Çok "cansıkıcı"

Havalar serin, hatta soğuk ama, aylardan Nisan. Baharın gözle görünür hale geleceğine dair umudumuz var.

Seçim sath-ı mailine girmişiz. Partiler adaylarını ilan etmiş. Seçim bildirgelerini açıklamış.

Millet, hangi proje makul, hangisi uçuk, hangisi ne kadar faydalı, ne kadar yanlış, kim ne kadar oy alırsa ne kadar sandalye kazanır, onu konuşuyor.

Projeler çok ama, en önemli proje anayasa değişikliği.

Başbakan daha yeni söylemiş, ''Kürt sorunu tarihe karışacak'' diye.

Belki, yeni anayasa, etnik kimliklerin bir arıza olarak görülmesini ortadan kaldırır. Belki, insanların hepsinin saygıdeğer olduğu bu anayasaya yazılır.

Belki anayasa kitapçığının bir yerine, ''Türk olmak, Kürt olmak, Laz, Çerkez, Abhaz, Gürcü vesaire olmak bir imtiyaz veya bir kusur değil, önemli olan adam olmak'' diye bir fıkra sıkıştırırlar.

Belki BDP, bu kez kendi başına siyaset yapmaya uğraşır, belki teröre karşı istiklalini kazanır.

Silah tehdidi milletin tepesinden uzaklaşır, ne istediklerini siyasetle söylerler.

Belki kan dökülmez. Anneler sadece ayrılık için ağlarlar, ölüm için ağlamazlar.

Olur mu olmaz mı, bilmem ama, umut işte.

Kötü niyetliler sabote etmezse, ''ortalık karışsın, belki iyi saatte olsunlar bize iktidardan hisse verirler'' diye düşünenlere fırsat verilmezse… Herkes için iyi olan bir zemine ulaşmayı herkes benimserse neden olmasın?

''Şu alemde, bütün insanların aynı anda ve aynı ölçüde mutlu olması mümkün olmayabilir, ama herkes mümkün olan eşitlik seviyesine ulaşsın'' diyebilirsek, neden olmasın?

Bunları düşünmenin zamanıydı. Bunları ümit etmenin zamanıydı.

İyi bir ''bağımsız'' aday listesi vardı BDP''nin. (Hem bağımsız, hem BDP''nin, belki bu paradokslara da ihtiyaç kalmazdı önümüzdeki dönemde.)

İçlerinde, ''arkadaşlar, siyaset yapalım, şiddetin kalıcı olmaması için birşeyler yapalım'' diyebilecek adamlar vardı.

''Kürtler''in haklarını kısıtlayan sadece ''anayasal'' sorunlar değil, terör de onların düşündüklerini ifade etme haklarını kısıtlıyor, onların ticaretini, huzurunu bozuyor, bu gerçek belki farkedilirdi.

''Küüüüt'' diye geldi YSK''nın kararı. BDP''nin 7 adayını seçimden düşürdüler.

''Yargı kararıdır, boynumuz kıldan incedir'' mi demek lazım şimdi?

Hayır.

Yargının daha önce verdiği pek çok yanlış karar sayesinde, her şeye kafa sallamanın doğru olmadığını öğrendik.

Karar, mevzuata uygun mu değil mi, anlamam, mevzuata ne vakıfım ne de vakıf olmam gerekir.

Ama, karar, eski tabirle ''mukteza-i hale muvafık'' değil. Yani şu anın gereklerine uygun değil. Bunu uzman olmadan da görebilirim.

Mevzuata benim vakıf olmam gerekmez ama, BDP''yi yönetenlerin vakıf olması gerekirdi. Bunu not etmemek, hakkaniyete uygun düşmez.

''Arkadaşlar, şu mevzuata bir bakalım, içimizden bazılarının aday olmalarına mani bir ''vukuat''ı olabilir, dikkate alalım'' demeleri doğru bir davranış olurdu.

Ya da, ''bazılarımızın veto edilme ihtimalini gözönünde bulunduralım, fazladan aday gösterelim'' diyebilirlerdi. Dememişler.

Ve geldik bugüne.

Seçimin tadı kaçmış oldu.

Umutların da tadı kaçmış oldu.

BDP de, YSK da hayrını görsün! Böyle bir şeyden ne hayır gelecekse…

Geri dönüş imkanı yok mudur?

YSK değiştirir mi kararını?

Başkan söyledi, değiştirmezmiş.

Kılıçdaroğlu''nun, ''Meclis''i toplayıp düzeltelim'' demesinin bir anlamı var mıdır?

Vardır ama çok riskli. Neredeyse üçte ikisi küskün olan Meclis''te hiç kimsenin aklında olmayan ihtimaller ortaya çıkabilir, rezalet beş paraya inebilir.

Velhasıl, çok cansıkıcı bir durum.

''Cansıkıcı'' lafı belki tam olarak yansıtmıyor gerçeği, eksik kalıyor. Ama şurada kullanabildiğim en yakın kelime bu.

Son haber: YSK, gerekli belgeleri getirirlerse seçime girebilirler demiş. Sabıka kaydı, siyaset yasağının kalktığına dair mahkeme kararı falan, istediği belgeler.

İyi de, ortalığı bu kadar karıştırmadan söyleyemez miydiniz bunu?