Açın üniversitelerin kapılarını

Bugün yapılan ÖSS'ye,1 milyon 644 bin 73 kişi başvurdu. Başvuranlardan 110 bin öğrenci sınavsız geçişten yararlanmak istemektedir. Geriye kalan 1 milyon 530 kişi, 16 yıl boyunca öğrendiklerini, sorulacak 120 soruya 3 saat içinde yanıt vererek, yaşamlarının geriye kalan 50 - 60 yılının seyrini belirleyecekler. Bu yıl yüksek öğrenim kurumlarına 525 bin öğrenci alınacak. Sınava giren her 3 öğrenciden ikisi elenerek, kendilerine yükseköğrenim kurumlarının kapısı kapanacak. Bu acımasız yarışı kazananların büyük çoğunluğu, kendilerinden önce bu süreçten geçenler gibi, istemedikleri bölümlerde okumak, sevmedikleri bilgileri yalnızca diploma almak için geçici bir süreliğine ezberlemek zorunda kalacaklar. Bu uğraşın sonunda iş bulma güvencesi olmayan, öğrenimini gördükleri alanlar dışında, sevmedikleri işlerde çalışmak zorunda kalacakları bir yaşamın sularına bırakacaklar kendilerini.

Yükseköğrenimde okullaşma oranı yüzde 35'ler düzeyinde. Bu alanda da gelişmiş ülkelerin çok gerilerinde, dünya ortalamasının alt sıralarındayız. Yükseköğrenim kurumlarına giren gençlerimizin büyük çoğunluğu, istediği, ilgi alanı olan, bilgi ve becerisine uygun yükseköğrenim kurumlarına girememektedir. Gençlerimizin büyük çoğunluğu istemedikleri alanlarda okumaktadır. Bu durum okullarını, öğrenim dallarını sevmeyen, yükseköğrenim bitirmiş olmak için okuyan gençlerimize aslında boşa harcanan zaman demektir. Gençlerin kayıp yıllarına bir de yükseköğrenim kurumlarında geçirilen kayıp yıllar eklenmektedir. Bu durum insanların sevmedikleri işlerde çalışmalarına neden olmaktadır. Çok sayıda insanın çalışacağı alanı seçememelerinin nedenidir. Bu zorunluluklar, verimsizliğin, mutsuzlukların, toplumsal çalkantıların, bireysel yıkımların yaşanmasına kapı aralamaktadır.

Türkiye'de yükseköğrenim kurumlarına kimlerin girebileceğini seçme çalışmasından önce, yükseköğrenim kurumlarımızın küresel ölçekte bilim kurumları olup olmadıklarını ölçmek gerekmektedir. Yükseköğrenim kurumlarını, insanlığın gelişim aşamasını gösteren bilim ve teknolojiyle tanıştırabilecek ülkelerin, yaşamın her alanında başarılar elde etmelerinin önü açıktır.

Dünyanın geldiği teknolojik, bilimsel düzeyde bilgi öğrenme yeteneği olan herkese yükseköğretim kurumlarının kapıları sonuna dek açılmalıdır. Yükseköğretim kurumlarında bilimsel eğitim verilmeye başlanmalıdır. Her bireye, kendi ilgi ve yeteneğinin gerektirdiği eğitim olanağını sağlamak toplumların en önemli görevlerinden biridir. Küresel ölçekte mal ve hizmet üreteme yeteneği olan gençlere, bu yeteneklerini geliştirecek eğitim olanağı sağlamak, bir toplumun insanlığa yapacağı en büyük katkılardan biridir. İnsanlığın küresel gelişmişlik düzeyine ulaşabilecek beyinleri, bu yoldan geri çevirmek, bir ülkenin yurttaşlarına, insanlığa yapacağı en büyük kötülüklerden biridir. Bir yükseköğrenim kurumunu bitirince, öğrenim gördüğü alanda, kendi ülkesinde, dünya ülkelerinin herhangi birinde, küresel ekonominin gerektirdiği düzeyde mal ve hizmet üretecek insan yetiştirmek, bilgi, iletişim toplumunun en büyük zenginliklerinden biridir. Yükseköğrenim kurumları önce, üretim yeteneğinden yoksun, sokaklarda gezmek zorunda kalan yeteneksiz insan değil, kendi ülkesinde, dünyada ekonomisine katkı sağlayacak düzeyde bilgi ve beceriyle donanımlı insan yetiştirme aşamasına gelmelidir.

