Medyanın "Ölüm/le Dans"ı!

Türkiye''de İnternet''i en yoğun/imaginatif şekillerde kullanan pek az kişiden biri olduğumu zannediyorum. Her ay yüzlerce dergi takip ediyor; en önemsediğim düşünürlerle doğrudan konuşabiliyorum. (Şimdiye kadar chat/tantana yapmadım; ve Internet''in, sadece tantana yapmak için kullanılıyor olmasını şiddetle protesto ediyorum).

Ama bugüne kadar, NETropolitan hayatımdan hiç sözetme gereği duymadım. Çünkü Internet''in dili Frenkçe. Internet, Türkiye gibi büyük ekonomik sorunlarla boğuşan bir ülkedeki gazete okuyucusunun kahir ekseriyetini hiç mi hiç ilgilendirmiyor.

Milliyet, Cumartesi günü, "Oh ne h@yat" diye bir manşet atmış. İnanılır gibi değil! Neymiş efendim, Internet ülkede hızla yaygınlaşıyormuş! Hayatımızın çehresini değiştirecekmiş! Vesaire. Iyi de, bu ülkede açlık da yaygınlaşıyor! İşsizlik de! Bunalımlar da! Bunlar da hayatımızın çehresini değiştiriyor: Hem de derinden... fena halde sarsarak ve sallayarak!

Peki, ne zaman atılıyor böyle bir manşet? Medyanın kendisine pek yakın hissetttiği Mesut Yılmaz''ın Meclis''te aklanma operasyonunun başarıyla tamamlandığı ve Danıştay''ın bu gazetelerin patronlarına adeta "yolunuza devam" dercesine son derece tartışmalı bir karar aldığı gün atılıyor "Oh ne hayat" manşet/leri! İnanılır gibi değil!

Düşünsenize... Ve gemi yürüyemez hale gelmiş; siz kalkıp sanki İtalya''da yaşıyormuşsunuzcasına, Fellini''ye bile taş çıkartacak kadar bir hayal gücünüzün varolduğunu kanıtlamaya çalışırcasına (!) "Oh ne hayat" (yan gel de yat/keyfine bak) diye manşetler atıyorsunuz! Kafayı mı yediniz siz? Yoksa hayal ve aşk gemisinde mi yaşıyorsunuz? Ya da, "bana ne, milletin halinden!" mi diyorsunuz? Peki o solculuğunuz da neyin nesi oluyor öyleyse! Bu kadar tuzu kuru, gözü kara, bu kadar Fransız ve duyarsızlaşmış olamazsınız!

Memleket, ekonomik açıdan en zor dönemlerinden birini yaşıyor... Her gün sayısız işyeri kapanıyor... Ülkedeki işsiz nüfus sayısı tahammül ve dayanma sınırlarını çoktan aşacak bir raddeye fırlamış... Geçim sıkıntısından gerçekten perişan olan milyonlarca memur, işçi, çifçi kitlesinin temsilcileri dertlerini anlatmak için üst üste gösteriler yapıyorlar... Bunların hiç biri haber olmuyor! Ama içerde ve dışardaki güç ve çıkar odakları için "kapıkulu" rolleri oynamaktan başka bir görev tanımayan yazılı ve görüntülü medyamız sanki ortalık güllük gülistanlıkmış gibi hareket etmekte, dışardan ve içerdeki güç ve çıkar odaklarından yapılan zoraki pompalamalarla toz-pembe Türkiye tabloları çizmekte hiçbir sakınca görmüyor! Olacak iş değil doğrusu!

Ülkenin en etkin gazetelerinden biri, sanki hayal veya aşk gemisinde yaşıyormuşuz gibi, "Oh ne hayat" (yan gel de keyfine bak) diyecek kadar toplumun sıkıntılarına, acılarına, trajedilerine karşı son derece Fransız ve duyarsız bir tavır takınmaktan çekinmiyor!

Milliyet''i, böylesine vurdumduymaz, duyarsız, Fransız, kaba, banal ve snob ("züppece") tavrından ötürü kınıyorum. Evet, ülkenin en kötü ekonomik darboğazlardan birinden geçtiği bir ortamda böylesine duyarsız manşetleri atabilen gazeteleri ve her akşam, vur patlasın çal oynasın havaları çalabilen medyatörleri kınıyorum.

Sahi, siz bu ülkede yaşamıyor musunuz? Sonsuza dek böyle yaşanamayacağını bilemiyor musunuz?