Okur mesajlarının birinci konusu: "Pedagojik formasyon"

Ben de diğer köşe sahipleri gibi bugüne kadar “pedagojik formasyon” konusunda binlerce “okur mektubu” aldım. Okurlarımız bu konuda dert yanmaktan bıkmadı, içimizden hiç değilse bazıları da okumaktan...

Konuya ilişkin bu yoğun ilgi açıkça gösteriyor ki, Milli Eğitim Bakanlığı''nın öğretmen atamalarında şart koştuğu bu “ pedagojik formasyon” bayağı problemli bir konu. Ancak bu en çok mesaj alan konu eğitim-öğretim meselesi ile özel olarak ilgilenen bazı köşelerin dışında bir türlü hak ettiği ilgiyi görememiş durumda.

Bu ilgisizliğin nedenlerinin başında ülke medyasının gözünde “Okul”un pek bir kıymetinin olmaması geliyor. (Bu arada Batı''da özellikle bazı gazetelerinin “Eğitim” konusunda ne kadar ciddi ek yayınlar yaptığın hatırlatmayı da unutmayalım.) Bu diyarda “Okul” sorunu hâlâ ciddi olarak ilgilenilmesi gereken bir konu olmayı başaramamış. “Bilgi Çağı''na girmek” konusu açılınca bolca laf etmeyi ihmal etmesek de, iş bu sürecin nasıl işleyeceği, işlemesi gerektiği konusuna gelince konu hemen o an kapanıyor. Bu büyük kuraklığın asıl nedeni -tabii ki- birçok alanda olduğu gibi “Okul” konusunda da “tarih”i, daha doğrusu her toplumun zaman içinde geçirdiği, geçirmek zorunda olduğu değişimi-dönüşümü tanımamaktır. “Tarihsiz bir Okul” diyelim en iyisi. “Tarihsiz” olmasından dolayı da tabii olarak “talihsiz” bir Okul.

“Tarih”in bu ülkede Okul''un kapısından içeriye adım atmadığına geçen gün bir vesileyle bir kere daha şahit oldum. Oğlumuzun ısrarıyla (bu yaşımda!) epeyce bir zamandır MEB''in yönetiminde gerçekleşen “sürücü sınavları”ndan birisine (“Pratik” değil de “Yazılı” tabir edileni) girdim. Sınava hazırlanmak için de herkesin yaptığı gibi ben de MEB tarafından hazırlanan 383 sayfalık kitabı önüme açmıştım. Bu değerli kitabın ilk sayfalarında ülkemizde karayollarının güvenliği için oluşturulan en yüksek kurul olan “Karayolu Güvenliği Yüksek Kurulu”nun Başbakan''ın başkanlık yaptığı bur kurul olduğunu öğrenince şaşırmadım desem yalan olur. Nasıl olur, ülkenin Başbakanı bunca işi-gücü arasında bir de bu kurula mı başkanlık ediyor? (Bu bilgiye ilişkin “merkeziyetçiliğin böylesi de...” mırıldandığımı da hatırlıyorum)

Birkaç sayfa sonra “Genel Tanımlar” üst başlığı altında karşıma çıkan “Trafik” tanımı ile karşılaşmak ise beni gerçekten altüst etti. Şu tanım yani: “Trafik: Yayaların, hayvanların ve araçların karayolları üzerindeki hal ve hareketleridir.”(!) Bu tanım karşısında şaşkınlık geçirmek yetmez herhalde, çünkü delirmemek imkânsızdı gerçekten!

“Hal ve hareketler”le ne demek isteniyor acaba? “Araçların karayolu üzerindeki hal ve hareketleri”; çok anlamlı ve doyurucu bir tanım doğrusu...”Araçlar”ın nasıl bir “hal ve hareketi” olabilir acaba? MEB uzmanları bizi işletmiyor ise ,”Trafik” tanımı çerçevesinde önümüze gelen “hayvanların hal ve hareketleri” ifadesi de çok tuhaf kaçmış doğrusu. Trafik''te hal ve hareketlerinden söz edilen bu “hayvanlar” denirken aklımızın ermediği başka bir şeye mi işaret ediliyor acaba?

Neyse de dersimizi çalıştık ve sınava girmek için İstanbul''un daha çok varlıklıların ikamet ettiği Nişantaşı semtinde bulunan ilköğretim okuluna ulaştık ve “sıralar”ımıza yerleştik.

Şöyle bir baktım bulunduğumuz sınıfa... Florasanlı kötü bir aydınlatma, malum tahta, tahtayı kuşatmış malum çerçeveli metinler, duvarlarda malum “tarih şeridi” vs

Ama doğrusu bu son derece sıkıcı dershanenin üzerimde çok olumlu bir etkisi olduğunu da söylemeyelim: Yıllar öncesinden aklımda kalmış ilkokul dershanem ile karşılaşmak bende zamanın geçmediği, yerinde saydığı duygusunu uyandırdı. “Okulumuz çok harika bir şey” dedim içimden, “zaman makinesi gibi bir şey adeta!”

Sıra soru ve cevap kağıtlarının dağıtılmasına gelince bu “zaman makinesi” kendisini bir kere daha hissettirdi. Bu “hal ve hareket” de şöyle oldu: Dershanede bulunan iki sınav gözcüsü öğretmenden daha yaşlıcası önümdeki soru kitapçığının imzalamam gereken yerini işaret ederek “Buraya imzanı at!!!” şeklinde bir emir kipiyle bana seslenmez mi? Şeytan dedi ki “Sen nerede olduğunu şaşırdın galiba, nereden çıktı bu senli-benli hitap tarzı?” deyip gözcünün otoritesini tuz-buz ediver... Şeytana uymadım tabii ki; çünkü o bir öğretmen, çünkü biz bir sınavdayız, çünkü orası bir Okul, çünkü zaten ülkenin neredeyse tamamı bir Okul... Bu yüzden kitaptaki “Trafik” tanımını hatırla “hal ve hareketlerini” mazur gör!

Görüyorsunuz; sıra bir türlü “pedagojik formasyon” konusuna gelemedi... Yarınki yazıda da o mesele.

Bayramınızı kutlarım.