Yükseköğrenim kurumlarının önüne yığılmanın, Türkiyeli çocukları, gençlerin akıllarını kullanma yetenekleri, çalışkanlıkları, bilgiye ulaşma güçlerinin yetersizliğiyle ilgisi yoktur. Bu yığılma eğitim sisteminin bozukluğunun ürünüdür. Ortaöğretim kurumları, yükseköğrenim görme yeteneği olmayan insan yetiştiriyorsa, üniversitelerin kapılarına yığılmanın suçu, bu yığılmaya neden olan eğitim sistemindedir. Ortaöğretim kurumları, yükseköğretim kurumlarının herhangi bir dalında öğrenim görme yeteneği olmayan gence, ortaöğrenim kurumunu bitirme belgesi vermemelidir. Bir insan ortaöğrenim kurumunu bitirme belgesi almışsa, bu insanın önüne yükseköğrenime girmesini engelleyecek hiçbir engel konulmamalıdır. Dünya piyasalarında iş bulacak, mal ve hizmet üretebilecek nitelikte insan yetiştirmeye çalışılmalıdır. Bunu yapınca, 70 milyon nüfusun tümünün yükseköğrenim kurumlarını bitirmesinde yarar vardır.

Dünyada geçerli mesleklerle ilgili alanların altyapısını oluşturup tüm insanlarımıza kapıları açılmalıdır. Türkiye'de iş bulamazsa dünyada iş bulacak, dünya ekonomisinin istemlerine uygun mal ve hizmet üretimi sağlayacak bilgi, becerisiyle donanmış insanlar yetişebilmenin yollarını bulmalıyız.

ÖSS'de elenerek sokaklara itilen birçok gencin, yükseköğrenim kurumlarında profesörlük basamağına yükselmiş olan birçok insandan daha akıllı, yetenekli olduğunu kanıtlayacak çalışmalar yapılamamıştır. Bu türden çalışmalar yapıldığı gün, genç kuşaklarımıza nedenli büyük kötülükler yaptığımız ortaya çıkacaktır.

Önemli olan bir yükseköğrenim kurumunu bitirmek için harcanan 16 yılın ne için harcandığını değerlendirmektir. 16 yıl, ortalama bir insan yaşamının beşte biridir. Öğrenmeye en uygun, en verimli yaşları, öğrencilik yaparak geçirenlerin, 16 yıl sonra bunca uğraşın sonunda elde ettikleri kazanım ne işe yaramaktadır? Üniversiteyi bitirenlerin elde ettikleri bilgi, beceri, onları içinde yaşadığımız dünyada rahat yaşatacak, çevrelerine, dünyaya uyum sağlamalarına yarayacak düzeyde bilgiler midir? Bu sorulara anlamlı, olumlu yanıt veremeyen ülkelerin, uygarlığa ulaşma olanakları yoktur.

Ekonomik değerlerimizi savaş uçakları, bomba almaya değil eğitim kurumları yapmaya yönlendirirsek, tüm insanımızın, her düzeyde eğitim göreceği kurumlar sağlamakta hiç güçlük çekilmeyecektir.

Yükseköğretim kurumları, devlete kamu görevlisi olacak adam yetiştirme çabasının ötesine geçerek, dünyanın istediği nitelikte insan yetiştirmenim yollarını aramak zorundadırlar. Yükseköğrenim kurumlarımız küresel eğitim kurumu olma niteliğine yükselmek istiyorlarsa, bunu başarmak zorundalar.

Türkiye'deki eğitim, sınav sisteminden yakınmayan yok. Buna karşın sistem değiştirilememektedir. Çünkü yönetenler bu sistemin sürmesinden yarar sağlamaktalar. Bu bozuk çarkın dönmesinden korkunç yararlar sağlayan bir mutlu azınlık var. Özel dershanelere, kurslara, özel öğretmenlere akıtılan para, üretime, teknolojiye, bilimsel çalışmalara, eğitim sisteminin altyapısını kurmaya aktarılsa, birkaç yılda Türkiye'nin her alanda başkalaşmaya başladığı görülür.

Ülkemizde okulöncesi eğitimden doktora öğrenimine dek tüm eğitim basamaklarında verimliliğe, üretkenliğe odaklanan, insanlığın küresel değer algılarını içselleştiren insanlar yetiştirmeye göre biçimlenmiş bir eğitim sistemi kurulma zorunluluğu vardır. Öğrencilerin istendik bilgileri ezberleme gücünü ölçmeye çalışarak bir yerlere varma olanağı yoktur. Gençleri kendi ilgi ve yetenekleri doğrultusunda geliştirecek eğitim sistemine gereksinim olduğunu algılamamız gerekmektedir. Eğitim sistemi devlete memur, kurulu düzene uyum sağlayacak edilgen insan yetiştirme çabasını bırakarak, insanlığa hizmet sunacak bireyler yetiştirmeye göre yapılanmaya başlandığı gün, sorunlar çözülmeye başlanacaktır.