Uluslararası sendikal kuruluşların temel amaçlarından biri sendikal dayanışma ve tecrübe aktarımı olmasına rağmen, son dönemde bazı politik tutumları nedeniyle bu amaçtan saptıkları gözlenmektedir. Dünyanın birçok yerinde sendikal hak ve özgürlükler sınırlanırken ses çıkarmayanlar, söz konusu Türkiye olunca birden farklılaşıyorlar. Uluslararası sendikal kuruluşları genellikle gelişmiş batılı ülke vatandaşları yönetiyor. Türkiye'ye şahin olan bu kuruluşların, uluslararası şirketlerin gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkelerde yaptıkları sömürülerde seslerini nedense duyamıyoruz. İsrail'de bir kişi bile ölse hemen insan hakları diye ayağa kalkan ve açıklama yapan bu kuruluşlar, Filistin'de, Gazze'de ve Myarmar'da soykırımı tabi tutulan sivil halkın öldürülmesine ilişkin açıklama yapmaktan kaçınırlar.
Teröre karşı olduklarını söylerler, ancak ülkemizde terör örgütü PKK'ya ve onun uzantılarına karşı tepki verdiklerine şahit olmazsınız. Bu çifte standartlı tutumlar, sendikaların uluslararası sendikal kuruluşlara olan güvenlerini zedelemekte. Dünya sendikaları bu tutarsızlıkları sorgulamalı, uluslararası kuruluşlar ise öncelikle emekçilere hizmet etme zorunluluğunu unutmamalıdır. Bu sorunun sorulmasını neden olan birkaç somut olayı paylaşmakta yarar var.
Son dönemde PKK/KCK ilişkisi iddiasıyla tutuklanan KESK ve üyesi sendikacılar var. Hiçbir sendikacının tutuklanmasını istemeyiz ve savunmayız. Sendikal faaliyetler nedeniyle tutuklanan kim olursa olsun onun özgürlüğü için üzerimize düşeni yaparız. Ancak bir olayı eleştirirken yalan ve yanlış bilgilerle bir ülkeyi karalamak son derece yanlış. PKK'nın şehir yapılanması olan KCK ilişkisi iddiasıyla tutuklananlar için "muhalifler aydınlar ve sendikacılar tutuklanıyor" kampanyasını uluslararası sendikal alanda yürütülüyor. Bu kuruluşlara sürekli mektuplar ve raporlar gönderiliyor. Yurt dışında muhatap olduğumuz öyle sorular var ki yalanların hangisini düzelteceğimizi şaşırıyoruz. Uluslararası sendikalara ülkemiz sendikalarından gönderilen raporların bazı iddiaları:
Muhalifler sendikacılar tutuklanıyor. denmektedir.
Bu raporların ve mektupların içeriklerinde yalan/yanlı/yanlış bilgiler olmasına rağmen uluslararası sendikal kuruluşlar bilgileri araştırma ihtiyacı duymadan, bil(m)e(ye)rek Türkiye'yi karalama kampanyasının aracı oluyorlar.
Yunanistan ve İspanya başta olmak üzere birçok ülkede kamu çalışanları işten çıkarılırken, ücretler ve maaşlar düşürülürken, çalışma hayatının asgari hakları bile sağlanmazken ses çıkarmayan bu kuruluşlar, ülkemize her fırsatta uyarılarda bulunmaktan geri durmuyorlar. Uluslararası sendikal kuruluşlar çalışma hayatını ilgilendiren haklı eleştirileri gönderdiklerinde bunların dikkate alınması gerektiğini savunuyoruz. Ancak başka ülkelerdeki eksiklikleri görmezden gelerek ülkemizi yanlış bilgilerle sorgulamaya çalışmaları doğru değil.
Uluslararası sendikal kuruluşlar bu iddiaları doğru kabul etmekle kalmıyor daha da ileri gidiyorlar. 3 Ekim'de ülkemizde ortak basın açıklamasına ITUC'tan (Dünya Sendikalar Konfederasyonu) Stephen Benedict, ETUC'tan (Avrupa Sendikalar Konfederasyonu) Klaus Loerher, EPSU'dan (Avrupa Kamu Hizmetleri Sendikaları Konfederasyonu) Jan Willem Goudriaan ve PSI (Kamu Hizmetleri Sendikaları Konfederasyonu) temsilcileri katıldı. Tutuklu sendikacıların iddianameleri henüz yayınlanmadığı için onlara peşinen suçlu diyemeyiz. Fakat tutuklanma nedenlerinin KCK ilişkisi olduğunu biliyoruz. KCK'nın ise terör örgütünün şehir yapılanması olduğunu ve ülkemizde paralel bir devlet yapılanması oluşturduğunu KCK ana davası iddianamesinden biliyoruz.
Ülkemizde çocuk, genç ve sivil demeden kendileri gibi düşünmeyen Kürtler de dahil olmak üzere binlerce kişiyi şehit eden terör örgütünün şehir yapılanmasını savunmak bu sendikaların işi mi? PKK/KCK terör örgütünün sivil katliamlarının farkındalar mı? Yoksa uluslararası sendikal örgütler ülkemiz aleyhine düzenlenen kara kampanyaların bir parçası olmanın gönüllü temsilciliğine mi soyundu?
Bu kuruluşların bir başka çifte standardı ise yakın zamanda yaşandı. Güney Afrika Cumhuriyeti, Rustenburg kentindeki Marinaka platin madenindeki işçiler, "daha fazla ücret" talebiyle eylem yapmışlardı. Londra merkezli Lonmin şirketine ait Marikana madeninin 3 bin çalışanı, yaklaşık 400 Euro olan maaşlarının 1.250 Euro'ya çıkarılmasını istiyorlardı. Şarkı söyleyen göstericileri dağıtmak için güvenlik güçleri gelişigüzel ateş açarak 37 işçiyi 16 Ağustos günü katletmesi kameralar tarafından saniye saniye kaydedildi. İnsanın kanını donduran görüntüler tüm dünyanın gözü önünde gerçekleşti. Tüm sendikal kuruluşların ayağa kalkması gereken bu olaya Türkiye'ye ayar vermeye çalışan uluslararası kuruluşlar ne tür tepki gösterdi? Gösterilen tepkinin cılızlığında şirketin sahibinin İngiliz olmasının bir etkisi var mıdır?
Bu görüntülerin yaşandığı Güney Afrika'da 27-30 Kasım'da uluslararası bir sendikal kuruluş olan PSI'nin kongresi (genel kurulu) yapılacak. PSI, Cumhurbaşkanımıza ve Başbakanımıza mektup yazarak sendikal hak ve özgürlükler noktasında Türkiye'ye ayar vereceğine, emek mücadelesine inanan bir uluslararası kuruluşun yapması gereken Dublin'deki kongresine başka yerde yapmasıdır. Güney Afrika'da yapılan işçi katliamını görmezden gelerek bu ülkede yapacağı kongresini iptal bile etmeyen PSI, hangi hakla Türkiye'ye sendikacılık dersi vermeye kalkıyor?
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
TR
EN
AR
FR
RU
UR
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.