olarak yaftalayacak kişiler çıkabilir. Ama bilenler bilir, ben hiçbir yere "midesinden bağlı" olmadım. Paradan nefret eden biriyim ben. Aldığım parayı arkadaşlarımla paylaşmaktan çekinmem. O yüzden kirada oturuyorum hâlâ. Ayrıca İlkelerime uymayan hiçbir yerde bir saniye bile kalmadım. Eğer Şekip Bey''in ve bakanımız Hayati Yazıcı''nın aktif desteği olmasaydı ben 2010''da bir gün bile durmazdım.

Şekip Bey''in özellikle idari birimde tertemiz, ehliyetli bir ekip kurduğunu da vurgulamak isterim. Burada Maliye Direktörü Osman İnce''yi özellikle anmam gerekiyor. Yolsuzluklara geçit vermiyor Osman Bey. Proje Takip Direktörü Erkan Bey, İdari Direktör Emre Kaçar, Satınalma Müdürü Faruk Şenel, Personel Direktörü Süleyman Dinçer kardeşlerim, 2010''daki bütün iyi ve çaplı işlerin gizli kahramanlarıdır.

2010''da şimdiye kadar sinemada yapılmayan işler yapıldı. Hadi takdir edilmeyi bir tarafa bırakalım, bilip bilmeden tekdir edilmek insanın kanına dokunuyor gerçekten. Eğer benim yerimde bir solcu arkadaş olsaydı, şu an Türkiye''de yere göğe sığdırılmazdı. Ama benim bu tür derdim olmadı hiçbir zaman. Ben yaptığım işi hep Allah rızası için, ülkem için, ülkemin garip insanları, gelecek kuşakları için ve ideolojik kesimler arasında adaleti özenle gözeterek yaptım. Ve mahlûk bilmezse Hâlık bilir, dedim.

Hiçbir yerde yapılan bütün işler mükemmel olmuyor; böyle bir şey eşyanın doğasına aykırı zaten; fakat ben bütün işlerin birinci sınıf olması için çok çaba sarfettim ve bunu da büyük ölçüde başardık. Ama -bütün çabalarıma rağmen ortaya çıkan- Mahpeyker rezaletinin hâlâ uykularımı kaçırdığını ve izleyen herkesten özür dilediğimi de bilin isterim.