Şurada bir dağ var, ismi Şar dağı

Tito"nun Yugoslavya"sı parçalanınca, Avrupa"nın tamamına yetecek sayıda yeni devletler kuruldu.

Her birinin nüfusu iki üç milyon civarı.

Atalarımızın at sırtında geldiği ve dört-beş yüz yıl hüküm sürdüğü bu topraklara biz şimdi pasaportla ve uçaklarla geliyoruz.

Veya rüzgârdan hızlı giden diğer vasıtalarla…

Yüz yıldan bu yana büyük gayretlerle silinmek istenen izlerden geriye kalanlar bile, şükürler olsun, hayret verici şekilde dimdik ayakta.

Bütün Balkanları, yalnızca kendi dilimizi konuşarak dolaşmak mümkün.

Bazen, karşınıza çıkanlar arasında bir Sırp veya Hırvat anlamıyorsa, o da kendi sorunu; öğrenseydi.

*

Ülkenin adı Yugoslavya iken, dünya dengeleri henüz değişmemişken, baskıcı rejim sebebiyle bir arada yaşayan farklı ırk, farklı din ve farklı mezhepten insanlar, ilk fırsatta birbiriyle kanlı bıçaklı oldu ve savaşlar neticesinde sınırlar çizildi.

Zorla güzellik, bir yere kadar.

Şimdiyse bu ülkelerin her biri, tek tek Avrupa Birliği"ne girmek için çaba sarfediyor.

Madem daha büyük bir çatı altında toplanmayı bu kadar fazla arzu edecektiniz, niye ayrıldınız diyemeyiz.

Bunlar birbiriyle geçinemez, AB üyesi olurlarsa yine savaşırlar görüşü de temelden yanlış olur.

O halde nedir bu ayrılma-birleşme sevdası?

İşin sırrı "açık sarı"da değil, tamamen kimyada.

Kimyasını bilince, çok acayip görünebilen bileşimler yapılabilir.

AB"deki formül, evvelce birbiriyle savaşanları aynı çatı altında toplayınca, savaş ihtimali gündemden düşüyor.

Ya da bugüne kadar öyle oldu ve bundan sonra da öyle devam edeceğine inanıyoruz.

*

Tarihe biraz merakınız varsa, Osmanlı"nın büyük bir gayret ve şevkle geldiği bu toprakları görmeden bu dünyadan göçüp gitmek doğru olmaz.

Noksan gitmiş sayılırsınız.

Bosna"da neler yaşanmış?

Arnavutluk"ta, Kosova"da nasıl bir geçmiş yatıyor?

1389"da Murad Hüdavendigâr nasıl dua etmiş?

Viyana"ya kadar giderken okuduğumuz neymiş, yemeğimiz neymiş?

O nasıl bir anlayış, o nasıl bir medeniyetmiş?

Neden kaybetmişiz, nasıl elimizden çıkmış?

Bu gibi konular üzerinde kafa yorarken, bu toprakları ziyaret ederek var olanları yerinde görmek, eserlere dokunmak, insanlarla sohbet etmek kesinlikle çok daha kolaylık sağlayacaktır.

*

İki gün önce Üsküp"ten Kosova"ya geçtik ve yağmur çok şükür burada da bizimle beraberdi.

Sultan Murad"ın türbesinde dua ettik.

Bizim gruptan bir saat kadar önce Diyanet İşleri Başkanı Prof. Mehmet Görmez ziyaret etmiş türbeyi.

Ayak izlerinden tanıdığımızı söylersek doğru olmaz; hatıra defterine yazdığı nottan bildik.

Sultan Mehmet Reşad"ın ziyaret ettiğini de müze kısmındaki fotoğraflardan biliyoruz.

O dönem çok büyük bir kalabalık karşılamış Sultan Reşad"ı.

Bir minber kurulmuş ve Cuma namazı kılınmış.

Fotoğraflar her şeyi anlatıyor.

Elimizde böyle bir belge varken, acaba o minberin tekrar yapılması mümkün olmaz mı diye düşündük.

Ne dersiniz, doğru mu düşünmüşüz yoksa yine boş hayallerle mi meşgulüz?

*

Kosova"ya gelirseniz, Priştina"da fazla oyalanmadan Prizren"e geçmenizi tavsiye ederim.

Tarihi eserler, tabiat güzelliği ve daha birçok bakımdan bu tavsiyenin yerinde olduğunu görürsünüz.

Amasya"nın ikiz kardeşi gibi güzel bir şehir.

Mudurnu ve Göynük"e de çok benziyor.

Yeme içme konusunda hiçbir sıkıntı yaşamazsınız.

Yalnız, porsiyonlar çok büyük. İki kişiyi rahat doyuracak miktarda.

Bitirmeye gayret edenler, yemeğin ardından kaleye doğru yürümeli ve burçlara kadar tırmanmalı.

Hem hazım için çare olur hem de bir şehirde tepe varsa, mutlaka tepeden bütün manzarayı görmek gerekir.

Oradan seyretmedikten sonra, o kale orada niye var? Şehri savunmak için değildir herhalde.