Dink"e farklı bir rapor

Muhsin Yazıcıoğlu''yla ilgili hazırladığı raporun dumanı tüterken, Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu, “Dink suikastı” ile ilgili çalışmalara başladı bile.

Cinayetin önlenememesi ve suikastın aydınlatılamaması konusunda kamunun ağır kusurlarına işaret edecek, en ciddi sorunumuz olan devletin tehdit değerlendirmesini tartışma masasına yatıracak ve devletin özeleştiri yapması gerektiğini ortaya koyacak bir rapor geliyor.

Zımba gibi bir rapor…

İlk davet mektubu Dink ailesine gönderildi.

DDK''dan 2 üye çalışacak. Ancak Adalet ve İçişleri müfettişleri ile gerekli gördükleri sayıda eleman alabilecekler.

Cumhurbaşkanı Gül''ün duruşu yanında Başbakan Erdoğan''ın olayın arkasındaki parmakların ortaya çıkarılması konusundaki kararlığı çok büyük anlam ifade ediyor.

Başbakan Erdoğan''ın, “Biz 36 saat içinde tetikçiyi yakaladık ama arkası aydınlatılamadı. Ana kumanda bulunamadı” diye ortaya koyduğu tavır.

Siyasi irade bu olayın aydınlatılmasını istiyor.

Türkiye, devletin âli menfaatleri adına birçok cinayetin üstünün örtülmesine seyirci kalan Başbakanları çok gördü. Abdi İpekçi dönemin Başbakan''ı Bülent Ecevit''in yakın dostuydu. Hatta Ecevit''i siyaseten var eden insandı. Ama onun döneminde öldürüldü ve Ecevit hükümeti o cinayeti çözemedi. Bizzat Ecevit''in kendisi suikastlara maruz kaldı. Kendisine biraz da sitemkar bir şekilde bunları neden çözemediğini sorduğum zaman, “Araştırdım. Bir yere kadar gittik. Karşımıza bir duvar çıktı” yanıtını vermişti.

Süleyman Demirel ve Uğur Mumcu son zamanlarda çok iyi dost olmuşlardı ama Mumcu onun Başbakanlığı döneminde öldürüldü ve ''namus sözü'' verilmesine rağmen o suikast da aydınlatılamadı. “Bana milliyetçiler cinayet işliyor dedirtemezsiniz” diyen bir Başbakan''dı Demirel…

“Devlet için kurşun atan da yiyen de şereflidir” diye çete reislerini yücelten Tansu Çiller''leri gördü bu ülke. Bugünkü fark şu, siyasi irade o gün duvarı aşamazken bugün duvarı yıkıyor, cinayetlerin üstünün örtülmesine karşı çıkıyor.

DDK üyeleri İstanbul ve Trabzon''da olmak üzere hem sahada, hem de dosyalar üzerinde çalışacaklar. Cinayetin planlandığı yer olan Trabzon''da, jandarma ve emniyet üzerinde duracaklar. Ayrıca cinayetin işlendiği yer olan İstanbul''da çalışacaklar.

Gerekli istihbaratlar alınmasına rağmen hem güvenlik gereği, hem de insani reflekslerle neden harekete geçilmemiş, göz göre göre bu cinayet nasıl işlenmiş, ona bakacaklar.

Cinayetin sadece karakolluk boyutuyla ilgili değiller. Bunun için yeni sorgulamalar yapabilirler, eksik buldukları soruşturmaların yenilenmesini isteyebilirler.

Altını çizmek istediğim bir nokta var. DDK, Dink suikastıyla ilgili olarak “devletin bir özeleştiri yapması” gerektiği noktasında. Zaten Cumhurbaşkanı Gül de, “Bizim için büyük bir zaaf, tabii çok mahcubiyet… Kendimi çok mahcup hissederim” diye tavrını ortaya koymuştu. DDK raporunda iki önemli noktada “özeleştiri” ve “çözüm önerileri” geliyor.

1- Ağır kamu kusuru.

“Ağır bir kamu kusuru” noktasını açmak istiyorum. İki ayaklı bir konu. Öncelikli olarak alınan istihbaratlara rağmen cinayetin önlenmemesi konusu olayın birinci ayağını oluşturuyor. İkinci ayağında ise güvenlik ve yargı boyutundaki mekanizmaların cinayetin aydınlatılamaması konusundaki kusurları. Ancak bir başka yüzü daha var. Ve bence asıl üzerinde durmamız gereken nokta bu. Öncelikli olarak devletin, “tehdit değerlendirmesi”ni gözden geçirmesi gerektiğine inanıyorlar. Bu süreçte Hürriyet Gazetesi''ndeki, “Sabiha Gökçen''in 80 yıllık sırrı” manşeti üzerine Genelkurmay''ın yaptığı zehir zemberek açıklamaya bir mim koymak gerekiyor. Azınlıkları tehdit olarak gören bir yaklaşım devletin güvenlik ve yargı sisteminin merkezine yerleşirse bu tür sonuçlar olabilir. Bizim artık 6-7 Eylül olayları, Varlık Vergisi ve Dink cinayeti gibi yüz kızartıcı tehdit değerlendirmeleri ile hesaplaşmamız gerekiyor.

2- Dink suikasti eğer aydınlatılamıyorsa en büyük eksiklik nedir dediğimizde karşımıza çıkan konu, yani “eksik soruşturma”. Bu Ogün Samast''ın sorgulanmasındaki eksiklik değil.

Trabzon Jandarma İstihbarat ile Trabzon ve İstanbul Emniyet''indeki görevlilerin eksik soruşturulması konusu. Yani daha net bir ifade ile Memurin Muhakematı Yasası''nın getirdiği zırh. Türkiye''nin AİHM''de kaybettiği davaların temelinde de bu yatıyor. Olayda kusuru bulunduğu tespit edilen kamu görevlileri bu yasadan dolayı yeterince soruşturulamıyor.

DDK raporunda buna dikkat çekilerek, Memurin Muhakematı Yasası''nın cinayetlerin üstünün örtülmesinde, bir şal olarak kullanılmasının önlenmesi istenecek. Ve bir öneri geti-rilecek.

Anlaşılan DDK''dan yine çok ses getirecek bir rapor geliyor.